“นายเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันผิดหวัง!” ซาเวียกล่าว
“ทุกอย่างสมบูรณ์แบบในตอนนี้ นายออกจากตระกูลคลอฟอร์ดแล้ว ในที่สุดฉันก็ไม่ต้องกลัวที่จะบอกนายเรื่องนี้อีกต่อไป แม้ว่านายต้องการจะหนีไปจริง ๆ แต่นายจะสามารถทำแบบนั้นได้จริง ๆ เหรอ? แม้ว่านายสามารถหนีไปจากเงื้อมมือของตระกูลหลงได้จริง ๆ ก็ยังคงมีตระกูลโมลเดล และตระกูลลินวู้ดอยู่ ทั้งโลกจะตามล่านาย! นายเป็นแค่บุคคลที่ถูกขับออกจากสังคมอย่างน่าสังเวช ก็เหมือนกับที่นายเป็นในตอนนั้น!”
“ฉันก็พูดมากมายขนาดนี้แล้ว เช่นนั้น ทำไมนายถึงไม่พูดอะไรสักอย่างบ้างล่ะ? ตอบฉัน!”
แปะ! แปะ! แปะ!
ซาเวียโกรธจัดมากจนเธอตบเจอรัลด์ไปถึงสามครั้งติดต่อกัน
ตลอดเวลามานี้ เจอรัลด์มักจะเป็นเงาลาง ๆ ที่คอยหลอกหลอนหัวใจของซาเวีย
การถูกฝังลึกลงไปภายในใจของมาเป็นเวลานานมาก มันจึงทำให้มุมมองในโลกนี้ของซาเวียบิดเบี้ยวไปในทางลบ
เนื่องจากความโกรธและความขัดข้องใจทั้งหมดของเธอถูกปลดปล่อยออกมาในคราเดียว ซาเวียจึงเริ่มตีโพยตีพายเล็กน้อย!
“ฉันจะพูดอะไรได้อีกล่ะ? เธอสามารถดูถูกและทำให้ฉันขายหน้าได้ในตอนนี้ และเธอยังสามารถฆ่าฉันได้ด้วยซ้ำถ้ามันทำให้จิตใจของเธอสบายขึ้น!” เจอรัลด์ตอบกลับ ขณะที่เขาส่ายหัวของเขา
“ฮ่าฮ่าฮ่า! นายยังคงไม่รู้ว่าฉันเป็นผู้หญิงแบบไหนสินะ แม้หลังจากตลอดเวลามานี้ก็ตาม!”
ซาเวียตอบกลับ ขณะที่เธอผลักเจอรัลด์
หลังจากนั้น ซาเวียก็สูดหายใจเข้าลึก
“เจอรัลด์ พูดตามตรงนะ ฉันไม่ได้มีความตั้งใจในการลากนายกลับไปกับฉัน เพื่อให้ได้รับการจดจำจากครอบครัวของฉันสำหรับการจับตัวนายหรอก!”
“ฉันสามารถมอบทางรอดให้นายได้ ตราบใดที่นายเต็มใจที่จะโค้งคำนับให้ฉัน ยอมรับความผิดพลาดของนาย ขอโทษสำหรับความผิดของนาย ฉันจะปล่อยนายไป!” ซาเวียตอบกลับ ขณะที่เธอกำหมัดแน่น
ช่วงเวลาที่เธอใช้ในตระกูลหลง ถูกใช้เพื่อให้ได้รับความจงรักภักดีจากคนเหล่านั้นรอบตัวเธอ
เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาจึงเริ่มกลายเป็นเชื่อฟังและยอมทำตามเธอ
“เธอ…เธอจะปล่อยฉันฉันไปงั้นเหรอ?”
เจอรัลด์รู้สึกประหลาดใจเมื่อเขาได้ยินคำพูดเหล่านั้น
แน่นอน เขาเกลียดซาเวียเพราะเรื่อง ๆ หนึ่ง และก็ไม่ปฏิเสธว่าเขาได้ทำร้ายเธอในหลาย ๆ โอกาส
หลังจากการตกมาอยู่ในมือของเธอ เจอรัลด์ก็คิดว่ามันดีกว่าการถูกโจเอล และคนของเขาจับตัวไป