บทที่684 เสี่ยวโจวมีอันตราย

หลี่ซ่วยซ่วยเข้าไปในห้องรับรอง ส่วนหลี่ฝางกับลู่หลุ่ยรออยู่ด้านนอก ฝ่ามือของลู่หลุ่ยมีเหงื่อ พูดอย่างกังวลสุดๆ：“อย่าเกิดอะไรขึ้นเด็ดขาดเลยนะ”

“แค่ผ่าตัดเล็กๆ คุณกังวลขนาดนั้นทำไม”ในใจหลี่ฝางกลับผ่อนคลาย ไม่ใช่แค่เหมิงเหมิงไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับเขา แต่เพราะว่าการผ่าตัดนี้ ไม่มีความเสี่ยงใดๆเลย

“เมื่อวานตอนที่ตรวจดู เหมิงเหมิงบอกว่าตัวเองน่าจะท้องนอกมดลูก แบบนั้น ก็ลำบากแล้ว”ลู่หลุ่ยถอนหายใจ พูด

“ใช่สิ คุณตรวจหรือยัง？”หลี่ฝางถาม

“ตรวจแล้ว ฉันไม่เป็นไร”ลู่หลุ่ยพูดนิ่งๆ：“แต่ครั้งหน้าอย่าทำแบบนี้อีก ครั้งนี้เหมิงเหมิงกับหลิวจินหยางไม่ได้ป้องกัน ก็เลยติด”

“อีกอย่าง ตอนนั้นเหมิงเหมิงอยู่ในช่วงระยะปลอดภัย หมอบอกว่าเธอน่าจะท้องง่าย”

ลู่หลุ่ยถอนหายใจ：“ถึงแม้ตอนนี้หลี่ซ่วยซ่วยรับเธอได้ ยากที่จะรับประกันได้ว่าวันข้างหน้าถ้าคิดถึงขึ้นมาแล้ว ในใจจะไม่รู้สึกอะไร”

“หลี่ซ่วยซ่วยเป็นคนซื่อสัตย์ คุณวางใจเถอะ”หลี่ฝางพูด

“วางใจ？ถ้าวันไหนเขาเกิดดื่ม คิดขึ้นมาล่ะ พ่อของเสี่ยวเสี่ยวก็เป็นคนแบบนี้ ปกติก็ไม่เป็นไรหรอก แต่พอดื่มเยอะ ก็จะตีแม่ของเสี่ยวเสี่ยว แล้วก็ไม่ชอบนั่นไม่ชอบนี่”

“เห้อ ไม่น่าละบอกว่า มีความรัก ที่เสียหายก็มักจะเป็นผู้หญิงอย่างพวกเรา ไม่ว่าผู้ชายจะสนุกกับผู้หญิงสักกี่คน ก็ไม่มีผลต่ออนาคตของเขา กลับกันผู้หญิงนั้น แค่ทำแท้งครั้งหนึ่ง ก็จะทิ้งผลกระทบที่ไม่อาจลบออกได้”ลู่หลุ่ยเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเหมิงเหมิง

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง เหมิงเหมิงก็ออกมาจากห้องผ่าตัด เหมือนว่าเธอจะไม่เป็นไร จากที่หมอกำชับ ให้นอนบนเตียงสักพัก หลี่ซ่วยซ่วยคว้ามือของเหมิงเหมิงไว้ ถามอย่างเป็นห่วง：“เจ็บไหม？”

เหมิงเหมิงส่ายหน้า น้ำตาคลอที่ตา มองหลี่ซ่วยซ่วย：“คุณโง่จริงๆ”

“นี่ไม่ใช่ลูกของคุณเลย ในใจของคุณ ไม่รู้สึกเคืองหน่อยเลยเหรอ？”เหมิงเหมิงเอาเงินในมือกำไว้แน่น ยื่นให้หลี่ซ่วยซ่วย：“นี่หมอเพิ่งให้ฉันมา เธอบอกว่า คุณเอาให้เธอ หมอที่นี่ห้ามรับซองแดง ก็เลยให้ฉันเอาคืนคุณ”

