ตอนที่ 45
บทที่ 45
21 ตุลาคม 2569
กู้ชูหน่วนถอนหายใจอย่างโล่งอก
เยี่ยจิ่งหานพูดเช่นนี้ก็หมายความว่ายังมีทางหนีทีไล่สำหรับการเจรจา
“ระยะเวลาล่ะ”
“ข้าจำเป็นต้องตรวจดูอย่างละเอียดเสียก่อน ตอนนี้ยังกำหนดระยะเวลาแน่นอนไม่ได้”
“หนึ่งปี ไม่เกินหนึ่งปี ถ้าเจ้ารักษาไม่หายภายในหนึ่งปี ข้าเชื่อว่าการให้เจ้าตายยังเป็นคำขอที่มากเกินไป”
กู้ชูหน่วนกัดฟัน “ได้ หนึ่งปีก็หนึ่งปี แต่อีกเดี๋ยวฟ้าก็จะสางแล้ว ข้ายังต้องไปเรียนที่สำนักศึกษาอีก ไว้ตอนค่ำค่อยมาตรวจ ตกลงไหม”
ยังไม่ทันที่เยี่ยจิ่งหานจะตอบ กู้ชูหน่วนก็ลากชิวเอ๋อร์ที่กำลังตะลึงงันออกไป “มัวนิ่งทำไมอยู่ ต้องไปเรียนแล้ว”
“คุณหนู ท่านอ๋องยังไม่ได้บอกให้พวกเราไปเลยนะเจ้าคะ”
“ท่านอ๋องมีกิจราชสำนักรัดตัว เรื่องเล็กแค่นี้จะต้องทำให้ท่านลำบากทำไม”
“แต่ว่า... ฟ้ายังไม่สว่างเลยนะเจ้าคะ...”
“เจ้าจะไปรู้อะไร วันนี้เป็นรอบชิงชนะเลิศของการชุมนุมแข่งขันวิชาการ เราต้องรีบไปเตรียมพร้อมล่วงหน้า”
ชิวเอ๋อร์ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ถูกลากออกไปแล้ว
ชิงเฟิงกับเจี้ยงเสวี่ยเบิกตากว้าง
ผู้หญิงคนนี้ช่างอาจหาญมากที่กล้าเมินท่านอ๋อง
ชิงเฟิงรายงานว่า “นายท่าน กระหม่อมจะไปพาพวกนางกลับมาพ่ะย่ะค่ะ”
เจี้ยงเสวี่ยดึงเขากลับมาและกลอกตามองราวกับเขาเป็นคนสมองทึ่ม
ถ้านายท่านอยากจะให้นางตายจริงๆ นางคงไม่มีทางออกไปจากประตูนี้ตั้งแต่แรก
ชิงเฟิงทำหน้าไม่แน่ใจ
ผู้หญิงคนนี้อวดดีถึงขนาดนี้แต่นายท่านยังปล่อยให้นางไปก่อความวุ่นวาย นี่มันไม่ใช่นิสัยของนายท่านเลย
เยี่ยจิ่งหานเล่นกับถ้วยชาหยกขาวในมืออย่างเกียจคร้าน