บทที่ 799

หลังจากฟังคำกล่าวอ้างของเหลียนหนิงฉี่ จี้ชิงเยว่รู้สึกตกใจอยู่บ้างจริง ๆ

เพียงแต่...

เมื่อได้ยินคำพูดของเหยาซินปั๋ว เขาก็ละสายตากลับมา พูดว่า “ฉันไม่เป็นไร”

เหยาซินปั๋วมองเขา จากนั้นก็เอ่ยปากอย่างระมัดระวังอีกครั้งว่า “ชิงเยว่ คือว่าจริง ๆ แล้ว...”

“ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร” จี้ชิงเยว่ตัดบทเขา น้ำเสียงราบเรียบมาก “แต่ฉันเชื่อในตัวเธอ”

เหยาซินปั๋วอึ้งเล็กน้อย “หา?”

มาถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะเชื่อในตัวหรงฉืออีกเหรอ?

นี่...

เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเพื่อนคนนี้ของเขาจะเป็นพวกคลั่งรักขนาดนี้?

เหรินจี่เฟิงที่อยู่ข้าง ๆ สีหน้าเคร่งขรึมลง “ชิงเยว่...”

อีกด้านหนึ่ง หลังกู้เหยียนฟังที่เหลียนหนิงฉี่พูดจบ ก็อึ้งเล็กน้อย

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เรื่องราวระหว่างหรงฉือและเฟิงถิงเซิน จะถึงขั้น...เป็นแบบนี้

อาจเป็นเพราะดูออกถึงอาการตกใจของเขา หลังจากเหลียนหนิงฉี่พูดประโยคนั้นจบก็หลุดขำเขาเบา ๆ สายตานั้นราวกับกำลังจะบอกเขาว่า “ฉันบอกนายไปนานแล้ว เรื่องสกปรกที่เธอเคยทำมีเยอะกว่านี้อีก นายแค่ไม่รู้ก็เท่านั้น!”

กู้เหยียนมองไปทางหรงฉือ

หรงฉืออยู่ในท่ากึ่งหันหลังให้เขา เขาจึงมองเห็นสีหน้าของเธอได้ไม่ชัดเจน

แต่...

เขาเชื่อในความรู้สึกที่หรงฉือมอบให้เขา เขาคิดว่าหรงฉือ...ไม่ใช่คนแบบนี้อย่างแน่นอน

เขาเม้มริมฝีปากเล็กน้อย หลังเหลือบมองเหลียนหนิงฉี่แวบหนึ่ง ก็ชักสายตากลับมาแล้ว

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหลียนหนิงฉี่แข็งค้าง เธอคิดไม่ถึงเลยว่าจนถึงตอนนี้ กู้เหยียนจะยังเชื่อใจหรงฉืออยู่

เธอมีสีหน้าโกรธจัด หลังจากแค่นหัวเราะเล็กน้อย ก็ไม่สนใจกู้เหยียนอีก

ตั้งแต่เย่ชิวอวี่เผยภาพที่สนิทสนมของเฟิงถิงเซินกับหรงฉือออกมา ฉีอวี้หมิงและเฮ่อฉางปั่วก็คาดการณ์ไว้แล้วว่าเรื่องราวจะเลยเถิดมาถึงขั้นนี้