บทที่ 722

หลินอู๋พยักหน้า

เฟิงถิงเซินขึ้นรถแล้ว

รถค่อย ๆ ขับออกไป

วันนี้เฟิงจิ่งซินไม่ได้มารับเฟิงหลินซงออกจากโรงพยาบาล คุณย่าเฟิงย่อมสังเกตได้ตั้งแต่แรกแล้ว

เพียงแต่ ตอนนั้นเธอกำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ จึงไม่ได้ถามเฟิงถิงเซินทันที

วันนี้เป็นวันที่ปู่ของซินซินออกจากโรงพยาบาล แถมยังเป็นวันเสาร์อีก ตามหลักแล้วเฟิงจิ่งซินไม่น่าขาด

ที่เฟิงจิ่งซินขาด มีความเป็นไปได้สูงว่าเพราะ...

บนรถ คุณย่าเฟิงนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ก็ยิ่งโกรธมากขึ้น มองเฟิงถิงเซินด้วยความโกรธจัด “เพื่อจะพาเธอมา แกถึงกับไม่ได้บอกซินซินว่าวันนี้เป็นวันที่ปู่เธอจะออกจากโรงพยาบาลใช่ไหม?”

เฟิงถิงเซินกลับสงบนิ่งมาก “ซินซินไปเข้าร่วมแข่งขันฟันดาบรายการโอเพ่นครับ นี่เป็นแผนการที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้แล้ว”

คุณย่าเฟิงถึงกับพูดไม่ออก

แต่จากนั้นก็ส่งเสียงฮึ แล้วพูดว่า “ถ้าวันนี้ซินซินอยู่ ก็คงเป็นอย่างที่แกต้องการจริง ๆ”

ที่เธอพูดแบบนั้น เพราะหากเฟิงจิ่งซินอยู่ด้วย เธอกลับไม่สะดวกพูดตำหนิหลินอู๋ต่อหน้าเด็กมากนัก ถึงอย่างไร หากเฟิงจิ่งซินเข้าข้างหลินอู๋ ต่อให้เธอจะโกรธแค่ไหน ก็ไม่เหมาะที่จะทะเลาะกับเขาต่อหน้าเฟิงจิ่งซิน และคงทำได้แค่ข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ชั่วคราว แล้วค่อยกลับไปทะเลาะกันที่บ้าน

แบบนี้แล้ว หลินอู๋อาจจะกลับบ้านตระกูลเฟิงไปพร้อมพวกเขาจริง ๆ ก็เป็นได้

เฟิงถิงเซินยังไม่ทันได้พูดอะไร เวลานี้ คุณย่าเฟิงเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมา จู่ ๆ ก็ถาม “วันนี้ซินซินไปเข้าร่วมแข่งขันรายการโอเพ่น เสี่ยวฉือเป็นคนพาเธอไปใช่ไหม?”

เฟิงถิงเซิน “ครับ”

คุณย่าเฟิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ “เสี่ยวฉือพาลูกไปเข้าร่วมแข่งขัน ไม่สามารถมารับพ่อแกกลับบ้านที่โรงพยาบาลได้ แต่แกกลับฉวยโอกาสพาเธอมาที่โรงพยาบาลเนี่ยนะ? แก...”

คุณย่ายังพูดไม่จบเลย โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินก็ดังขึ้นมา

เฟิงถิงเซินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พูดกับคุณย่าเฟิงว่า “ผมขอรับโทรศัพท์ก่อนนะครับ อีกเดี๋ยวคุณย่าค่อยด่าดีไหม?”

คุณย่าเฟิง “...”

อีกด้านหนึ่ง