นิยายเรื่องนี้เกี่ยวกับเกมออนไลน์เสมือนจริงที่มีชื่อว่าซาทิสฟาย, เกมดังกล่าวถูกพัฒนาขึ้นโดยนักวิทยาศาสตร์ระดับหัวกะทิของโลกผู้มีนามว่า ‘ลิมชอลโฮ’.
ในตอนแรกเริ่มนั้น, ตัวเอกของเรื่องนี้จะมีลักษณะนิสัยที่ห่วยแตกสุดๆ, ทั้งความงกไม่เข้าท่า, เห็นแก่ตัว, เอาแต่สาปแช่งผู้อื่น, สาปแช่งโชคชะตา, อ่อนไหวง่าย, ไม่สู้คน. สารพัดสารเพนิสัยที่ชวนอึดอัดทั้งหลายมารวมกันครบในตัวคนเดียว. ทำให้ผู้อ่านบางคนอาจรู้สึกไม่ชอบใจในตอนแรก.
แต่เชื่อเถอะ, เมื่อเรื่องราวดำเนินไปตามครรลอง, ได้พบผู้คนมากหน้าหลายตา, ได้พบอัจฉริยะแลเห็นแนวคิดของคนเหล่านั้น, ตัวเอกของเราจะค่อยๆ เติบโตมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างมีหัวคิด. ถ้าหากในตอนแรกคุณนิยามตัวเอกเอาไว้ว่า ‘เนื้อร้าย’, ในตอนล่าสุดของเกาหลีนั้น, พระเอกได้กลายเป็นผู้ใหญ่ที่เติบโตเต็มวัยและมีสติปัญญาอย่างเต็มเปี่ยม. ทว่า, มันเป็นการยากที่จะเชื่อลง, โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ยังอ่านไม่ถึงเล่มที่ 5 (ประมาณตอนที่ 90 ).
ในตอนแรก, นิยายเล่มนี้ก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับนิยายเกาหลีสไลต์เกมออนไลน์อื่นๆ มากนัก. ทว่า, ความนิยมในปัจจุบันกลับเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดด. เนื่องด้วยความที่ผู้แต่งได้เติบโตไปพร้อมกับนิยายเล่มนี้, และสอดแทรกสิ่งที่คาดไม่ถึงอยู่เป็นระยะ