ตอนที่ 2 ชายผู้นี้ดูเหมือนลูกชายของเธอมาก

ควีนนี่พูดกับลิซ่าด้วยความเคารพโดยไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเขาเป็นใครกันแน่

เมื่อห้าปีก่อน ควีนนี่ออกอุบายที่จะพยายามล่อลวงให้โจเซฟแต่งงานกับเธอเพื่อผลประโยชน์ของตัวเธอเอง อย่างไรก็ตาม ในสถานการณ์ที่ผสมผสานด้วยความแปลกประหลาด เธอกลับลงเอยด้วยการหลงสวาทโคลตันแทน เพื่อชดเชยในสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ โคลตันจึงตั้งฉายาให้เธอเป็น “ว่าที่มาดามสาวการ์ดเนอร์” แต่ท่าทีของเขาที่มีต่อเธอนั้นดูเมินเฉยตลอดมา คราวนี้ เธออาสาเป็นผู้ช่วยของลิซ่า โดยอยากทำดีเพื่อสร้างความประทับใจให้กับโคลตัน เนื่องจากการ์ดเนอร์คอร์เปเรชั่นให้ความสำคัญในความร่วมมือกันเป็นอย่างมาก

วันนี้เธอควรจะไปรับลิซ่าด้วยตัวเอง แต่เธอก็ทราบได้ทันทีว่าโคลตันจะกลับมาจากการเดินทางทำธุรกิจก่อนกำหนดในเที่ยวบินเดียวกับลิซ่า สำหรับเธอแล้ว ไม่มีใครสำคัญไปกว่าโคลตัน ฉะนั้นเธอจึงทำได้เบี้ยวนัดลิซ่าเท่านั้น

นิโคลสังเกตว่าผู้หญิงที่อยู่อีกฝั่งของสายเริ่มฮัมและอ้ำอึ้ง ราวกับว่าผู้หญิงคนนั้นมีเรื่องด่วนที่ต้องจัดการจริงๆ “ฉันเข้าใจแล้ว ไปจัดการเรื่องของเธอก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันเรียกรถแท็กซี่กลับเอง” ตอนนั้นเองเธอจำได้ว่าเจ้านายบอกเธอก่อนเดินทางกลับบ้านว่า ผู้ช่วยได้รับมอบหมายให้ช่วยเธอทำความรู้จักกับงานของบริษัทในประเทศ ว่ากันว่าผู้ช่วยคนนี้ก็คือว่าที่มาดามสาวการ์ดเนอร์ แต่ฉันไม่เคยคิดว่าเธอจะสุภาพถึงเพียงนี้…

“ขอบคุณมากนะคุณลิซ่า” ควีนนี่วางสายด้วยความโล่งอก

นี่เป็นครั้งแรกที่ลิซ่าเดินทางกลับประเทศบ้านเกิดเพื่อสานต่อธุรกิจของบริษัทในประเทศ และมีข่าวลือว่าเธอเป็นผู้หญิงในวัยสี่สิบกว่าปี เดินที ควีนนี่คิดว่าเธอคงจะรับมือได้ไม่ยากนัก แต่เธอไม่คาดคิดว่าลิซ่าจะเป็นคนง่ายๆถึงเพียงนี้

…

นิโคลยังคงยืนอยู่ด้านนอกห้องน้ำหลังจากเก็บโทรศัพท์ เธอรอกว่าสิบนาที แต่ทว่าเฮย์เดนก็ยังไม่ออกมา เป็นเวลานานมากแล้ว อาจมีบางอย่างเกิดขึ้น? เธอจ้องที่ป้ายของห้องน้ำชายโดยลังเลว่าควรเข้าไปดูดีไหม

ทันใดนั้น เฮย์เดนก็วิ่งออกมาด้วยขาเล็กๆของเขาและเคลื่อนตัวอย่างเร่งรีบไปที่ขากางเกงของเธอพร้อมกับร้องไห้ “แม่ครับ…”