บทที่ 62 ค้นพบสมบัติ

“หลัวซิว? แก……แกรอดชีวิตมาได้ยังไง?”

ปู้เฟยเบิกตากว้าง ราวกับเห็นผี คนคนหนึ่งที่ถูกอสูรระดับห้ากลืนกินเมื่อสิบวันก่อนยังมีชีวิตรอดอยู่ นี่มันช่างเหลือเชื่อจริงๆ

“ใช่ ฉันยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นแกไปตายได้แล้ว!”

ทั่วร่างกายของหลัวซิวก็เป็นเลือด ราวกับอสูรที่เดินออกมาจากขุมนรก คมกระบี่ในมือราวกับลำแสง และฟันไปในอากาศ

“ฉึก!”

เลือดสดกระเด็น ปู้เฟยถอยหลังอย่างสุดชีวิต ฝ่ามือกำลังกุมคอไว้ และเต็มไปด้วยเลือด

“ดาบเร็วมาก!”

เมื่อกี้นี้ถ้าหากความเร็วของเขาช้าลงเล็กน้อย จะต้องถูกดาบฟันลำคอแน่ และหลัวซิวของเมื่อสิบวันก่อน เห็นได้ชัดว่าไม่มีความแข็งแกร่งระดับนี้ ดาบของเขาก็ไม่ได้เร็วขนาดนี้ และคมมากขนาดนี้

“เพียะ!”

หลัวซิวก้าวออกมา ร่างกายราวกับภูตผี และก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของปู้เฟยในทันที

รูม่านตาของปู้เฟยหดตัวลง ความเร็วร่างกายของหลัวซิวในเวลานี้ ก็เร็วกว่าเมื่อสิบวันก่อนมาก

เขากลายเป็นแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร ถูกท่าเสือสองหัวเขมือบลึกกลืนกิน ไม่เพียงแต่ไม่ตาย แต่ความแข็งแกร่งก็เพิ่มมากขึ้นเหรอ?

ในวินาทีนี้ ปู้เฟยรู้สึกว่าตัวเองเข้าใกล้ความตายมากขนาดนี้

“ไม่! หลัวซิวแกฆ่าฉันไม่ได้”ปู้เฟยตะโกนเสียงดังด้วยความตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก

“หึ่ง!”

ดาบส่งเสียงสั่นเทาดังเข้ามาในหู คมกระบี่หยุดอยู่ที่ลำคอของปู้เฟย ลมที่พัดแรงฟันผิวหนังของเขาจนฉีกขาด และเลือดสดก็ไหลออกมา

ปู้เฟยรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองก็กำลังจะกระโดดเต้นออกมาจากลำคอแล้ว

“ให้เหตุผลที่ฉันไม่ฆ่าแกข้อหนึ่ง?”หลัวซิวจ้องมองปู้เฟย และพูดอย่างเยือกเย็น

“ฉัน……ฉันเป็นทายาทเพียงคนเดียวของราชายุทธ์ปู้เฉิน มีเพียงฉันสามารถที่จะคลังสมบัติได้!”ปู้เฟยราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายที่สามารถรอดชีวิตเอาไว้

“ทำไมฉันต้องเชื่อแกด้วย”

หลัวซิวกระตุกมุมปากแสยะยิ้ม สะบัดข้อมือ คมกระบี่ก็ฟันไปอย่างรุนแรง หัวของปู้เฟยที่ดวงตาเบิกกว้างก็กระเด็นขึ้นมา และเลือดพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ

ปู้เฟยที่อยากจะฆ่าเขาให้ตายทุกที่ สำหรับคนอย่างนี้ ด้วยอุปนิสัยของหลัวซิว ไม่มีทางที่จะปล่อยไปด้วยซ้ำ

ต่อให้คลังสมบัติราชายุทธ์จำเป็นต้องเป็นปู้เฟยถึงจะเปิดได้ หลัวซิวก็ยอมไม่ได้สิ่งของในคลังสมบัติ แต่ไม่ยอมปล่อยเขาไป

ถ้าหากเป็นเมื่อก่อน เขาค่อนข้างหวั่นไหวกับคลังสมบัติราชายุทธ์อย่างไร้ที่เปรียบ แต่ประสบการณ์ที่อยู่ในพื้นที่แหล่งกำเนิดของอัญมณีแห่งความเป็นความตาย เมื่อเทียบกับคลังสมบัติราชายุทธ์ ในทางตรงกันข้ามกันคุณค่ากลับไม่เพียงพอที่จะหยิบยกขึ้นมาพูดถึง

เมื่อเก็บกระบี่แสงและสายรัดข้อมือที่จัดเก็บสิ่งของบนตัวของปู้เฟยขึ้นมา หลัวซิวค้นพบม้วนหนังสือเล่มหนึ่ง จากในสายรัดข้อมือที่จัดเก็บสิ่งของอย่างรวดเร็ว

รูปแบบของม้วนหนังสือค่อนข้างเก่า หลังจากที่เปิดออก ด้านบนเป็นบันทึกเกี่ยวกับคลังสมบัติที่ราชายุทธ์ปู้เฉินทิ้งไว้ให้ทายาทพอดี

ในนั้นพูดถึง ต้องการเปิดคลังสมบัติ นอกเหนือจากต้องใช้กระบี่คู่มืดสว่าง ยังจำเป็นต้องใช้หยกแขวนที่ชุบด้วยเลือดทายาทของราชายุทธ์ปู้เฉิน ทั้งสามรวมเข้าด้วยกัน ถึงจะเปิดคลังสมบัติได้

สำหรับเรื่องที่จำเป็นต้องใช้ทายาทของราชายุทธ์ปู้เฉินถึงจะเปิดได้ ไม่มีการเอ่ยถึงสิ่งใดในม้วนหนังสือ