บทที่ 1062 คนโง่

“บ้าน่า ไม่น่าเชื่อ! หมอนั่นเอาชนะยูลเด็กอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมของเราและทำให้เธอต้องออกจากการประลองเนี่ยนะ? เฮ้! การประลองครั้งนี้ไม่ธรรมดาเลย น่าตื่นเต้นดีนะว่าไหม?”

ที่อัฒจันทร์ หนึ่งในหัวหน้าตระกูลสาขาของตระกูลวู๊ดอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

“ใช่แล้ว มันน่าตื่นเต้นและน่าประหลาดใจจริง ๆ! เฟนด์ได้รับการเลี้ยงดูและฝึกฝนมาจากทางโลก แต่เขากลับมีทักษะดังกล่าวและประสบความสำเร็จ! ฉันสงสัยว่าระดับพลังยุทธของเขาในตอนนี้จะอยู่ที่ระดับไหน มันคงไม่ต่ำกว่าระดับของคนในตระกูลวู๊ดแน่!”

หัวหน้าตระกูลสาขาของตระกูลวู๊ดอีกคนพูดขึ้น

หัวหน้าตระกูลสาขาของตระกูลวู๊ดคนก่อนหน้าก็ตอบกลับไปว่า “นั่นไม่น่าจะเป็นไปได้นะ เราเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่และมีชื่อเสียงที่ซ่อนเร้นอยู่ในโลก และยูลก็เป็นคนของตระกูลหลัก เธอน่าจะมีเทคนิคและกลยุทธ์ในการต่อสู้ดีกว่า ส่วนที่เฟนด์เอาชนะเธอได้นั้น บางทีเขาอาจจะมีระดับพลังยุทธสูงกว่า เขาอาจจะอยู่ระดับกึ่งเทพขั้นสุดยอดแล้ว”

“ฮ่าฮ่า! อันที่จริงฉันก็หวังว่าเด็กนั่นจะได้รับตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูล เพราะยังไงซะ มีเพียงคนแบบนั้น คนที่ค่อย ๆ เติบโตจากโลกธรรมดาถึงจะเข้าใจว่าการใช้ศิลปะการต่อสู้และการพัฒนาความสามารถในการต่อสู้นั้นเป็นเรื่องยาก ฉันคิดว่ามันอาจจะดีกว่าที่เขาได้เป็นผู้สืบทอด ดีกว่าคนที่หัวสูงอย่างแลนซ์ แลนซ์หยิ่งยโสเกินไป จริงไหม?”

หัวหน้าของตระกูลสาขาของตระกูลวู๊ดอีกคนหัวเราะออกมาเสียงดัง หลังจากที่พูดความคิดเห็นบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้

“ชู่ววว! เบาะหน่อยสิ นายอาจจะเจอปัญหาใหญ่นะถ้าลิลลี่ได้ยินสิ่งที่นายพูด! ถ้าเป็นอย่างนั้น ในเดือนหน้าทรัพยากรสำหรับการเพิ่มระดับพลังยุทธของตระกูลสาขาคงจะลดลงไปครึ่งหนึ่งแน่! ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่เคียดแค้นนาน!”

ชายชราคนหนึ่งซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ หัวหน้าตระกูลสาขาของตระกูลวู๊ดเตือนพวกเขาด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

หัวหน้าตระกูลสาขาของตระกูลวู๊ดมองไปรอบ ๆ แล้วกระซิบอย่างเคร่งเครียดว่า “เราอยู่ไกลมาก เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะได้ยินที่เราพูด จริงไหม? พูดถึงเธอ ครั้งนี้ลูกชายของเธอหายตัวไปนานและยังหาตัวไม่เจอ ฉันเดาว่าเขาน่าจะตายไปแล้ว นอกจากนี้ ตำแหน่งผู้สืบทอดหัวหน้าตระกูลกำลังตกไปอยู่ในมือของคนอื่น ฉันเดาว่าเธอจะต้องโกรธเคืองและโมโหมาก!”

“แน่นอน เธอโมโหมาก! แต่เธอก็สมควรได้รับมันแล้วจริงไหม? เธอมักจะดูถูกคนอื่นไปทั่วทุกที่ที่เธอไป โดยเฉพาะสมาชิกของตระกูลสาขาของตระกูลวู๊ด เราอยู่ภายใต้การจัดการที่โหดเหี้ยมของเธอมาโดยตลอด เธอขอทรัพยากรชั้นยอดเพื่อยกระดับพลังยุทธและปล่อยให้เราได้แต่ทรัพยากรพื้นฐานและทรัพยากรคุณภาพต่ำเท่านั้น”

หัวหน้าตระกูลสาของตระกูลวู๊ดถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และพูดว่า “เฮ้อ! เราก็เป็นเพียงสมาชิกของตระกูลสาขาเท่านั้น ถ้าหากสมาชิกตระกูลสาขาอยากจะก้าวหน้า สมาชิกในตระกูลหลักต้องก้าวหน้าไปมากกว่า ดังนั้นนี่จึงเป็นเหตุผลที่เรายอมมอบทรัพยากรที่มีคุณภาพดีทั้งหมดให้ตระกูลหลักเพื่อให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น ไม่งั้นตระกูลวู๊ดคงไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่เราเป็นในทุกวันนี้ ตระกูลวู๊ดคงไม่เป็นหนึ่งในแปดตระกูลลึกลับหรอก!”