เมื่อหญิงสาวผมทองได้ฟังคำนี้ ก็เหมือนกับทำให้พ่อของเธออับอายยังไงอย่างนั้น พูดด่าทอว่า “ถุย ต้าเซี่ยของพวกแกต่างหากที่เป็นผู้รุกราน ถ้าหากไม่ใช่พวกแก ประเทศโกลีก็รวมเป็นหนึ่งไปตั้งนานแล้ว ยัจะกล้าพูดว่าแกชนะอีกนะ นั่นเป็นเพราะว่าประเทศอเมไม่อาจฝืนทนให้ประชาชนตกอยู่ในความทุกขเวทนา ก็เลยปล่อยพวกแกไป แค่อุปกรณ์เน่าๆนั้นของพวกแก ยังคิดที่จะชนะประเทศอเม คิดเพ้อเจ้อ ไอ้แก่แม่งเอ้ย รีบเปลี่ยนที่นั่งให้ฉันเดี๋ยวนี้”
ในเวลานี้ มีคนข้างๆทนมองต่อไปไม่ได้แล้ว พูดกล่าว “แกแม่งพูดกับใครกัน？ไอ้คนลืมกำพืด ปีนั้นหากไม่เป็นเพราะพวกเขาปกป้องในสนามรบ แกจะมีโอกาสได้มาเย่อหยิ่งอยู่ตอนนี้เหรอ？ไอ้พวกเนรคุณ คนประเทศอเมสูงส่งมากนักเหรอ？”
“มาอวดความจองหองอะไรอยู่ตรงนี้ แม้ว่าแกจะประจบอีกยังไง แกก็เปลี่ยนแปลงเรื่องจริงที่ว่าแกเป็นคนเอเชียไม่ได้หรอกนะ”
“คุกเข่านานไม่อยากลุกขึ้นยืนแล้วสินะ？เป็นสุนัขรับใช้คนอื่นแกยังมีความจองหองอีก？แกนี่ต่ำทรามเสียจริง”
“แกตาบอดหรือไง？มองไม่เห็นว่าชายชราผู้นี้พิการเหรอ？”
ถูกกลุ่มคนไม่พอใจยกใหญ่ หญิงสาวผมทองโมโหออกมาทันที ชี้ไปที่ผู้โดยสารสามสี่คนนั้นพร้อมพูดว่า “ไอ้พวกที่ถูกล้างสมอง ยังกล้ามาตะโกนใส่ฉัน แฟนของฉัน เป็นคุณชายของตระกูลแห่งหนึ่งในประเทศอเมนะ รอลงจากเครื่องบินแล้วมาดูว่าฉันจะเอาพวกแกตายยังไง ตระกูลของแฟนฉัน ก็อยู่ที่เมืองที่เที่ยวบินลำนี้ลงจอด！”
มีคนพูดอย่างดูถูกว่า “ใครๆก็เสแสร้งกันได้ทั้งนั้น รูปร่างหน้าตาของแกนี้ คนเขาตาบอดถึงจะชอบพอแกได้ แอร์โฮสเตสล่ะ？ไม่มาสนใจหน่อยเหรอ？”
ไม่นาน แอร์โฮสเตสมาแล้ว เป็นผู้หญิงผิวขาวคนหนึ่ง หลังจากที่ทำความเข้าใจสถานการณ์แล้วพูดกับหญิงสาวผมทองว่า “คุณผู้หญิงคะ กรุณานั่งประจำตำแหน่งที่นั่งของท่านนะคะ อย่า……”
ยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกหญิงสาวผมทองตบฉาดหนึ่งแล้ว “แกมองนี่ตาต่ำจริงๆ รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร？”
พูดแล้ว หญิงสาวผมทองก็หยิบใบรับรองโยนให้แอร์โฮสเตส
หลังจากที่แอร์โฮสเตสดูเสร็จสีหน้าก็เปลี่ยนไป รีบโค้งตัวขอโทษทันที
คนเหล่านั้นที่เห็นเรื่องที่ไม่ยุติธรรมไปช่วยคนที่ถูกรังแกเหล่านั้นเมื่อครู่นี้ ในเวลานี้มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย หรือว่าหญิงสาวคนนี้มีเบื้องหลังจริงๆงั้นเหรอ？
หญิงสาวผมทองพูดอย่างยโสโอหังอย่างยิ่งว่า “รีบให้ไอ้แก่นี่หลีกที่นั่งให้ฉันเดี๋ยวนี้ วันนี้ฉันจะต้องนั่งตรงตำแหน่งนี้ให้ได้”