บทที่ 752

หรงฉือกับเฟิงถิงเซินไม่ถือสา แถมยังพากู้เหยียนมาด้วย

เมื่อขึ้นรถ พนักงานที่มาต้อนรับก็ยิ้มและถามหรงฉือว่า “ทำไมประธานอวี้ไม่มาด้วยกันละครับ?”

“เขาไปทำงานต่างเมือง มาถึงค่ำ ๆ หน่อยค่ะ”

ตอนที่พวกเขามาถึงโรงแรมก็ดึกมากแล้ว หรงฉือ กู้เหยียน แล้วยังมีเฟิงถิงเซินขึ้นลิฟต์ไปพร้อมกัน

ห้องของหรงฉือกับเฟิงถิงเซินอยู่ชั้นเดียวกัน ส่วนกู้เหยียนกลับไม่ใช่

กู้เหยียนออกจากลิฟต์ก่อน ลิฟต์จึงเหลือหรงฉือกับเฟิงถิงเซินแค่สองคน

พวกเขาต่างมองกันแวบหนึ่ง หรงฉือสบตากับเขา แล้วละสายตากลับไป เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้พูดอะไร

เพียงแต่ ขณะที่ลิฟต์มาถึงที่หมาย ตอนออกจากลิฟต์ เฟิงถิงเซินกลับเอ่ยปากว่า “ราตรีสวัสดิ์”

หรงฉือ “...”

หรงฉือไม่ได้พูดอะไร ลากกระเป๋าเดินทางของตัวเอง แตะคีย์การ์ดแล้วเข้าห้องไป

เวลานี้ อวี้มั่วซวินเพิ่งลงจากเครื่อง หนานจื้อจือยังมีธุระอื่นต้องไปจัดการ อีกทั้งวันพรุ่งนี้พวกเขายังต้องไปเข้าร่วมกิจกรรมบางอย่าง จำเป็นต้องตื่นเช้า หรงฉือวางกระเป๋าเดินทาง หลังจากล้างเครื่องสำอาง ล้างหน้าและแปรงฟันเรียบร้อย ก็ขึ้นเตียงและพักผ่อนแล้ว

วันรุ่งขึ้นหลังตื่นขึ้นมา เธอติดต่อหาอวี้มั่วซวิน หลังแต่งหน้าเรียบร้อยแล้วก็ออกไปข้างนอก อวี้มั่วซวินกับเธออยู่ชั้นเดียวกัน เธอเพิ่งออกจากห้อง อวี้มั่วซวินก็ออกมาเช่นกัน พอเห็นเธอ เขายิ้มและพูดว่า “ผู้จัดวงเสวนาบอกว่า เขาอาจจะไม่มาเข้าร่วม ให้พวกเราไม่ต้องรอเขา”

หรงฉือพยักหน้า กำลังจะพูดอะไร เฟิงถิงเซินก็เดินออกมาจากอีกด้านหนึ่ง เดินตรงมาทางลิฟต์เช่นกัน

อวี้มั่วซวิน “...”

เฟิงถิงเซินเห็นพวกเขา กลับมีรอยยิ้มบนใบหน้า “อรุณสวัสดิ์”

อวี้มั่วซวิน “...อรุณสวัสดิ์”