บทที่1 เริ่มงาน 1/2

แนะนำเรื่อง:

ลีโอนาร์ด ชายหนุ่มผู้ร่ำรวยเป็นเจ้าของธุรกิจมากมาย แต่ว่าเขาต้องมีปมด้อยคือ เป็นอัมพฤกษ์ท่อนล่าง แม้ว่าหมอจะบอกว่ามีทางรักษา แต่เขาก็ปฏิเสธเพียงเพราะกลัวการเข้าห้องผ่าตัดที่มีอดีตฝังใจ ถึงกระนั้นเขาก็อยากหายเพราะว่า ตั้งแต่เขาพิการก็ทำให้พลาดโอกาสหลายอย่างในชีวิตไป นั้นคือคนรัก และเซ็กซ์ ที่เร่าร้อน

ชาลิดา หญิงสาวเรียนจบพยาบาลมามาดๆ แต่ว่าสมัครไปหลายโรงพยาบาลก็ยังไม่ได้รับเข้าทำงาน เห็นประกาศรับพยาบาลดูแลผู้ป่วยรายได้ดีถึงครึ่งแสน เพียงแต่ต้องอยู่กับผู้ป่วย 24 ชั่วโมง ชาลิดาที่เดือดร้อนเรื่องเงินเห็นเข้าก็ตาลุกวาวด้วยความดีใจ

“รายได้ดีขนาดนี้ จะให้ทำอะไรก็ยอมเลย รีบโทรไปดีกว่า”

“สวัสดีค่ะ คุณไบรอันหรือเปล่าค่ะ ฉันชาลิดาสนใจสมัครงานพยาบาลพิเศษค่ะ”

“ครับ งั้นรบกวนคุณมาคุยรายละเอียดตามที่อยู่ที่ผมติดประกาศไปนะครับ”

เมื่อถึงที่นัดคุยเรื่องงานอ่านเอกสารคร่าวก็แปลกใจ “คุณไบรอันค่ะ ต้องกรอกสัดส่วนละเอียดขนาดนี้เลยหรือค่ะ”

ชาลิดา กวาดสายตามองเขียนเหมือนเอาเธอไปทำงานไซร์ไลน์

“ครับ ทางเรามีชุดยูนิฟอร์มสำหรับพยาบาลพิเศษด้วยครับ คุณต้องดูแลทั้งตัวของคุณลีโอนาร์ด แม้แต่อาบน้ำคุณก็ต้องทำทั้งหมด รายได้ห้าหมื่นไม่รวมค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่คุณจะได้รับเพิ่มอีกหากคุณดูแลคุณลีโอนาร์ดจนพอใจ”

“จริงเหรอค่ะ งั้นฉันตกลง” ชาลิดาเซ็นสัญญาทันที เมื่อรู้ถึงเงินอื่นๆที่จะได้นอกจากเงินเดือน

“เริ่มงานได้พรุ่งนี้ คุณเก็บเสื้อผ้าของใช้ส่วนตัวมาได้เลย ทางเราเตรียมห้องไว้ให้คุณแล้ว”

.............................................................................................................................................................................

ชาลิดาหยุดยืนอยู่หน้าคฤหาสน์ หลังงามเบื้องหน้าในเช้าวันถัดมา วันนี้คิ้วขวาเธอกระตุกถี่เหมือนกำลังจะบอกอะไรบางอย่าง หวังว่านายจ้างของเธอจะใจดีนะ แค่มายืนยังรู้สึกสั่นๆ

“คุณชาลิดาหรือเปล่าค่ะ” บัวแม่บ้านวัยสามสิบกลางๆออกมาทักทาย

“สวัสดีค่ะ ใช่ค่ะฉันชาลิดา มาเริ่มงานเป็นพยาบาลคุณท่านวันแรกค่ะ” ชาลิดาบอกตอบหญิงสาวตรงหน้าไป

“ฉันชื่อบัวนะ เรียกว่าพี่บัวก็ได้” บัวบอกแนะนำตัวอย่างเป็นกันเองกับพยาบาลคนใหม่ หวังว่าเธอจะรับกับอารมณ์ฉุนเฉียวเจ้าอารมณ์ของคุณลีโอนาร์ดได้นะ

“ได้ค่ะพี่บัว” ชาลิดาเดินตามพี่บัวเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ เธอหอบกระเป๋าใบใหญ่มาพร้อมกับสัมภาระที่ครบครัน ทั้งอุปกรณ์กายภาพและเครื่องใช้ส่วนตัวของเธอ ราวกับจะไปต่างประเทศสักเดือน จะว่าไปเธอขนออกมาหมดเลย เพราะคืนห้องที่เช่าไว้ไปแล้ว จะได้ประหยัด คิดว่ามาอยู่นี่เธอคงไม่ไปค้างที่ไหน ตั้งใจดูแลคนป่วยให้ดีที่สุด และเก็บเงินสักก้อนเพื่อไปเริ่มชีวิตใหม่

“คุณไบรอันค่ะ มาแล้วค่ะให้ไปพบคุณท่านเลยไหมค่ะ” บัวโทรถามคุณไบรอันที่รออยู่

“ขึ้นมาที่ห้องวัดตัว เธอมาวัดให้ด้วย” ไบรอันสั่งเสียงเรียบ

บัวรับรู้ได้ทันที่ว่าห้องวัดตัวคือที่ใด เธอเดินนำหญิงสาวตรงหน้าไปตามคำสั่งคุณไบรอันทันที “คุณชาลิดาค่ะ เดี๋ยวเราต้องวัดตัวคุณอีกรอบนะค่ะเพื่อความชัวของชุด รบกวนถอดชุดออกให้หมดด้วยค่ะ”

ชาลิดามึนที่ต้องถอดเสื้อผ้าออกหมดคืออะไร ในเมื่อเธอกรอกข้อมูลทั้งหมดไปแล้วนี่นา “เอ่อ ถอดหมดเลยเหรอค่ะ คือ คือว่า ฉันอายนะค่ะ”

“ไม่ต้องอายหรอกค่ะ มีแค่ฉันเองผู้หญิงด้วยกัน”