บทที่ 1287

“เขาแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?”

คำพูดของเฮเลน่าทำให้เฟนด์ตกตะลึงอยู่ในใจ มิน่าล่ะ นายน้อยลำดับที่สองของตระกลูฮันท์ถึงได้ทะนงตนและหยิ่งยโสโอหังนัก เฟนด์ไม่ได้คาดไว้จริง ๆ ว่าตระกูลฮันท์จะแข็งแกร่งขนาดนี้ พวกเขาแข็งแกร่งมากกว่าที่เขาคิด ดูเหมือนว่าเขาจะประเมินความสามารถในการต่อสู้ของตระกูลฮันต์ต่ำไป

“เฟนด์ระวังตัวด้วย การแข่งขันยังไม่เริ่มขึ้น และตระกูลวู๊ดของคุณก็เป็นตระกูลชนชั้นหนึ่ง นายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์คงจะมีความรอบคอบอยู่บ้าง ดังนั้นฉันพนันได้เลยว่าเขาจะไม่ทำอะไรคุณในตอนนี้ แต่บางทีในระหว่างการแข่งขันเขาคงไม่ได้ดีขนาดนั้นหรอก!”

ดาเนียลล่ากัดริมฝีปากสีชมพูที่เย้ายวนใจของเธอแล้วพูดว่า “นายน้อยลำดับที่สองของตระกูลฮันท์อยู่ในขั้นกลางของระดับเทพแท้จริงมาสักพักหนึ่งแล้ว ความสามารถในการต่อสู้ของเขาทรงพลังและแข็งแกร่งกว่าพี่สาวของฉัน” เธอหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า “ถ้าเขาสามารถทะลวงผ่านไปยังขั้นสุดท้ายของระดับเทพแท้จริงได้ ความสามารถในการต่อสู้ของเขาจะน่ากลัวกว่านี้! สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือตระกูลฮันต์มีศิลปะการต่อสู้และเทคนิคที่ทรงพลังให้พวกเขาฝึกฝน ศิลปะและเทคนิคเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่เราจะสามารถแข่งขันกับมันได้!”

“ดาเนียลล่าขอบคุณที่เป็นห่วงผม ตอนนี้ผมคงต้องไปแล้ว”

มันน่าอึดอัดที่จะอยู่ตรงนี้ต่อ ดังนั้นเฟนด์จึงยิ้มนิด ๆ และบอกลาพี่น้องทั้งคู่

“เฮ้อ!”