ครีเอเตอร์ต้องการยอดผู้ใช้จำนวนมากเพื่อให้เป็นที่รู้จักและเปลี่ยนเป็นความ นิยมกับผลประโยชน์
โมเดลที่ประสบความสำเร็จของแพลตฟอร์มที่คล้ายคลึงกันต้องมีความสมดุล ระหว่างอัตราการเติบโตของผู้ใช้งานและคุณภาพของคำถามกับคำตอบ ทั้งสอง อย่างนี้ขาดกันไม่ได้
ดังนั้นวิธีของเผยเชียนจึงไม่มุ่งเน้นเรื่องความสมดุล ไม่สร้างกระแส และจะ ผลักไสไล่ส่งผู้ใช้งานให้ได้มากที่สุด!
อันดับแรก ผู้ใช้งานทุกคนของแอปโหย่วย่งต้องจ่ายเงินก่อนถึงจะดูเนื้อหาได้
ทำแบบนี้ก็จะกีดกันผู้ใช้งานได้มากกว่า 90%
ยิ่งไปกว่านั้น การกำหนดโมเดลการทำเงินยังมีส่วนในการตบตาระบบด้วย
เผยเชียนรู้ว่าถึงจะผ่านไปอีกสิบปี อัตราการใช้จ่ายเงินในแพลตฟอร์มถาม- ตอบคล้ายๆ กันนี้ก็ต่ำมาก เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ยอมจ่ายเงินเพื่อความรู้ นี่เป็น เรื่องของแนวคิด
ถ้าไม่มีกระแสและไม่มีผู้ใช้งาน แอปโหย่วย่งก็จะไม่ดัง
สอง การปราบปรามการนำโพสต์ไปลงใหม่ ขโมย และก๊อบวางเป็นเพราะ ส่วนหนึ่งเผยเชียนเกลียดพฤติกรรมแบบนี้ อีกส่วนก็เพื่อลดกระแสความนิยมลง ไปอีก
ถึงความตระหนักเรื่องลิขสิทธิ์ของโลกนี้จะแข็งแกร่งมาก และการละเมิด ลิขสิทธิ์เรื่องหนัง เกม และนิยายก็หาได้ยากมาก แต่เรื่องอย่างการดัดแปลง ต้นฉบับโดยไม่ให้เครดิตก็ยังไม่มีวิธีแก้อย่างเด็ดขาด
เพราะยังไงค่าใช้จ่ายในการบังคับใช้กฎหมายก็สูงเกินไป ถึงหลายคนจะโดน ดัดแปลงต้นฉบับก็ยากที่จะตามหาเจอ
ถ้าเนื้อหาคุณภาพดีๆ ในแอปโหย่วย่งถูกนำไปโพสต์ใหม่ในแพลตฟอร์มอื่น แล้วดึงผู้ใช้งานเข้ามาได้ล่ะ
เผยเชียนคิดว่าเขาควรเตรียมทีมทนายสำหรับแอปโหย่วย่ง ไว้คอยสอดส่องดู การขโมยเนื้อหาจากแอปโหย่วย่ง
ส่วนหนึ่งก็เพื่อกันการกระจายเนื้อหาจากแอปโหย่วย่งซ้ำอีกครั้ง อีกส่วนก็ เพื่อจัดการพวกปลิงที่คอยขโมยเนื้อหา เป็นเหมือนยามเฝ้าอินเทอร์เน็ต จ้อง หาทางล้างแค้น!
