บทที่ 713

สำหรับข่าวนี้ ซุนเยว่ชิงกับหลินลี่หลานกลับไม่ได้รู้สึกประหลาดใจมากนัก

ซุนเยว่ชิงพูดเสียงเรียบว่า “ถ้าเธอยังยื้อถิงเซินไว้ไม่ยอมหย่า เกรงว่าทางฝั่งของเธอกับอวี้มั่วซวินคงเกิดเรื่องขึ้นแน่ ตอนนี้เธอปล่อยถิงเซินไป และรักษาอวี้มั่วซวินไว้ สำหรับตัวเธอเองแล้ว ถึงจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด”

หลินลี่หลานก็คิดแบบนี้เช่นกัน “ถูกต้อง”

ท่ามกลางความตึงเครียดและความคาดหวังของคนตระกูลหลินและตระกูลซุน ในที่สุดช่วงทบทวนตัวเองก่อนหย่าของหรงฉือกับเฟิงถิงเซินก็สิ้นสุดลงแล้ว

วันนั้น เฟิงถิงเซินออกเดินทางตรงเวลา มุ่งหน้าไปยังที่ทำการกิจการพลเรือน

แต่ทว่า ระหว่างทางโทรศัพท์ของเขากลับมีสายโทรเข้ามา

ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไร หลังจากที่เฟิงถิงเซินรับสาย สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างที่เห็นได้ยาก “ครับ ผมรู้แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้”

อีกด้านหนึ่ง หรงฉือมาถึงที่ทำการกิจการพลเรือนตรงเวลา

หลังจากรออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่เห็นเงาร่างของเฟิงถิงเซิน เธอก็เริ่มขมวดคิ้วและโทรศัพท์หาเฟิงถิงเซิน แต่ปลายสายกลับแจ้งเตือนว่าสายไม่ว่าง

เธอโทรต่อเนื่องกันสองสามครั้ง แต่ก็เป็นเหมือนเดิม

หรงฉือเม้มริมฝีปาก สีหน้ามืดหม่นลง

ผ่านไปอีกสิบกว่านาที ตอนที่เธอคิดจะโทรศัพท์หาเฟิงถิงเซินอีกครั้ง สายของเฟิงถิงเซินกลับโทรเข้ามาก่อนหนึ่งก้าว

เธอรับโทรศัพท์ น้ำเสียงเย็นชา “ฉันมาถึงครึ่งชั่วโมงกว่า ๆ แล้ว ทำไมคุณยังไม่...”

เธอยังไม่ทันพูดจบ เฟิงถิงเซินก็ขัดจังหวะคำพูดของเธอ “ขอโทษนะ พ่อกับแม่เกิดเรื่องแล้ว”

หรงฉือชะงักไป

เฟิงถิงเซินพูดต่อว่า “ผมเพิ่งแจ้งให้พวกคุณย่าทราบ แล้วก็ช่วยจัดการเรื่องด่วนไป ตอนนี้ถึงพอมีเวลาว่างโทรกลับหาคุณ”

เฟิงหลินซงกับซางเชี่ยนจะว่าอย่างไรก็เป็นปู่ย่าของเฟิงจิ่งซิน และก็เป็นลูกชายลูกสะใภ้ของคุณย่าเฟิงกับผู้อาวุโสเฟิง ยิ่งไปกว่านั้น เฟิงหลินซงดีต่อเธอพอสมควร พอได้ยินว่าพวกเขาเกิดเรื่อง หรงฉือก็พลันอดเป็นห่วงขึ้นมาไม่ได้

เธอกำลังจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น เฟิงถิงเซินก็เล่าเรื่องคร่าว ๆ ให้ฟังแล้ว

เขาบอกว่าเฟิงหลินซงกับซางเชี่ยนประสบเหตุดินถล่มบนภูเขา ตอนนี้ยังหาคนไม่พบ ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร

หลังพูดเรื่องพวกนี้จบ เขาบอกกับหรงฉือเพียงแค่ว่าขอเลื่อนเวลาไปรับใบหย่าเป็นวันอื่น จากนั้นก็วางสายไปอย่างรีบร้อน โดยไม่รอการตอบกลับจากเธอ

หรงฉือมองสายที่วางไป ยืนอึ้งอยู่ที่เดิมนานมาก