บทที่ 2414

อีกอย่างนอกจากมูลค่านี้แล้ว ยังมีเศษณ์มหาจักรพรรดิยุทธ์อีกสองชิ้น ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทรัพย์สินของสตรีนางนี้มั่งคั่งมาก

แน่นอนอยู่แล้วว่าหลัวซิวดูถูกเหยียดหยามของเหล่านี้โดยสมบูรณ์เลย เนื่องจากไผ่เทวดวงครามหนึ่งต้น แม้จะเป็นไผ่เทวดวงครามสามท่อนที่ระดับต่ำที่สุด มันก็เป็นของล้ำค่าที่ไม่สามารถประมาณค่าได้ สิบเท่าของมูลค่าที่สตรีนางนี้เสนอให้ยังซื้อไผ่เทวดวงครามไม่ได้เลย!

ดังนั้นหลัวซิวจึงสามารถยืนยันได้ว่าสตรีนางนี้น่าจะมองว่าเขาเป็นจอมยุทธ์คนหนึ่งของมหาโลกาพันสาม คิดว่าเขาไม่เคยเห็นโลกกว้าง ไม่ทราบมูลค่าที่แท้จริงของไผ่เทวดวงคราม

ยิ่งกว่านั้นคือหลัวซิวเบื่อที่จะตอบกลับด้วยซ้ำ ก่อนจะหันหลังแล้วกลายเป็นแสงกลดวงหนึ่งโดยตรง บินออกไปนอกเขาผีเก้า หายไปอย่างไร้ร่องรอยอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่าหลัวซิวจากไปโดยที่ไม่ลังเลใจเลยแม้แต่น้อย สีหน้าของไป๋เฟยชิงจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เนื่องจากนางสามารถสัมผัสได้อยู่ว่าคนดังกล่าวน่าจะทราบมูลค่าของไผ่เทวดวงครามเช่นกัน ส่วนเงื่อนไขทั้งหมดที่นางเสนอออกมานั้น น่าจะเป็นเพียงเรื่องขบขันเท่านั้น

“วางแผนมาหลายพันปีแต่กลับแลกมาด้วยความว่างเปล่า……”ไป๋เฟยชิงรู้สึกไม่ยอมใจมาก ๆ แต่ก็ทำได้แค่ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง บัดนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดของนางไม่ใช่การไปคิดเรื่องไผ่เทวดวงคราม แต่เป็นการฟื้นฟูสภาพอาการบาดเจ็บของตัวเองให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมก่อน