บทที่ 842

”หยุดพูด!” เฉินหยวนหยวนตวาดใส่เสี่ยวอู่ “เธออย่าพูดจาเหลวไหล พี่ฮวนเอ่อร์ไม่มีทางทิ้งพี่ชายของฉัน! ต่อให้ตลอดสามปีที่ผ่านมาเป็นหลินเจี๋ยที่อยู่เคียงข้างพี่ชายฉัน แล้วพี่ฮวนเอ่อร์ล่ะ? สามปีนี้ พี่ฮวนเอ่อร์เป็นคนเลี้ยงดูฉันจนโต ฉันไม่มีแม่ ไม่มีพี่ชาย เป็นพี่ฮวนเอ่อร์ที่ให้บ้านกับฉัน เธอพาฉันจากเจียงเฉิงมาอยู่ที่ตี้ตู ส่งฉันไปโรงเรียน รับฉันกลับบ้าน ทุกวันตลอดสามปี พี่ฮวนเอ่อร์ใช้เวลาอยู่กับฉันทั้งหมด ไม่เพียงเท่านั้น พ่อแม่ของเธอก็ดีกับฉันมาก ดังนั้น พี่ฮวนเอ่อร์ไม่ใช่แค่พี่สาวของฉัน แต่ยังเป็นพี่สะใภ้ของฉันด้วย ใครๆ ก็พูดว่า ‘พี่สะใภ้เปรียบเสมือนแม่’ ฉันเคารพและรักเธอมาก ฉันไม่ยอมให้ใครมาว่าร้ายพี่ฮวนเอ่อร์เด็ดขาด!”

เสี่ยวอู่ไม่กล้าพูดอะไรต่อ ความดีที่เย่ฮวนเอ่อร์ทำต่อเฉินหยวนหยวนนั้นเป็นความจริง หากไม่มีเธอ ก็คงไม่มีเฉินหยวนหยวนในวันนี้

ฟู่อวิ๋นเซินจับไหล่น้องสาวไว้ “หยวนหยวน เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันกับหลินเจี๋ยเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น”