บทที่ 786

คำพูดนี้เย่ชิวอวี่พูดกับดร.ลู่

ดร.ลู่ฟัง หยุดเล็กน้อย จากนั้นก็พูดเสียงเรียบว่า “ไม่ใช่เรื่องเกินจริง”

หลินอู๋สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ตอนอายุสิบสี่ อายุยี่สิบห้าปีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยท็อปสามของโลก แล้วยังมีอาจารย์ที่ปรึกษาปริญญาเอกเป็นปรมาจารย์แห่งวงการอย่างเควิน สมิธอีก ไม่ว่าจะหยิบยกคุณสมบัติข้อไหนขึ้นมาสักข้อ ก็เพียงพอที่จะเรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเมื่อทั้งสามอย่างมารวมอยู่ในคนคนเดียว

เพียงแต่ว่า...

เย่ชิวอวี่หลุดขำออกมา พูดต่อว่า “แต่ในวันที่รุ่นน้องของผมควรจะไปรายงานตัวที่ฉางโม่ ผมรอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นรุ่นน้องของผมมา แต่กลับเห็นประธานอวี้กำลังกอดจูบกับผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งอยู่หน้าบริษัท และตอนนั้นผมโทรศัพท์หารุ่นน้องของผม จึงได้รู้ว่าตำแหน่งของเธอถูกคนอื่นแย่งไปแล้ว ทั้งยังบอกอีกว่าประธานอวี้เกิดเปลี่ยนใจกะทันหันไม่รับเธอเข้าทำงานแล้ว”

เย่ชิวอวี่พูดสิ่งเหล่านี้จบ ก็หันหน้าไปมองหรงฉือที่อยู่ด้านล่างเวที “ส่วนคนที่มาแทนรุ่นน้องของผม ผมคิดว่าไม่ต้องให้ผมพูด ทุกคนก็น่าจะรู้แล้วนะครับ”

ตอนที่เย่ชิวอวี่พูดว่าอวี้มั่วซวินและผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งกำลังกอดจูบกัน รอบตัวก็มีเสียง “ว้าว” ดังขึ้นเป็นระยะ และทุกคนต่างแอบมองไปทางหรงฉือ

ปกติเวลาทุกคนเห็นอวี้มั่วซวินและหรงฉือ ไม่ว่าจะเป็นหรงฉือหรืออวี้มั่วซวินต่างดูเป็นคนจริงจังอย่างมาก หรงฉือก็ดูเป็นคนวางตัวเหมาะสม สง่างามและรับมือกับทุกสถานการณ์ได้อย่างคล่องแคล่ว คิดไม่ถึงเลยว่า...

ทุกคนรอบข้างรู้ว่าเย่ชิวอวี่กำลังพูดถึงหรงฉือ แต่ไม่มีใครรับคำ เพราะทุกคนไม่กล้าล่วงเกินอวี้มั่วซวิน

เย่ชิวอวี่พูดมาถึงตรงนี้ เดิมทีคิดว่าหากหรงฉือและอวี้มั่วซวินได้ยินเรื่องเหล่านี้ แล้วจะแสดงสีหน้าไม่สู้ดี แต่เขาพูดจบจึงจะพบว่า ไม่ว่าจะเป็นหรงฉือหรืออวี้มั่วซวิน สีหน้าของพวกเขาต่างก็ดูสงบนิ่งมาก

เมื่อสังเกตเห็นสายตาที่เขามองมา พวกเขาก็ยังสบตากับเขาอย่างสงบนิ่ง

แต่...

ในใจของพวกเขาจะสงบนิ่งอย่างที่เห็นภายนอกจริง ๆ หรือเปล่า?

เย่ชิวอวี่หัวเราะเสียงเย็น ละสายตากลับ และมองไปทางดร.ลู่ “ถ้าคนที่มาแทนรุ่นน้องของผม มีประวัติการศึกษาที่ยอดเยี่ยมจนเทียบเท่ากับรุ่นน้องของผมได้จริง ๆ ผมก็ยอมรับจากใจจริง แต่คุณหรงคนนี้กลับมีวุฒิการศึกษาแค่ระดับปริญญาตรีเท่านั้น”