บทที่ 804

ฝูงชนในงานต่างพากันพูดว่าได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ

“ถ้าที่ประธานอวี้พูดเป็นความจริง เช่นนั้นนี่ก็คือเรื่องเล่าของชาวนากับงูเห่าฉบับชีวิตจริงน่ะสิ”

“นั่นสิ อุตส่าห์มีน้ำใจช่วยเหลือเพื่อน อีกฝ่ายกลับตอบแทนคุณด้วยความแค้น ทำร้ายจนอีกฝ่ายบ้านแตกสาแหรกขาด หลายปีต่อมายังกลับมาแทรกแซงการแต่งงานของหลานสาวเขาอีก...พวกเขาทั้งครอบครัวเรียกได้ว่าเป็นฝูงอสรพิษที่กินคนโดยไม่เหลือแม้แต่กระดูกจริง ๆ !”

“ครั้งแรกที่เข้าไปแทรกแซงคงได้ลิ้มรสความหวาน ต่อมาพอเห็นคุณหรงแต่งงาน ก้าวเข้าสู่แวดวงชนชั้นที่สูงที่สุดของเมืองตูเฉิง ก็เลยอิจฉาตาร้อนและใช้กลอุบายเดิมซ้ำอีกครั้ง ถึงอย่างไร ถ้าไม่ได้เกาะประธานเฟิง พวกเขาทั้งครอบครัวคงไม่มีสิทธิ์มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ในคืนนี้ด้วยซ้ำ เพื่อก้าวข้ามขั้น เพื่อจะไต่เต้าขึ้นไป พวกเขานี่ก็ทำทุกวิถีทางจริง ๆ”

“ครั้งก่อนนี้ได้ทานข้าวพร้อมกับประธานเฟิง คุณหลิน รวมทั้งพวกของประธานหรง ตอนนั้นคุณหลินนั่งอยู่ข้างประธานเฟิงต่อหน้าประธานหรง แถมยังวางตัวราวกับเป็นแฟนของประธานเฟิงและทำเหมือนไม่รู้จักประธานหรงเลยแม้แต่น้อยด้วย ตอนนี้คิดขึ้นมาแล้ว คุณหลินนี่ไร้ยางอายไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ”

“คุณพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ ทุกครั้งที่มีงานเลี้ยงแบบนี้ เธอจะวางตัวราวกับเป็นแฟนของประธานเฟิงต่อหน้าประธานหรงตลอดเลย แถมลับหลังยังคอยใส่ร้ายประธานหรงไม่หยุดอีกต่างหาก จิ๊!”

หลังจากที่เหรินจี่เฟิง เหลียนหนิงฉี่และเย่ชิวอวี่ฟังจบ ความตกใจและไม่อยากเชื่อที่อยู่ในใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น พวกเขามองไปทางหลินอู๋อย่างตกตะลึง

หากที่อวี้มั่วซวินพูดเป็นความจริง...

ไม่...สิ่งที่อวี้มั่วซวินพูดจะเป็นความจริงได้อย่างไร?

ฉีอวี้หมิงตกใจอย่างมากไม่ต่างกัน

เขามองเฟิงถิงเซิน หรงฉือและหลินอู๋ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน อดถามเฮ่อฉางปั่วไม่ได้ว่า “ฉางปั่ว ที่อวี้มั่วซวินพูด...คงไม่ใช่เรื่องจริงหรอกใช่ไหม?”

หากเป็นความจริง งั้นถิงเซิน แล้วก็หลินอู๋ที่พวกเขาเห็นบ่อย ๆ ก็...

ชั่วขณะนั้น ความรู้สึกของเฮ่อฉางปั่วจะไม่ซับซ้อนได้อย่างไร?

เดิมทีเขาคิดว่าเรื่องระหว่างเฟิงถิงเซิน หลินอู๋และหรงฉือ เขารู้ดีที่สุด แต่ตอนนี้เขาเพิ่งตระหนักได้ว่า ดูเหมือนเขา...จะไม่รู้เรื่องของทั้งสามคนนั้นเลย

ได้ยินฉีอวี้หมิงพูดแบบนี้ เขาก็ได้สติกลับมาจากอาการตกใจ มองไปที่หรงฉือและคนอื่น ๆ พูดว่า “น่าจะ...เป็นเรื่องจริง”

ฉีอวี้หมิงได้ยินคำตอบของเขา ก็ตกตะลึงเล็กน้อย

จริง ๆ ฝูงชนในงานก็อยากรู้ว่าหลินอู๋จะตอบอย่างไร

ทว่าหลินอู๋กำหมัดแน่น ไม่ได้พูดอะไร

พวกเขาไม่พูด อวี้มั่วซวินกลับไม่รอนานนัก เขามองหลินอู๋แวบหนึ่ง จากนั้นมองคนตระกูลหลินและตระกูลซุนที่อยู่ไม่ไกล ก่อนจะพูดว่า “คุณหลิน เกี่ยวกับเรื่องที่ผมพูดมาทั้งหมด มีส่วนไหนที่ผมปลอมแปลงขึ้นมาหรือพูดให้ร้ายไหม?”

“ถ้ามี คุณช่วยชี้แจงด้วย พวกเราจะได้คุยกับทุกคนให้ชัดเจนกันต่อ ถ้าคืนนี้ยังคุยกันไม่ชัดเจน ผมกับเสี่ยวฉือก็ไม่ถือสาที่จะหาเวลาเอาใบหย่าของป้าหรงและพ่อของคุณ รวมทั้งเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบตอนที่พวกเขาฟ้องหย่ากันโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ต ให้ทุกคนได้ย้อนดูกันชัด ๆ ว่าครอบครัวของพวกคุณตอบแทนบุญคุณด้วยการทำร้ายกันยังไง พวกเรามีหลักฐานอยู่ในมือเยอะแยะเลย คุณหลิน คุณว่าไง?”

ทั้งงานเงียบสงัด

หลินอู๋เม้มริมฝีปาก ไม่ได้ตอบอะไร