ตอนที่ 3
ถือดีอะไรมาสั่งสอนคนอื่น
18 กันยายน 2569
แวนด้าที่ตอนนี้นอนแผ่หลาอยู่ในห้อง สายตามองเพดานอย่างเลื่อนลอย สภาพห้องที่ทรุดโทรมเธออาศัยอยู่กับน้องสี่ของเธอและสาวใช้ ส่วนพี่ชายอยู่อีกห้อง ตอนนี้พี่ชายอารมณ์เสียบ่อยๆเพราะเดินไม่ได้ เวินหนิงไอ้พ่อสารเลวนั้นบอกว่าแม่ของร่างนี้ว่ามีชู้ เขาจับได้นางเลยกระโดดน้ำตายหนีความผิด เท่าที่จำได้ศพของมารดานางมีรอยแดงที่คอคล้ายกับถูกรัดตอนที่มีคนงมขึ้นมาจากน้ำ คนจมน้ำต้องลอยอืดสิ นี่แปลว่ามารดานางตายก่อนจมน้ำ อีกอย่างสั่งให้คนไปงมแต่ไม่ค้นหาเหมือนรู้อยู่แล้วว่านางจมน้ำจุดไหน ไอ้แก่เวินรอฉันก่อนเถอะ จะเอาคืนให้สาสมเลย
แวนด้า ตอนนี้ยอมรับแล้วว่าจากนี้ไปเธอก็คือเวินซูฉีคุณหนูสามสกุลเวิน บุตรสาวเมียเอกที่พ่อไม่รัก แต่ไปรักลูกเมียน้อยอย่างเวินเหยียน ยายผู้หญิงสตอเบอรี่นั่นเป็นคนเอายามาให้แล้วบอกว่าจะทำให้หยางเว่ยหมิงตกลงแต่งงานกับนาง ไอ้ราชครูนั่นตื่นมาก็บีบคอนางแล้วเหวี่ยงนางเสียกระเด็น
"ยายโง่...คลั่งรักแบบโง่ๆ ผู้ชายมีมากมายดันไปหลงไอ้หน้าหล่อแต่ไม่มีสมอง ยายโง่เอ๋ยผู้ชายนะแค่มีเงินจะหาหล่อแค่ไหนอยากได้กี่คนก็ได้"