ตอนที่ 573
บทที่ 573
11 กันยายน 2569
หรงฉือทำได้แค่เดินเข้า แล้วนอนลงข้าง ๆ เธอ
รอบ ๆ ไม่ถือว่าเงียบมาก แต่ก็ไม่ถือว่าเสียงดัง หรงฉือกอดเฟิงจิ่งซินที่ซุกตัวนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของเธอ จนเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน ตอนที่เธอตื่น เฟิงจิ่งซินยังหลับอยู่
เธอลุกขึ้นแล้วหันข้าง ก็เห็นเฟิงถิงเซินยังนั่งอยู่ใต้ร่มกันแดด กำลังก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่
อาจเพราะได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เขาเลยเงยหน้ามองมาแล้วพูดว่า “ตื่นแล้วเหรอ?”
หรงฉือพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร
เวลานี้ เฟิงจิ่งซินก็ตื่นขึ้นมาแล้วเช่นกัน นอนอ้อนอยู่บนตัวเธอสักพักกว่าจะลุกจากที่
ทว่า หลังจากที่ล้างหน้าเพื่อสลัดความง่วง ไม่นานเฟิงจิ่งซินก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง และลากหรงฉือไปทั่วทุกที่
เมื่อเห็นมีคนถ่ายรูป เฟิงจิ่งซินก็อยากถ่ายบ้าง จึงวิ่งกลับมาพูดกับเฟิงถิงเซินว่า “คุณพ่อ ช่วยถ่ายรูปหนูกับคุณแม่หน่อยค่ะ”
เฟิงถิงเซินวางหนังสือลง “โอเค”
หรงฉือถูกเฟิงจิ่งซินดึงไว้ ทั้งให้นั่งบ้าง ยืนบ้าง เพื่อถ่ายรูปอยู่ตั้งนาน เฟิงถิงเซินกลับไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องยุ่งยากอะไร และเต็มใจทำตามที่เฟิงจิ่งซินต้องการ
ทว่า เขาแค่ถ่ายรูปให้พวกเธอสองคน จนกระทั่งเฟิงจิ่งซินถ่ายรูปมากพอแล้ว ไม่อยากถ่ายอีก เขาก็ไม่ได้เสนออยากจะถ่ายรูปกับพวกเธอ
บ่ายวันนั้น หรงฉืออยู่กับเฟิงจิ่งซินจนถึงประมาณห้าโมงเย็น พวกเขาจึงจะเก็บของออกจากที่ตั้งแคมป์ และกลับบ้านของตัวเอง
วันรุ่งขึ้น หรงฉือออกจากบ้านตระกูลหรงตั้งแต่เช้า แล้วกลับไปยังฉางโม่
หลังจากกลับไปที่ฉางโม่เพื่อสั่งงานบางอย่างแล้ว เธอก็เป็นตัวแทนฉางโม่ไปเข้าร่วมการประชุมตัวแทนภาคธุรกิจที่จัดโดยรัฐบาลเมืองตูเฉิง
เธอมาถึงค่อนข้างช้า แต่อาจเพราะโชคไม่ดี พอเธอลงจากรถ ก็บังเอิญเจอหลินอู๋พอดี
หลินอู๋เห็นเธอ สายตาก็เย็นชาทันที
สายตาของหรงฉือก็เย็นชาเช่นกัน แถมยังไม่สนใจเธอด้วยซ้ำ กำลังจะเดินผ่านเธอไป เวลานี้ รถของเหรินจี่เฟิงก็ขับเข้ามาพอดี
เขาเพิ่งจะเข้ามา ก็รับรู้ได้ถึงบรรยากาศตึงเครียดที่กำลังจะปะทุออกมาจากตัวพวกเธอ เขาจึงเอ่ยปากขึ้นว่า “ประธานหลิน”
หลินอู๋หันกลับไป ก่อนจะพูดว่า “ประธานเหริน”