ตอนที่ 492
บทที่ 492
21 ตุลาคม 2569
แดร์ริลรู้สึกซาบซึ้ง เขาตอบกลับอย่างรักใคร่ “ผมยังอยู่ที่บ้านพ่อทูลหัว เขาดูแลผมเป็นอย่างดี ไม่ต้องเป็นห่วง”
ลิลี่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เธอพูดอย่างคาดหวัง “ที่รัก เมื่อไหร่คุณจะกลับมา? ฉัน… คิดถึงคุณ” เธอพลันหน้าแดง เธอไม่เคยพูดอะไรแบบนี้กับแดร์ริลมาก่อน
“โอเค ผมจะกลับบ้านพรุ่งนี้เช้า” แดร์ริลเห็นด้วยโดยไม่มีความลังเล
ถึงเวลากลับไปเมืองตงไห่แล้ว เขาต้องตรวจสอบแด๊กซ์ด้วยเหมือนกัน อย่างไรก็ตามมันดึกแล้ว และเขาก็ยังอ่อนเพลีย เขาต้องรอจนถึงพรุ่งนี้
“เยี่ยมไปเลย! ฉันจะอยู่บ้านรอคุณ! แค่นี้นะคะที่รัก” ลิลี่พูดอย่างอ่อนโยน เธอไม่ได้วางสายในทันที หลังจากนั้นไม่นาน เธอจูบแดร์ริลบนโทรศัพท์อย่างเงียบ ๆ
“จุ้บ!” เธอวางสาย
แดร์ริลยิ้ม เขาวางโทรศัพท์ไว้ด้านข้างและหลับอย่างเงียบสงบ
เช้าวันต่อมา มันเพิ่งจะรุ่งสางตอนที่แดร์ริลตื่น
แดร์ริลล้างหน้าล้างตาและเปลี่ยนเสื้อผ้า เขากำลังจะไปบอกลาพ่อทูนหัวของเขาก่อนที่จะออกไปยังเมืองตงไห่ เมื่อเขาได้ยินเสียงอันตื่นตระหนก “เร็วเข้า ไปเอามายามาสิ!” นั่นมาจากโซรัน
เกิดอะไรขึ้น? แดร์ริลขมวดคิ้ว เขาเดินตามเสียงไป เมื่อเขาเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าเขาก็ตกใจ มีผู้ชายสองสามคนได้รับบาดเจ็บ! พวกเขาเป็นลูกศิษย์ของโอฟีเลีย เลน! พวกเขาได้รับบาดเจ็บค่อนข้างสาหัต โดยเฉพาะอีวาน เขาถูกแทงสามแผลและมีเลือดเต็มไปหมด
“อีวาน อยู่กับฉันก่อน” โซรันทายาบนตัวเขา อีวานร้องด้วยความเจ็บปวด
เกิดอะไรขึ้น? แดร์ริลเดินไปอย่างสงสัย
ตอนที่อีวานกรีดร้อง เขาแทบจะสลบเมื่อเห็นแดร์ริล เกิดอะไรขึ้น? แดร์ริลควรจะอยู่ในป่า! ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่!