ตอนที่ 1992 มีคนเปลี่ยนสมองเขาออกมาหรือเปล่า

จักรภพเสริมว่า “การดำเนินคดีอาญากับกฤษณาเข้าสู่ขั้นตอนการฟ้องร้องแล้วล่ะ ไม่ว่าผู้ต้องสงสัยจะมีความผิดปกติทางจิตหรือไม่ก็ตาม อาชญากรรมดังกล่าวจะต้องได้รับโทษจำคุกอย่างน้อยสิบห้าปี และเนื่องจากคดีของกฤษณา โทษของอรอุษาก็เลยได้รับการลดหย่อน”

เลอศิลป์กับรษิกามองหน้ากันขณะที่ถอนหายใจโล่งอกไม่ว่าเธอจะเป็นกฤษณาหรืออัญชสา เธอก็จะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเราอีกแล้ว

“อ้อ อีกอย่างนะเลอศิลป์ หลังจากนายซื้อใบอนุญาตสิทธิบัตรสำหรับโมรันตาแล้ว คุณกรรณก็ยกเลิกแผนการเดินทางของเขาในชวาลาทันที บางทีอาจเป็นเพราะเขาตั้งใจจะผูกขาดตลาดยาตัวนั้น แต่ก็ไม่เป็นผล หรืออาจเป็นเพราะสภาพจิตใจของกฤษณาก็ได้” จักรภพพูดต่อ

แต่เลอศิลป์ขมวดคิ้วและส่ายหน้า “ไม่หรอก คนอย่างเขาจะไม่ปล่อยให้กฤษณามีอิทธิพลต่อการกระทำของเขาหรอก มีความเป็นไปได้อย่างเดียว นั่นก็คือแผนของเขาในชวาลาล้มเหลว ลองคิดดูสิ นายจะทำยังไงหากนายต้องการให้ทุกคนต้องพึ่งยาของนาย?”

รษิกากับเมธินีตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ระหว่างนั้น สายตาของจักรภพก็เย็นชาและเสียดแทง “เข้าใจแล้ว งั้นเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลครั้งนี้ก็เป็นแค่การทดสอบ ไม่ใช่แค่คุณกรรณจะรู้แผนการของกฤษณาทั้งหมดเท่านั้นนะ แต่เขายังถึงกับจงใจปล่อยให้เธอทำตามแผนนั้นด้วย!”

เลอศิลป์พยักหน้าตอบ

ความชื่นชมที่จักรภพมีต่อเลอศิลป์เพิ่มมากขึ้น ฉันไม่ได้คิดในมุมนี้เลยแฮะ ฉันนี่อ่อนต่อโลกมากเกินไปจริงๆ

คนทั้งสี่คุยกันต่ออีกสักพัก และก็ถึงเวลาสองทุ่มแล้วเมื่อจักรภพออกไปพร้อมกับเมธินี