บทที่ 736

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง” เย่ชิวอวี่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “ประธานอวี้ล่ะ? เขาไม่สนใจเลยเหรอ?”

“เขาไม่สนใจน่ะสิ! ได้ยินว่าประธานอวี้รักแฟนของเขามาก เธอพูดอะไรก็เป็นอย่างนั้น

ดังนั้น แม้ว่าเจ้านายของพวกเราจะลดท่าทีลงมากแค่ไหน และพยายามเจรจาหลายครั้ง ก็ยังคงไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย”

“อย่างนั้นเหรอ?”

น้ำเสียงของเย่ชิวอวี่ไม่แสดงความเห็นใด ๆ แต่มุมปากกลับยิ้มเย้ยขึ้นเล็กน้อย สำหรับเรื่องนี้ เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตาม ในอดีตเขากับฉางโม่เคยเป็นเพื่อนร่วมงาน และติดต่อกันบ้างเป็นครั้งคราว จึงรู้ว่าฉางโม่กลายเป็นที่ที่หรงฉือมีอำนาจตัดสินใจทุกอย่างแต่เพียงผู้เดียวมานานแล้ว

อีกด้านหนึ่ง

เหลียนหนิงอวี่เดินไปอยู่ตรงหน้าหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน และเป็นฝ่ายแนะนำตัวเองก่อน “ประธานอวี้ ประธานหรง ผมคือเหลียนหนิงอวี่เป็นผู้รับผิดชอบเหลียนซื่อคนปัจจุบัน นี่ถือเป็นการพบกันครั้งแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ”

รอยยิ้มบนในหน้าของอวี้มั่วซวินจางลงอยู่หลายส่วน แต่ก็ยังจับมือกับเขา

หรงฉือก็เช่นกัน

เหลียนหนิงอวี่ “ครั้งนี้ไม่สามารถร่วมงานกันได้ แม้จะรู้สึกเสียดาย แต่วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล ผมคิดว่าในอนาคตพวกเรายังมีโอกาสร่วมงานกันอีกมาก”

เหลียนหนิงอวี่พูดแบบนี้ จริง ๆ กำลังแสดงท่าทีว่าอยากจะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเขา

สำหรับเรื่องนี้ อวี้มั่วซวินกลับพูดด้วยน้ำเสียงคลุมเครือว่า “ได้สิ”

เหลียนหนิงอวี่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่อวี้มั่วซวินกับหรงฉือจะเปลี่ยนท่าทีที่มีต่อเขาได้ทันที แต่เขาไม่รีบร้อน

สำหรับเหลียนหนิงอวี่ หรงฉือกับอวี้มั่วซวินต่างมีความรู้สึกแบบเกลียดใครก็พาลเกลียดคนรอบข้างเขาไปด้วยอยู่จริง ๆ แต่ที่พวกเขาไม่คิดจะร่วมงานหรือคบค้ากับเหลียนหนิงอวี่ นอกจากจะไม่ชอบเหลียนหนิงฉี่แล้ว ยังกังวลว่าหากอนาคตพวกเขาต้องร่วมงานกันจริง ๆ ทางเหลียนหนิงฉี่จะสร้างปัญหา

ในเมื่อเป็นแบบนี้ แล้วพวกเขาจะยอมเสี่ยงไปทำไม?

เวลานี้ ก็มีคนเข้ามาคุยเรื่องงานกับพวกเขา อวี้มั่วซวินจึงพูดกับเหลียนหนิงอวี่อย่างเย็นชาว่า “ประธานเหลียน พวกผมยังมีธุระ ขอตัวก่อนแล้ว”

เหลียนหนิงอวี่ยิ้ม “ไม่เป็นไรครับ”

อวี้มั่วซวินกับหรงฉือจึงเดินจากไป