“เธอบอกว่า……ถึงแม้คุณไม่ได้ทำหน้าที่เป็นพ่อ แต่เห็นท่าทางคุณกังวลแล้ว ก็ถือว่าเป็นผู้ชายที่ดี ฉันอยากบอกความจริงกับเธอจริงๆ ว่าลูกไม่ใช่ของคุณ แต่ข้างในใจบอกฉันว่า ถ้าฉันพูดไป เธอจะสบประมาทฉันได้”

เหมิงเหมิงมองหลี่ซ่วยซ่วยอย่างขอโทษ พูดว่า：“ขอโทษนะ”

หลี่ซ่วยซ่วยไม่พูด ได้แต่หัวเราะบางๆ ลูบหัวของเหมิงเหมิง

“ในใจคุณ……รับฉันได้จริงๆเหรอ？ฉันเคยได้ยินว่า ผู้หญิงที่ลูกเคยตายในท้อง ยากที่จะถูกคนยอมรับได้”เหมิงเหมิงยังคงถามอย่างกังวลมาก

“ไม่มีอะไรที่รับไม่ได้ นี่คือความผิดพลาดก่อนที่คุณจะรู้จักผม ไม่มีอะไรที่ยกโทษไม่ได้”

หลี่ซ่วยซ่วยหัวเราะอย่างขมขื่น：“อีกอย่าง คนทำแท้งที่อายุอย่างพวกเรานี้ น้อยหรือไงล่ะ？”

“เรื่องนี้ ต่อไปพวกเราสองคนอย่าพูดถึงอีก”หลี่ซ่วยซ่วยพูด：“ถือว่าผ่านไปแล้วเถอะ”

แป๊บหนึ่ง เหมิงเหมิงก็ไม่สนที่หลี่ซ่วยซ่วยห้าม ลุกขึ้น มองเห็นเหมิงเหมิงปลอดภัยทุกอย่าง ก้อนหินในใจของลู่หลุ่ย ก็ถือว่ายกออกมาแล้ว

หลังจากออกจากโรงพยาบาล หลี่ฝางก็พูด：“ยังไงซะก็ปิดเทอมแล้ว เอางี้ไหม พวกเราไปหาที่เที่ยวกัน อำเภอหลินเป็นไงบ้าง？”

หลังจากหลี่ฝางพูดจบ สีหน้าของหลี่ซ่วยซ่วยก็เปลี่ยนไป：“ทำไมต้องเป็นอำเภอหลิน？”

“เหอะเหอะ ไม่อยากไปไกลนัก”หลี่ฝางพูด：“โทรหาพวกหวางเสี่ยวโก๋ ถามพวกเขาว่าไปไหม？”

หวางเสี่ยวโก๋เห็นด้วยทันที กลับเป็นเลี่ยวข่าย ที่เตรียมตัวจะกลับบ้าน ส่วนหวางเสี่ยวโก๋ตอนที่มา ก็ยังพาเหยนเสี่ยวน่าพี่สาวฝั่งแม่ของเขามาด้วย

“ไม่เจอกันนานเลยนะ คุณชายหลี่”เหยนเสี่ยวน่าขยิบตาให้หลี่ฝาง

“ก็ไม่นานเท่าไหร่”

“ได้ยินว่าพวกคุณจะไปเที่ยวอำเภอหลิน พาฉันไปด้วยสิ？”เหยนเสี่ยวน่าถาม

เหยนเสี่ยวน่าพูด หลี่ฝางก็ไม่ได้ปฏิเสธ รับปากไป

ตอนที่กำลังจะเดินทาง จางกงหมิงก็โทรมา

“หลี่ฝาง คุณอยู่ไหน？”พอรับสาย จางกงหมิงก็ถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน

หลี่ฝางตะลึงเล็กน้อย ถามว่า：“พี่หมิง เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม？”