บทที่ 844

หลินอู๋และคนอื่น ๆ อยู่ชั้นล่างยังไม่นอน

เห็นเขาลงมาชั้นล่าง ซุนเยว่ชิงก็เอ่ยขึ้น “ดึกดื่นป่านนี้ จะรีบร้อนทำ...”

หลินเช่อหยุดฝีเท้า มองพวกเขา ขอบตาแดงก่ำและเอ่ยปาก ขัดจังหวะคำพูดของซุนเยว่ชิง “ข่าวบนอินเทอร์เน็ตพวกนั้น เป็นเรื่องจริงเหรอครับ?”

ซุนเยว่ชิงกลืนคำพูดที่กำลังจะพูดออกมากลับลงไป

คนอื่น ๆ เงียบลงในชั่วพริบตา

ตอนนี้หลินลี่ไห่เหนื่อยล้าไปทั้งตัว

แต่ในเวลานี้ มีเพียงเขาเท่านั้นที่ออกมาชี้แจงจึงจะเหมาะสมที่สุด

เขาก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดว่า “เสี่ยวเช่อ เมื่อก่อนพ่อกับเธอนิสัยเข้ากันไม่ได้ เธอเป็นคนหัวรั้น ไม่ยอมรับฟังเหตุผล ทั้งยังเอาแต่ไม่ยอมหย่า พ่อกับเธอแยกทางกัน ไม่ใช่ความผิดของแม่ลูกเลย”

คุณย่าหลินให้ความสำคัญต่อหลินเช่อหลานชายคนนี้อย่างมาก เมื่อได้ยินก็เอ่ยปากพูดเสียงอ่อนโยนว่า “ใช่แล้วเสี่ยวเช่อ เรื่องความรู้สึกมันอธิบายกันยาก อย่าไปฟังความข้างเดียว”

หลินเช่อได้ยินแบบนั้น ก็หยุดเล็กน้อย หลังจากนั้นสายตาก็จ้องไปที่หลินอู๋

หลินอู๋ก้มหน้า สีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้มองเขา

คุณย่าหลินรู้ว่าเรื่องของเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ เขาจะต้องถามอีกเช่นกัน

หลังจากเขามองหลินอู๋แวบหนึ่ง ก็พูดต่อว่า “ส่วนเรื่องระหว่างพี่สาวกับพี่เขยหลาน ยิ่งเป็นเรื่องที่ถูกใส่ความ ตอนแรกที่พี่เขยหลานยอมแต่งงานกับหรงฉือ เดิมทีก็เป็นเพราะเธอใช้วิธีการที่ไม่ถูกต้อง พี่เขยหลานตั้งแต่รู้จักกับพี่สาวหลานก็อยากจะหย่ากับหรงฉือมาโดยตลอด เพียงแต่เธอเอาแต่ยื้อไว้ ไม่ยอมหย่าเท่านั้น คนที่พี่เขยหลานรักตั้งแต่ต้นจนจบ มีแค่พี่สาวหลานคนเดียวเท่านั้น พี่เขยหลานทำดีต่อพี่สาวหลานยังไง หลานเองก็รู้ไม่เหรอ?”

“ส่วนเรื่องที่พี่เขยหลานกลับคำในงานเลี้ยงของดร.ลู่ ไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าลูกเท่านั้นหรอกเหรอ”

หลินเช่อได้ยินแบบนั้น ก็ไม่ได้พูดอะไร

แต่สายตากลับจ้องไปทางคุณยายซุนและซุนเยว่ชิง

เขาอยากจะบอกว่า หากที่พวกเขาพูดล้วนเป็นความจริง ถ้าอย่างนั้นความเมตตาที่ตระกูลหรงมีต่อตระกูลซุนล่ะ? คนภายนอกเหล่านั้นพูดกันว่าคนตระกูลซุนตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้น นั่นก็เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันอย่างนั้นเหรอ?

แต่...

เขามองดูสมาชิกในครอบครัวไม่กี่คนที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเคยคิดว่าตัวเองรู้จักพวกเขาดีที่สุด แต่กลับไม่อาจเอ่ยถามอะไรออกมาได้เลย