บทที่ 775

แต่เขายังไม่ทันได้คิดให้ละเอียด จู่ ๆ เหยาซินปั๋วก็พูดกับเขาว่า “ได้ยินว่าคุณหลินของนายจะได้เป็นลูกศิษย์ของดร.ลู่แล้ว”

เหรินจี่เฟิงได้สติกลับมาทันที “จริงเหรอ?”

“ฉันก็เพิ่งรู้เมื่อกี้นี่เอง ได้ยินจากคุณเหลียนที่เคยนัดดูตัวกับชิงเยว่ แล้วก็ลูกพี่ลูกน้องของคุณหลิน บอกว่าไม่นานมานี้ดร.ลู่กับคุณหลินได้คุยกันเป็นการส่วนตัว ดร.ลู่พอใจในตัวคุณหลินมาก การที่เธอได้เป็นลูกศิษย์ของดร.ลู่ ว่ากันว่าแทบจะเป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว”

เช่นเดียวกับเย่ชิวอวี่ จริง ๆ เขาก็สังเกตเห็นเช่นกัน ว่าก่อนหน้านี้ไม่นานดร.ลู่ เฟิงถิงเซิน และหลินอู๋ได้แยกตัวออกจากฝูงชนไปคุยกันเป็นการส่วนตัว

เพียงแต่ตอนนั้นเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเขาคุยอะไรกัน

ตอนนี้ได้ยินเหยาซินปั๋วพูดแบบนี้ เขาก็เข้าใจในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

ถึงแม้เหยาซินปั๋วจะไม่ใช่คนในแวดวงเอไอ แต่เขากลับรู้คุณค่าของการเป็นลูกศิษย์ดร.ลู่

เขาอดพูดไม่ได้ว่า “คุณหลินใช้ได้เลยนะ ถ้าเธอได้เป็นลูกศิษย์ของดร.ลู่จริง อนาคตคงไปได้ไกลแน่”

เหรินจี่เฟิงยิ้มเล็กน้อย มองไปทางหลินอู๋ เขาดีใจแทนหลินอู๋จากใจจริง พูดว่า “เดิมทีเธอก็เก่งมากอยู่แล้ว”

อีกด้านหนึ่ง

นับตั้งแต่เรียกหรงฉือและอวี้มั่วซวินมา ดร.ลู่ก็พูดคุยเรื่องต่าง ๆ กับหรงฉืออย่างกระตือรือร้นไม่หยุด

เรียกได้ว่าเขาให้ความสนใจหรงฉือเป็นอย่างมาก

อวี้มั่วซวินเห็นอยู่ในสายตา ขณะที่ดร.ลู่คุยกับคนอื่น ๆ อยู่ เขาก็หันมากระซิบกับหรงฉือว่า “นี่ดร.ลู่...คิดจะดึงตัวคุณไปใช่ไหม?”

หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย “ดูเหมือนจะใช่”

เธอก็รู้สึกแบบนี้เช่นกัน

อวี้มั่วซวิน “...”