บทที่ 348

'นี่มันยาวิญญาณระดับสุดยอด เขาไปได้พวกมันมาจากไหน!?' ประมุขนิกายคิดอย่างตื่นเต้นพร้อมกับใบหน้าที่พอใจและคาดหวังอย่างมาก "ฮ่าฮ่า! วิเศษ! วิเศษจริง ๆ ! ผู้อาวุโสเกรงใจเกินไปแล้ว!"

เม็ดยาสองเม็ดนี่มันยอดเยี่ยมมาก!

ถึงแม้แดร์ริลจะยิ้ม แต่ในใจของเขานั้นแอบเจ็บปวดอยู่ เพราะเขากลั่นพวกมันไว้สำหรับตัวเอง เพราะว่าวัตถุดิบในการทำพวกมันนั้นหายากและล้ำค่าเกินไป! หากไม่ใช่เพราะสมุนไพรพิเศษจากวิลล่าของเซอร์ซีเมื่อคืน เขาคงไม่มีทางกลั่นพวกมันได้

แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขาก็ไม่มีทางเลือกเนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของประมุขนิกาย หากเขาไม่แสดงความหวังดีต่อประมุขนิกายในวันนี้ ประมุขนิกายก็อาจจะไม่ชอบแดร์ริลมากกว่าเดิม

หลังจากมอบเม็ดยาให้ แขกทั้งหลายก็ได้ยกแก้วขึ้นให้ประมุขนิกาย ผู้ซึ่งกำลังอารมณ์ดีและดื่มร่วมกับพวกเขาทั้งหมดจนท้องของเขาถูกเติมน้ำไปหลายแก้ว โมนิก้าเองก็อารมณ์ดีเพราะมันเป็นงานรื่นเริงในวันนี้ เธอเองก็ดื่มเข้าไปมากไม่น้อย ใบหน้าอันงามประณีตของเธอค่อย ๆ แดงขึ้น

หลังจากดื่มไปสามรอบ

ประมุขนิกายก็ถามโมนิก้า "โอ้จริงสิ เธอเจออะไรจากการอ่านคัมภีร์นั้นบ้างหรือยัง?"

ทุกคนในโถงล้วนเป็นผู้บ่มเพาะระดับสูงทั้งหลายถึงกับหยุดตะเกียบลงเมื่อพวกเขาได้ยินถึงเรื่องคัมภีร์ พวกเขารู้ดีว่าคัมภีร์ที่ประมุขนิกายกล่าวถึงนั้นไม่ใช่สิ่งใดอื่นนอกจากคัมภีร์มหาปริศนา!

โมนิก้าส่ายหัว เธอนำคัมภีร์ออกมา แล้วกล่าวเสียงเบา "ประมุขนิกายที่รัก ฉันได้อ่านอย่างละเอียดมาบ้างแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่เจอสิ่งใดเช่นกันค่ะ"

ประมุขนิกายถอนหายใจออกมาแล้วขมวดคิ้วเมื่อได้ยินแบบนั้น "เฮ้อ… ตำนานว่าไว้ ความลับยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ในคัมภีร์ทั้งเจ็ด หากผู้ใดพบมัน ผู้นั้นมีอำนาจครองโลกา ฉันศึกษามันมานานแต่ก็ยังไม่มีโชคใด ๆ ฉันแปลกใจจริง ๆ ที่แม้แต่ภรรยาผู้หัวไวและเฉลียวฉลาดของฉันก็ยังไม่สามารถพบสิ่งใดเช่นกัน"

บางทีตำนานอาจไม่จริงก็ได้?

ทุกคนถึงกลับระงับลมหายใจไว้เมื่อเห็นใบหน้าที่ผิดหวังอย่างมากของ

ในขณะเดียวกัน พยัคฆ์ขาวก็ยืนขึ้นแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคารพ "ท่านประมุขนิกายครับ เป็นไปได้รึไม่ที่เราจำเป็นต้องเก็บให้ครบเจ็ดเล่มก่อน เราถึงจะค้นพบความลับ?"

ดวงตาของประมุขนิกายเป็นประกายขึ้นแล้วพยักหน้า นั่นมันมีเหตุผล

โมนิก้า ผู้ที่นั่งอยู่ข้างเขาก็พยักหน้า "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ประมุขนิกายของฉัน ตอนนี้เรามีสามเล่มแล้ว ฉันเชื่อว่าเราจะครอบครองอีกสี่ที่เหลือในอีกไม่นาน"

"สรรเสริญแก่ประมุขนิกายของเรา หนึ่งในใต้หล้าที่จะครอบครองทั้งเจ็ดเล่ม!"