บทที่ 8 ฝู้อวี้สิงคนพิการคนนั้น ให้ฉันฟรี ฉันยังไม่เอาเลย

เมื่อเซี่ยเชียนเกอฟังคำพูดของเซี่ยหานจนจบก็รู้สึกโมโหอย่างมาก เพราะว่าเธอไม่อนุญาตให้ใครว่าร้ายฝู้อวี้สิงแม้แต่นิด!

"เซี่ยหาน เธอพูดจาให้ดีหน่อยนะ ถึงแม้ฝู้อวี้สิงเขาจะสองขาพิการ และตาบอด แต่ฉันก็ชอบเขา"

เซี่ยหานจิ๊ปาก พูดอย่างรังเกียจว่า "เซี่ยเชียนเกอ เธอเพิ่งจะแต่งงานกับฝู้อวี้สิงไปได้แค่วันเดียว เธอก็บอกว่าเธอชอบเขาแล้ว ไม่รู้สึกว่ามันตอแหลมากไปงั้นหรอ? เพราะยังไงซะเมื่อไม่นานมานี้ ในตอนที่คุณพ่อสั่งให้เธอไปแต่งงานกับฝู้อวี้สิงแทนฉัน เธอถึงตายก็ไม่ยอมเชียวนะ ถึงขั้นที่ว่าสุดท้ายที่เธอยอมตกลงไปแต่งงานกับฝู้อวี้สิง ก็เป็นเพราะว่าพวกเราใช้แม่ที่น่ารังเกียจคนนั้นของเธอมาข่มขู่ เธอถึงได้ยอมแต่ง ทำไมเพียงแค่วันเดียวเท่านั้น เธอก็เปลี่ยนใจแล้วล่ะ? มาบอกว่าเธอชอบฝู้อวี้สิง? "

"หรือว่า จู่ๆเธอก็พบว่า ตัวฝู้อวี้สิงเองจะมีประโยชน์หรือไม่นั้นไม่สำคัญ แต่ที่สำคัญคือเงินของเขางั้นหรอ? แต่ว่าทำยังไงดีละ? ฉันได้ยินมาว่า ผู้ถือหุ้นของฝู้ซื่อกรุ๊ป กำลังเตรียมจะเปิดประชุมผู้ถือหุ้นกัน ร่วมกันขับไล่ฝู้อวี้สิงออกจากตำแหน่งท่านประธาน แล้วให้ฝู้เฉิงหยุนขึ้นรับตำแหน่งท่านประธานคนถัดไป ก็หมายความว่า อีกไม่นานฝู้อวี้สิงก็จะไม่เหลืออะไรเลย ถึงตอนนั้น เธอเซี่ยเชียนเกอก็จะได้ไปแค่ฝู้อวี้สิงคนพิการคนนั้น ส่วนเงิน แค่คิดเธอก็ไม่ต้องคิดเลย!"

ฝู้ซื่อกรุ๊ปจะทำการเปิดการประชุมผู้ถือหุ้น? ร่วมกันขับไล่ฝู้อวี้สิง?

แม่ของฝู้อวี้สิงเคยพูดว่าจะให้เวลาเธอหนึ่งเดือนไม่ใช่งั้นหรอ? แต่ว่าทำไม จู่ๆเธอถึงได้ไปเรียกประชุมผู้ถือหุ้นล่ะ?

เรื่องนี้ เป็นแค่ข่าวโคมลอย หรือว่ามีเรื่องนี้เกิดขึ้นจริงละ?