บทที่ 75

เช้าวันต่อมา

ด้านริวหลังจากที่เมื่อคืนผมไปดื่มกับพวกเพื่อนๆ ผมหนักไปหน่อย เช้านี้ผมถึงกับพลาดที่จะไปส่งน้องฟรอสต์เข้าเนอสเซอรี่เนื่องจากผมมาถึงบ้านของเจนิสช้าไปถึงสิบนาที ร่างสูงที่ยืนที่หน้าบ้านของเจนิส

"คุณเจ พึ่งไปส่งน้องฟรอสต์เมื่อกี้เองคะ" นั้นคือคำบอกเล่าของป้าพิมพ์ ผมจะตามเจนิสไปเธอคงจะออกจากเนอสเซอรี่แล้ว ด้านป้าพิมพ์ที่เห็นริวมายืนรอเจนิสที่หน้าบ้านถึงกับงงงวยครอบครัวนี้ไม่คุยกันหรือไง และเมื่อคืนป้าพิมพ์คิดว่าคุณริวนั้นค้างที่นี่ซะอีก

"ขอบคุณป้าพิมพ์มากนะครับ" จากนั้นร่างสูงก็เดินกลับไปยังที่รถและมุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาล เพราะเขาคิดว่าเจนิสคงไปเยี่ยมบิดาของเธอต่อ แต่ก่อนที่จะถึงโรงพยาบาลริวก็ไม่ลืมที่จะซื้อกระเซ้านั้นติดไม้ติดมือไปเยี่ยมบิดาของเจนิสด้วยเช่นกัน

ด้านเจนิสหลังจากที่ฉันให้คนขับรถของคุณพ่อนั้นขับรถไปส่งฉันและฟรอสต์แล้วนั้น โชคดีหน่อยที่รถของคุณพ่อฉันมีกุญแจสำรอง ฉันก็ขับรถมาเยี่ยมคุณพ่อที่โรงพยาบาลต่อ ฉันมาเยี่ยมท่านก่อนที่จะเข้าบริษัท ส่วนเรื่องงานตึกที่คุณพ่อเคยอยู่ฉันก็ได้ย้ายและปล่อยให้ถูกยึดไป ซึ่งตอนนี้ฉันได้เช่าตึกเปิดบริษัทและใช้พนักงานในบริษัทเก่าของคุณพ่อบางคนที่ยังอยู่กับเรานั้นทำ ฉันก็ต้องทำงานเพื่อให้คนที่อยู่กับเรานั้นมีรายได้ต่อ พวกเขาเป็นเหมือนครองคนในครอบครัวไปแล้วจะให้ฉันนั้นทิ้งลงไปยังไงกัน

ส่วนอาการของคุณพ่อวันนี้ท่านก็ตื่นขึ้นมาและพูดคุยกับฉันได้ เพราะก่อนหน้านี้ท่านอาการดีขึ้น จนคุณหมอนั้นจะอนุญาตกลับบ้านอยู่แล้ว แต่เมื่อวานก็ดันเกิดเหตุการณ์ร้ายๆ กับท่านขึ้นมาเสียก่อน แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากแล้ว พักอีกซักสองสามวันก็คงจะกลับบ้านได้ และตอนนี้ฉันก็กำลังป้อนข้าวคุณพ่ออยู่นั้นเอง พอมาถึงก็ถามหาหลายชายสุดที่รักทันที

"คุณพ่อทานเยอะๆ นะคะ จะได้แข็งแรงเร็วๆ และไปเล่นกับน้องฟรอสต์คะ" ฉันเอ่ยกับคุณพ่อ ซึ่งก่อนหน้านี้หลังจากที่ท่านตื่นขึ้นมาคุณพ่อก็ไม่ได้เรื่องพ่อน้องฟรอสต์เลยสักคำนับว่าโชคดีของฉัน

"อืม..."เสียงของคุณพ่อที่เอ่ยขึ้นมาให้กับฉัน

!! ก๊อก ก๊อก !!

"เชิญคะ สงสัยจะเป็นอาศักดิ์นะคะ คุณพ่อ เจ นัดคุยงานกับอาศักดิ์ไว้นะคะ" เสียงหวานเอ่ยกับบิดา ขณะที่เจนิสกำลังเก็บโต๊ะทานข้าวของบิดา แต่กับต้องซะงักเมื่อร่างสูงนั้นอันคุ้นตาในชุดสูทเดินเข้ามาพร้อมกระเซ้าพวกของบำรุงเข้ามา

"พี่ริว..." เจนิสถึงกับตากลมเบิกกว้างออกมาด้วยท่าทีตกใจ คนบ้า ให้ใช้ให้เขาเข้ามาเสนอหน้าที่นี่กัน แต่นั้นใช่ว่าริวจะสนใจเจนิส

"สวัสดีครับคุณพ่อ ผมชื่อริวนะครับ ผมเป็นคุณพ่อของน้องฟรอสต์และเป็นสามีของเจนิสนะครับ" คำบอกเล่าของริว ทำเอาเจนิสถึงกับนิ่งค้าง ด้านบิดาของเจนิสท่านเองก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาของผู้ชายคนนี้อยู่บ้าง ที่ริวนั้นออกงานกับมารดาและบิดาของเขาอยู่บ่อยๆ เหตุใดถึงเป็นสามีของลูกสาวตนได้

