บทที่ 715

เธอเพิ่งคุยกับเฟิงถิงเซินเสร็จ คนตระกูลหลินกับตระกูลซุนก็โทรมาหาเธออีก แล้วถามเธอเกี่ยวกับข่าวการหย่าของเฟิงถิงเซินกับหรงฉือ

เธอเล่าเรื่องที่เฟิงหลินซงกับซางเชี่ยนสองสามีภรรยาเกิดเรื่องให้พวกเขาฟัง

คนตระกูลหลินกับตระกูลซุนต่างสีหน้าเปลี่ยนสี รีบถามว่า “งั้นเฟิงถิงเซินกับหรงฉือ พวกเขาตกลงหย่ากันแล้วใช่ไหม?”

หลินอู๋ “ไม่รู้ค่ะ แต่ว่า...มีความเป็นไปได้มากว่าอาจจะยังไม่ได้หย่ากัน”

แม้จะไม่อยากคิดแบบนั้น แต่หากคำนวณเวลาแล้ว เฟิงถิงเซินคาดว่าไม่ทันถึงที่ทำการกิจการพลเรือนก็ได้รับข่าวที่เฟิงหลินซงกับซางเชี่ยนสองสามีภรรยาเกิดเรื่องแล้ว

คนตระกูลหลินกับตระกูลซุนคิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาเฝ้ารอมานานขนาดนี้ กลับได้รับมาเพียงความว่างเปล่า

“นี่มัน...ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”

ซุนลี่เหยาโมโหจนกระทืบเท้า “นั่นน่ะสิคะ!”

……

อีกด้านหนึ่ง

ช่วงใกล้เที่ยง หรงฉือประชุมเสร็จ นึกถึงเรื่องของเฟิงหลินซงกับซางเชี่ยนขึ้นมา กำลังคิดจะโทรหาเฟิงจิ่งซิน กู้เหยียนก็เดินเข้ามา “อีกเดี๋ยวไปทานข้าวด้วยกันไหม?”

หรงฉือกำลังจะพูด เวลานี้ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นมา

แม้จะเป็นเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่ได้บันทึกไว้ แต่เธอรู้ว่าเป็นสายของเฟิงถิงเซิน

เธอพยักหน้าเป็นเชิงบอกกับกู้เหยียนเล็กน้อย ก่อนจะถอยห่างจากกู้เหยียนนิดหนึ่งแล้วรับโทรศัพท์ “ตอนนี้คุณลุงคุณป้าอาการเป็นอย่างไรบ้าง?”

ทางปลายสายนั้น เฟิงถิงเซินพูดว่า “เพิ่งออกจากห้องฉุกเฉินได้ไม่นาน แต่ร่างกายของพวกเขามีบาดแผลสาหัสอยู่หลายแห่ง แม้คนจะปลอดภัยชั่วคราว แต่ยังไม่พ้นขีดอันตราย โดยเฉพาะคุณพ่อ ท่านอาการสาหัสกว่าคุณแม่เล็กน้อย”

หรงฉือ “อืม”

เวลานี้ เฟิงถิงเซินจึงอธิบายจุดประสงค์ที่โทรมา “ผมกับพี่สาวผมยังอยู่เฝ้าที่โรงพยาบาล คุณย่าสภาพจิตใจไม่ค่อยดีเท่าไร ผมอยากเกลี้ยกล่อมให้ท่านกลับไปพักผ่อนท่านก็ไม่ฟัง ซินซินก็ยังเด็ก ไม่เหมาะที่จะอยู่โรงพยาบาลนาน ๆ คุณสะดวกเข้ามาที่นี่สักเดี๋ยวไหม?”

ตอนนี้สภาพของคุณย่าไม่ค่อยดี หากเป็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่ากว่าจะได้รับข่าวพวกเฟิงหลินซง คุณย่าคงล้มพับไปเสียก่อน