บทที่ 840

หรงฉือยื่นมือไปจับมือเขา “ประธานเฟิงเกรงใจแล้ว พวกเราก็เพิ่งมาถึง”

เฟิงถิงเซิน “เชิญนั่ง”

หรงฉือพยักหน้า นั่งลง หลังจากนั้นก็วกกลับเข้าเรื่องงานทันที

เมื่อเห็นพวกเขาต่างมีสีหน้าจริงจังและจดจ่ออยู่กับงานอย่างเต็มที่ ดูไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่ามีความสนิทสนมเป็นการส่วนตัว คนอื่น ๆ ก็มองหน้ากันอีกครั้ง

ภาพที่เฟิงถิงเซินกับหรงฉือพูดคุยเรื่องงานกัน กู้เหยียนเองก็ไม่ได้เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

ทว่า ที่ผ่านมาเขาไม่รู้และไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า เฟิงถิงเซินก็คือสามีที่ใกล้จะหย่ากับหรงฉือคนนั้น

ดังนั้น เมื่อเขามองดูหรงฉือกับเฟิงถิงเซินคุยงานกันในตอนนี้ ความรู้สึกกลับแตกต่างไปจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง

เมื่อก่อนตอนที่เห็นหรงฉือกับเฟิงถิงเซินคุยงานกัน ทั้งคู่ต่างทำตามหน้าที่ แต่ขณะเดียวกันก็มีท่าทีห่างเหินต่อกัน นอกจากเรื่องงานแล้ว แทบจะไม่พูดคุยกันเกินกว่าหนึ่งประโยคด้วยซ้ำ เขายังคิดว่าที่ทั้งคู่เย็นชาต่อกันแบบนี้ เป็นเพราะก่อนหน้านี้หลินอู๋เคยทำงานที่ฉางโม่ และมีเรื่องไม่ลงรอยกันกับหรงฉือ

ตอนนี้ดูแล้ว...

สายตาของกู้เหยียนจ้องไปที่หรงฉือ

หรงฉือในตอนนี้ ตอนที่คุยงานกับเฟิงถิงเซิน มีสมาธิไม่วอกแวก และมองเฟิงถิงเซินเป็นเพียงผู้ว่าจ้างเท่านั้น

นี่เธอไม่มีความรู้สึกใด ๆ ต่อเฟิงถิงเซินแล้วจริง ๆ เหรอ?

คิดถึงตรงนี้ สายตาของเขาก็ย้ายจากหรงฉือไปที่เฟิงถิงเซินแทน

เฟิงถิงเซินก็จดจ่อคุยงานกับหรงฉืออย่างจริงจัง เวลาคุยงานกับหรงฉือ ท่าทางดูอ่อนโยนมาก แต่...ดูไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่าเขามีความรู้สึกต่อหรงฉือในด้านนั้น

อาจเพราะสังเกตเห็นสายตาของเขา เฟิงถิงเซินจึงมองมาทางเขา

สายตาของกู้เหยียนสบเข้ากับเขา ซึ่งแฝงไปด้วยความเย็นชาเหมือนอย่างที่ผ่านมา

เฟิงถิงเซินยิ้มเล็กน้อย มองเขาแวบหนึ่ง พยักหน้าให้เขา ก่อนจะละสายตาไปทางอื่นทันที

ท่าทีแบบนี้ของเขา ไม่ต่างไปจากตอนที่เขายังชอบหลินอู๋ในอดีตเลยแม้แต่น้อย