"คุณเป็นลูกชายของคุณหญิงปรางค์ทิพย์ ใช่ไหม" บิดาของเจนิสเอ่ยถามกับริว ท่านเองก็ตกใจเช่นกันที่ริวนั้นเดินเข้ามาและแนะนำตัวเองเป็นพ่อของหลานชายและสามีของลูกสาว ซึ่งแน่นอนว่าเจนิสนั้นพึ่งกลับจากออสเตรเลียได้ไม่นาน

"พี่ริว พ่อฉันพึ่งฟื้นนะพี่จะทำให้พ่อฉันช็อคอีกรอบหรือไงคนบ้า" เจนิสเอ่ยเสียงแข็งอย่างไม่พอใจ นี่เขาจะทำอะไรไม่เคยคิดจะถามเธอ ฉันเคยเดานิสัยของเขาถูกเมื่อไหร่กัน สามปีที่แล้วเป็นยังไงก็เป็นเสียอย่างนั้นเลย

"ผมต้องขอโทษคุณพ่อด้วยนะครับ กับเรื่องของผมและเจนิส"

"ไม่เป็นไรลูก พ่อไม่เป็นอะไร" บิดาเจนิสเอ่ยกับว่าที่ลูกเขยมา

"อย่าว่าเขาเลยเจ พ่อไม่เป็นอะไร" บิดาของเจนิสกับห้ามปรามลูกสาวของตนแทนเสียนั้น

"นี้ครับ ผมเอาของบำรุงมาฝากคุณพ่อๆ รีบหายและแข็งแรงเร็วๆ นะครับ" ริวเอ่ยกับบิดาของเจนิส ใบหน้าหวานได้แต่มองค้อนให้กับเขาด้วยท่าทีไม่พอใจ เขากล้ามาเยี่ยมและยังบอกกับพ่อฉันแบบนี้ได้ไงกัน สงสัยจะบ้าไปแล้วจริงๆ

"เจ พ่อขอคุยกับคุณริวเขาหน่อยนะลูก" เสียงบิดาเอ่ยกับเจนิสมา และพยักหน้าให้กับบุตรสาว

"คะ คุณพ่อ" เมื่อเห็นว่าบิดาของตนมีเรื่องจะคุยกับริว เจนิสสบตาเข้ากับร่างสูงจากนั้นก็เดินออกไปทันที

ริวคุยกับบิดาของเจนิส ประมาณสิบนาที จากนั้นร่างสูงก็เดินออกมา โดยสีหน้าปกติ

ด้านบิดาของเจนิสท่านเองก็รู้สึกชื่นชอบริวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เนื่องจากเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีหัวนักธุรกิจ อีกอย่างก็มีสัมมาคารวะ ลูกผู้ชายกล้าทำกล้ารับ ยื่นอกแมนๆ รับผิดชอบต่อลูกสาวของตน เห็นลูกเขยเป็นแบบนี้ทานเองก็หายห่วง จากตอนแรกท่านเองก็ทราบจากทนาย ว่าเจนิสนั้นจะลุยงานที่บริษัท ท่านเองก็เป็นห่วง กลัวเจนิสนั้นจะเดินตามรอย เป็นเหมือนตนเพราะลูกสาวนั่นไม่เคยทำงานด้านนี้มาก่อน แต่พอได้ยินจากปากลูกเขยจะช่วยลูกสาวท่านเองก็จะปล่อยให้เจนิส นั้นบริหารงานอย่างเต็มตัวไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง และลูกเขยยังพูดถึงเรื่องแต่งงานกับท่านอีก เรื่องนี้คงต้องให้เจ้าตัวเขานั้นเอ่ยเอง ทั้งเจนิส และริวนั้นจะยังไงต่อไป เพราะท่านนั้นก็ทราบดีที่เจนิสท้องมีลูกแบบนี้ ก็เพราะลูกสาวนั้นเป็นคนปากหนัก ปากแข็ง นิสัยของเจนิสนั้นไม่ต่างจากมารดาของเธอมากนัก ที่มารดาของเจนิสก็ตั้งท้องและหนีท่านไปคลอดเจนิสที่ต่างจังหวัด พอได้ฟังสิ่งที่ลูกเขยพูดมาแล้วนั้นแทบจะไม่ต่างจากเรื่องในอดีตของตนและมารดาของเจนิสเลยซักนิด

ด้านเจนิสหลังจากที่พี่ริวและคุณพ่อคุยกันในห้อง ร่างบางเดินออกมารอที่หน้าห้อง เจนิสถึงกับนั่งไม่ติด พี่ริวนะพี่ริวทำไมเขาถึงได้ขยันหาเรื่องให้ฉันปวดหัวไม่หยุดไม่หย่อน ฉันกลัวว่าเขาจะพูดอะไรที่มันรุ่นแรง ไม่เข้าหูคนพ่อทำให้ท่านอาการทรุดไปอีก เจนิสได้แต่ส่องหน้าช่องกระจกเล็ก และเดินวนอยู่เช่นนั้นราวสิบนาที จากนั้นร่างสูงของริวก็เดินออกมาด้วยสีหน้าไม่สลดเลยซักนิด พร้อมกับยกยิ้มให้กับฉันด้วยท่าทางอารมณ์ดี