พอนึกถึงเว็บเพจเนื้อหาซ้ำจำนวนมากที่ปรากฏขึ้นมาตอนใช้เชียนตู้ค้นข้อมูล เขาก็อยากจะจ่อมีดที่คอพวกชอบขโมยเนื้อหาแล้วถกเรื่องชีวิตกัน
สาม มีการตรวจสอบชื่อจริงผู้ใช้งานทุกคนและบังคับใช้กฎสุดเข้มงวดทุก อย่างกับผู้ใช้งาน
ถึงผู้ใช้งานทั่วไปซึ่งก็คือผู้อ่านจะจ่ายเงินค่าสมาชิก แต่ก็ทำได้แค่อ่าน ไม่ สามารถแสดงความเห็น หรือทิ้งข้อความเพื่อถกประเด็นได้
ด้านครีเอเตอร์จะตอบได้แค่เนื้อหาในส่วนที่ตัวเองเชี่ยวชาญ ถ้าพบเห็น ข้อความไหนผิดหรือตอบไม่ถูกต้องก็จะโดนลบ
แน่นอนว่า คำตอบที่เขียนขึ้นมาอย่างขยันขันแข็งจะถูกส่งกลับไปให้ผู้เขียน ต้นฉบับผ่านทางข้อความส่วนตัว ไม่สามารถแสดงบนแอปโหย่วย่งได้
ในเบื้องหน้า การเขียนคำตอบให้แอปสามารถทำเงินได้ โดยค่าสมาชิกราย เดือนส่วนหนึ่งจะแจกจ่ายให้กับครีเอเตอร์เป็นค่าตอบแทน
แต่ประเด็นคือ โมเดลนี้จะทำให้มีคนได้รับเงินจริงๆ น้อยมาก เพราะงั้นครีเอ เตอร์จึงจะได้เงินไม่มากนัก
ทำให้เกิดเป็นวงจรอุบาทว์ ‘ไม่มีผู้ใช้งาน – ไม่มีเงิน – ไม่มีครีเอเตอร์’
แบบนี้ก็จะขาดทุนได้ง่ายๆ เลยสิ
ยิ่งคิดเผยเชียนก็ยิ่งรู้สึกโมเดลนี้สมบูรณ์แบบมาก
ต้องขาดทุนได้แน่นอน!
หยูผิงอันตระหนักเรื่องนี้อย่างชัดเจน
เดิมทีเขาก็เชี่ยวชาญเรื่องโปรเจ็กต์เกี่ยวกับการศึกษาและยังเข้าใจ แพลตฟอร์มสารานุกรมกับแพลตฟอร์มถาม-ตอบเป็นอย่างดี เพราะงั้นทำไมเขา จะไม่เห็นข้อบกพร่องร้ายแรงในโมเดลของบอสเผย
พอนึกถึงโปรเจ็กต์ประสบความสำเร็จที่มีมากมายของบอสเผย หยูผิงอันก็ พยายามข่มความกังขาในใจลงไป
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้น “ถ้างั้น… บอสเผยช่วยบอกวิธีการที่ เฉพาะเจาะจงเลยได้ไหมครับ”
เผยเชียนพยักหน้า “ได้เลย!
“แอปโหย่วย่งคือการผสมผสานระหว่างโมเดลสารานุกรมกับโมเดลถาม-ตอบ เราจะสร้างเนื้อหาจำนวนมากตามคีย์เวิร์ด ซึ่งตัวรายการจะมีส่องส่วนคือ ‘เนื้อหา หลัก’ กับ ‘เนื้อหาที่ได้รับมา’
“ครีเอเตอร์ของเราจะแบ่งเป็นสามระดับดาวและตามแนวปัญหาที่สอดคล้อง กัน
“ถ้าอยากเป็นครีเอเตอร์ ก็ต้องให้ข้อมูลยืนยันเพื่อที่ผู้ประเมินจะพิสูจน์ได้ว่ามี ความเชี่ยวชาญในแวดวงนั้นจริงๆ
“ครีเอเตอร์หนึ่งดาวทำได้แค่แก้ไขและตอบโต้ใน ‘เนื้อหาที่ได้รับมา’ ก็คือทำ ได้แค่ตอบคำถามในแวดวงที่ตัวเองเชี่ยวชาญหรือคอมเมนต์ตอบคำถามอื่นๆ
“ครีเอเตอร์สองดาวสามารถแก้ไข ‘เนื้อหาหลัก’ ได้ ‘เนื้อหาหลัก’ นั้น เทียบเท่ากับสาระสำคัญของแนวคิดทั้งหมดและเป็นส่วนดรรชนี ขณะเดียวกัน พวกเขาก็มีอำนาจด้วย ถ้าคิดว่าเนื้อหาของครีเอเตอร์หนึ่งดาวมีจุดผิดพลาด พวก เขาสามารถรายงานเนื้อหาได้