ตอนที่ 51 นายหญิงใหญ่โกรธจนหมดสติ

"คุณคู่ควรหรือ?"

ประโยคนี้ ทำให้นายหญิงใหญ่ถอยหลังไปสามก้าว และเกือบจะล้มลงบนพื้น

หัวใจของเธอสั่นอย่างรุนแรง และไอเสียงดัง ถ้าอาสะใภ้สามไม่ได้พยุงเธอไว้ เธอคงจะล้มลงแล้ว

"ไม่ว่าจะยังไง เจ้ารองก็ไม่สามารถฝังในสุสานของบรรพบุรุษได้ นี่เป็นกฎ"

หวางหงไม่ได้โกรธเหมือนนายหญิงใหญ่ และกล่าวอย่างช้า ๆ "ถึงแม้จะเป็นเจ้าเทพ ก็ไม่สามารถยุ่งเรื่องของตระกูลหวางได้ ดังนั้นพวกคุณล้มเลิกความคิดนี้เถอะ"

หวางซีพยุงหลี่หลาน น้ำตาเต็มหน้า

เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองคนตระกูลหวางที่เย็นชา

เธอเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว

ในสายตาของพวกเขามีแค่เงินเท่านั้น ไม่มีครอบครัวเลย

ในสายตาของพวกเขาแล้ว ตนเองเทียบไม่ได้แม้แต่สุนัขที่หวางเอี๋ยนเลี้ยงเอาไว้เสียอีก

"ใครบอกว่าที่นี่คือที่ดินของตระกูลหวางของพวกคุณ"

เกาเจี๋ยปรากฏตัว มองคนตระกูลหวางด้วยสายตาหยอกล้อ

อะไรน่ะ?

คำพูดของเกาเจี๋ยหมายความว่าอย่างไร?

สีหน้าของหวางหงเปลี่ยนไป เขามองไปที่เกาเจี๋ยด้วยความงวยงง

นายหญิงใหญ่หวางกรีดร้อง "ฉันไม่อนุญาต ฉันไม่อนุญาต นี่เป็นเรื่องของตระกูลหวาง ไม่มีใครมีสิทธิ์เข้ามายุ่ง"

"ถูกต้อง สุสานของบรรพบุรุษตระกูลหวางจะฝังใครนั้น เป็นสิทธิ์ของตระกูลหวาง คนอื่นไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่ง"

"ประธานเกา แม้ว่าคุณจะเป็นเจ้าของที่ดินแปลงนี้ แต่สุสานของบรรพบุรุษตระกูลหวางยังคงเป็นของพวกเรา คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งในเรื่องนี้"

ตระกูลหวางออกคำสั่งให้คนของเขายืนเป็นแถว เพื่อขวางกั้นทีมขบวนพิธีฝังศพไว้

นายหญิงใหญ่หวางกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า "หลี่หลาน วันนี้ฉันจะพูดไว้ตรงนี้เลย ฉันอนุญาตให้ฝังสุนัขหรือแมวในสุสานบรรพบุรุษของตระกูลหวางได้ แต่จะไม่อนุญาตให้ฝังเจ้ารองเด็ดขาด วันนี้ถึงแม้จะอ้างเทพเจ้าก็ไร้ประโยชน์!"

เกาเจี๋ยใช้สายตาที่มองคนโง่มองคนตระกูลหวาง ดูการกระทำของพวกเขาอย่างเงียบ ๆ และไม่สนใจพวกเขา

เขามองแม่ของหวางซีแล้วกล่าวว่า "ป้าหลี่ คุณหวางซี ผมซื้อที่ดินแปลงนี้แล้ว ผมมีสิทธิ์จัดการทุกอย่าง ขอเพียงผมอนุญาตให้คุณฝังคุณลุง ก็ไม่มีใครสามารถเข้ามายุ่งได้ ไม่ว่าตระกูลหวางจะเห็นด้วยหรือไม่ มันก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว"

นี่......

ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ได้?

ไหนบอกว่าจะไม่แตะต้องสุสานบรรพบุรุษของตระกูลหวางไม่ใช่หรือ?

คนตระกูลหวางตกตะลึง