บทที่ 794

ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างพากันตกตะลึง

ในบรรดาคนเหล่านี้ทั้งหมด แน่นอนว่ารวมทั้งเย่ชิวอวี่ด้วย

ตอนที่เฟิงจิ่งซินปัดมือของเฟิงถิงเซินออกและวิ่งไปหาหรงฉือ เขายังคงโกรธที่เฟิงถิงเซินเรียกลูกสาวเขามาเป็นโล่กำบัง

แต่วินาทีที่เห็นเฟิงจิ่งซินโผเข้าสู่อ้อมแขนของหรงฉือ และเรียกหรงฉือว่าแม่ เส้นประสาทในหัวสมองของเขาเหมือนจะมีเสียงดัง “เปรี๊ยะ” และขาดสะบั้นทันที

เขามองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างตกตะลึง ในหัวสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ

ลูกสาวของเฟิงถิงเซินทำไมถึงเรียกหรงฉือว่า...แม่?

ทางด้านนั้น เหยาซินปั๋ว เหรินจี่เฟิงและเย่ชิวอวี่ก็ไม่ต่างกัน

พวกเขาต่างคิดว่าเฟิงจิ่งซินเรียกหลินอู๋ เมื่อเห็นว่าเฟิงจิ่งซินโผเข้าสู่อ้อมแขนของหรงฉือ เหรินจี่เฟิงก็หยุดทุกการเคลื่อนไหว มองเหตุการณ์อย่างตกตะลึง ดวงตาก็เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เหยาซินปั๋วอึ้งไปทันที หลังจากตั้งสติได้ ก็หลุดอุทานว่า “บ้าเอ๊ย” อย่างเหม่อลอย “แม่ของลูกสาวเฟิงถิงเซิน กลับ...กลับเป็นหรงฉือ นี่...นี่มันเรื่องจริงเหรอ? นี่...นี่มันไม่จริงใช่ไหม?”

นี่มันเหนือความคาดหมายของเขาเกินไปแล้ว!

เขารู้สึกว่าสมองของเขาไม่ทำงานแล้ว!

เหรินจี่เฟิงยังมองทางหรงฉืออย่างตกตะลึง ยังตั้งสติไม่ทัน เวลานี้สมองของเขาก็ว่างเปล่าไปหมด

อีกด้านหนึ่ง ถึงแม้กู้เหยียนจะเดาได้ว่าเฟิงถิงเซินอาจจะเป็นสามีของหรงฉือ แต่ตอนที่เฟิงจิ่งซินโผเข้าสู่อ้อมแขนของหรงฉือและเรียกหรงฉือว่าแม่ ในใจเขาก็ยังคงตกใจสุดขีดเช่นกัน

ดังนั้น ไม่น่าเชื่อเลยว่าเฟิงถิงเซินจะเป็นสามีของหรงฉือจริง ๆ

นี่...นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ภาพที่เฟิงถิงเซินและหรงฉือใช้เวลาอยู่ด้วยกันก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

ฉางโม่และเฟิงซื่อร่วมงานกันมานาน พวกเขายังเคยทำงานร่วมกับซูฉี ปกติงานเลี้ยงแบบนี้ก็บังเอิญเจอกันอยู่บ้าง แต่ทุกครั้งที่ปรากฏตัวพร้อมกัน บทสนทนาระหว่างพวกเขากลับเป็นเพียงเรื่องงานและเต็มไปด้วยความห่างเหินเท่านั้น

หากไม่ใช่เพราะทั้งสองฝ่ายมีความร่วมมือกัน จากท่าทีที่ทั้งสองปฏิบัติต่อกัน ต่อให้มีคนบอกว่าพวกเขาไม่รู้จักกันก็มีคนเชื่อ