บทที่ 742

มินดี้กล่าวอย่างมีความสุข

“เธอน่ะเหรอ?” แจสมินยิ้มเล็กน้อย

“ฮึ่ม! แจสมิน เธออาจจะคิดว่าฉันเป็นเด็กสาวที่ไม่สนใจอะไร แต่ฉันก็ค่อนข้างฉลาดเหมือนกันนะ นี่เป็นเหมือนกับเกมตามล่าหามนุษย์หมาป่าที่ฉันชอบเล่นไม่มากก็น้อยเลยทีเดียว!”

มินดี้กล่าว

แจสมินส่ายหัวของเธอ “ฉันไม่เข้าใจ!”

“มันง่ายมาก ในเวลานี้ เธอกลัวการเปิดเผยตัวเองมากที่สุดไม่ใช่หรือไง? มาหาอะไรบางอย่างเพื่อปกปิดเธอกันเถอะ หลังจากนั้น พวกเราก็ทำให้เกิดความสับสนในตำแหน่งของพวกเขากัน วิธีนั้น เธอจะถูกซ่อนไว้ในความมืด ตระกูลเฟนเดอร์สันของพวกเราจะถูกซ่อนไว้ในความมือเช่นกัน เธอแค่จำเป็นต้องทำตัวในแบบที่เธอมักจะทำเป็นปกติก็พอ!”

มินดี้กล่าว

“สิ่งที่เธอพูดก็ค่อนข้างมีเหตุผลนะ เธอหมายความว่าพวกเราต้องพยายามใช้สมองของพวกเราคิดอย่างหนักเพื่อต่อสู้กับคนกลุ่มนั้นเหรอ? อย่างไรก็ตาม พวกเราจำเป็นต้องตามหาคนอีกคนเพื่อมาเป็นกลอุบาย พวกเราอาจจะมีโอกาสในการล่อคนที่กำลังซ่อนตัวอยู่ในความมืดในตอนแรกออกมาอีกด้วยซ้ำ”

แจสมินเข้าใจสิ่งที่เธอพูดได้อย่างรวดเร็ว

มินดี้ดีดนิ้วของเธอ “บิงโก! แค่นั้นแหละ!”

“อ่า! แต่พวกเราจะไปตามหาคนแบบนั้นได้ที่ไหนกัน? ใครคือคนที่เหมาะสมมากที่สุดในการดึงดูดความสนใจของคนอื่นออกไป?”

แจสมินคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

มินดี้มุ่ยปากขณะที่สมองของเธอปั่นป่วน

แต่ไม่นานนัก มินดี้ก็ตบหน้าผากของเธอ

“ฮ่าฮ่า! ฉันรู้แล้วว่าพวกเราควรมองหาใคร!”

มินดี้กล่าว

แจสมินกล่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ “เธอจะพูดว่าเจอรัลด์ใช่ไหม?”