ตอนที่ 172
ตอนที่ 172 ไม่นึกไม่ฝัน
21 กันยายน 2569
รถข้างหน้าเริ่มเคลื่อนที่อีกครั้ง รษิกาจึงผ่อนปลายเท้าที่แตะเบรกและหันกลับไปมองบนถนน
ทุกอย่างยิ่งดูตลกสิ้นดีเมื่อเธอเห็นสีหน้าของเลอศิลป์ “คุณเองก็หมั้นกับอัญชสาอยู่ไม่ใช่เหรอ? แล้วคุณไม่รู้สึกว่ามันแปลกบ้างหรือไงที่คุณต้องมาใกล้ชิดกับฉันเพราะไอวี่น่ะ?”
อีกอย่าง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่ที่แท้จริงของไอวี่คือใคร
ยิ่งเธอคิดเรื่องนี้มากเท่าไร เธอก็ยิ่งคิดว่าเขาเป็นคนน่ารังเกียจมากเท่านั้น
เขากล้าดีอย่างไรถึงมากล่าวหาเธอ?
เลอศิลป์ไม่คิดว่าเธอจะดึงไอรดาเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย เขาดูอึกอักเล็กน้อยและตอบกลับอย่างกำกวมว่า “นั่นมันคนละเรื่องกัน”
เพราะถึงอย่างไร ไอรดาก็เป็นลูกสาวของเธอ
“ไม่เหมือนกันตรงไหน? นอกจากไอวี่เราก็ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกันเลย แม้แต่จะเป็นเพื่อนกันก็ไม่ใช่เลยด้วยซ้ำ และมันก็เป็นสิทธิ์ของฉันที่จะตัดสินใจว่าจะเป็นเพื่อนกับใคร ซึ่งมันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคุณเลย คุณไม่คิดว่าคุณก้าวก่ายฉันเกินไปหน่อยเหรอ?”
ทันทีที่เธอพูดจบ บรรยากาศภายในรถก็เย็นยะเยือก
สีหน้าของเลอศิลป์เคร่งขรึมขึ้น ขณะที่เขาเหม่อมองไปข้างหน้า เขาไม่พูดอะไรอีกเลยตลอดทาง
เช่นเดียวกันกับรษิกาที่เม้มปากแน่น ภายในใจของเธอสับสนวุ่นวายขณะที่สีหน้าเธอเคร่งขรึมไม่ต่างอะไรจากเลอศิลป์
ทั้งคู่ตกอยู่ในความเงียบงันไปตลอดการเดินทาง
เลอศิลป์ไม่ได้บอกรษิกาว่าเขาจะไปไหน ดังนั้นเธอจึงขับรถมุ่งตรงไปที่บ้านของเธอเอง
เธอเปิดประตูและลงจากรถไปโดยไม่รอให้เขาพูดอะไรแม้แต่คำเดียว
วินาทีต่อมาเลอศิลป์ก็ลุกออกจากที่นั่งผู้โดยสารมาเช่นกัน