ตอนที่ 1.10
ภาค 1 ตอนที่ 11 เป็นข้าที่ไม่อาจหักใจ
22 ตุลาคม 2569
11
เป็นข้าที่ไม่อาจหักใจ
หลี่ซิ่วอิง
พวกเราเปลี่ยนจากขี่ม้าเป็นนั่งรถม้าที่ท่านแม่เตรียมเอาไว้ให้ ข้าสวมชุดสีแดงเป็นชุดเจ้าสาวที่ข้าเคยใส่ในอดีตเมื่อ 5 ปีก่อน ในงานแต่งงานที่ไม่มีเจ้าบ่าวมาในงาน รถม้าเคลื่อนตัวเข้าสู่แคว้นอู๋ เหล่าทหารที่ได้เห็นข้าต่างดีใจที่ได้พบเจอกันอีกครั้ง ข้าและท่านพี่กับท่านแม่ก้าวลงจากรถม้าคันใหญ่ก้าวเดินออกมาและยังมีขันทีคนสนิทของเสด็จลุง เดินตามมาพร้อมราชโองการอีกอัน
"องค์หญิงหลี่ชิงเซียนและองค์ชายกับองค์หญิงน้อยขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ"
"เชิญองค์หญิงหลี่ชิงเซียนและคณะทูตเข้ามา"
"พะยะค่ะ"
"ถวายพระพรฝ่าบาทหม่อมฉันหลี่ชิงเซียนเป็นองค์หญิงแคว้นหรงถวายพระพรพระองค์เพคะ"
"หม่อมฉัน องค์หญิงหลี่ซิ่วอิงเพคะ'
"แม่ทัพหลี่"
"เมื่อห้าปีก่อนนี้ หม่อมฉันยกบัวอัคคีให้กับองค์หญิงอู๋เซียวเหยาเพื่อมารักษาอ๋องเจ็ดจนหาย ส่วนบุตรสาวของหม่อมฉันก็ให้มารดาแห่งท้องทะเลแก่พระองค์ และเคยกล่าวเอาไว้ว่าของทุกอย่างต้องมีค่าตอบแทน วันนี้พวกเรามาเอาค่าตอบแทน"
"เจ้าอยากได้อะไรว่ามาเลย"
"ให้บุตรสาวของหม่อมฉันฆ่าอ๋องเจ็ดเองกับมือ!"
"บังอาจ!! เจ้ารู้หรือไม่ว่าเอ่ยอันใดออกมากัน!!"
"รู้ตัวดีมาเสมอ ฝ่าบาทพระองค์ยังหวงแหนอะไรกับท่านอ๋องเจ็ดกัน จริงสินะท่านรักน้องชายร่วมสายเลือดของท่านแล้วท่านรู้มั้ยว่าหม่อมฉันก็รักลูกเช่นเดียวกัน...."
"เมื่อปีนั้น กุนซือหลิวตกลงที่จะแต่งกับหม่อมฉันและในตอนนั้นหม่อมฉันก็ตั้งครรภ์ได้ไม่กี่เดือนงานแต่งงานของหม่อมฉันถูกจัดขึ้นแต่มีแค่ทหารมาร่วมงานไม่กี่คน ก่อนที่รองแม่ทัพหวังซึ่งเป็นน้องเขยของหม่อมฉันมาบอกข่าวว่าพระองค์ทรงให้กุนซือหลิวไม่สิอ๋องเจ็ดที่ปลอมตัวมาเป็นกุนซือแต่งงานกับองค์หญิงแคว้นหรง พระองค์ก็รู้ว่ากุนซือหลิวที่หม่อมฉันจะแต่งด้วยคืออ๋องเจ็ดแต่พระองค์กลับไม่เคยบอกอะไรหม่อมฉันเลย ความแค้นของหม่อมฉันจะจบลงก็ต่อเมื่ออ๋องเจ็ดต้องตายด้วยน้ำมือของหม่อมฉัน!!!"
"รายงานฝ่าบาทตอนนี้มีฆ่าศึกบุกประชิดเมืองอ๋องเจ็ดนำทัพออกไปขวางศัตรูเอาไว้แล้วพะยะค่ะ!!"
"รีบไปตามเชื้อพระวงศ์คนอื่นๆไปช่วยกันออกรบป้องกันบ้านเมืองประชาชนที่ไม่รู้อะไรจะตายเพราะแคว้นอื่นไม่ได้"
"พะยะค่ะ!!"
"หลี่ซิ่วอิง ข้าขออภัยเจ้าที่เคยทำไม่ดีกับเจ้าในตอนนั้นข้ารู้มาตลอดว่าน้องชายของข้ารักเจ้าแต่ตอนนั้นเขาและเจ้าต่างกันจนเกินไปทุกคนต่างไม่เห็นด้วยในการแต่งงานในครั้งนี้ข้าจึงให้เขาเลื่อนงานแต่งงานของเจ้าออกไปก่อนเพื่อจะได้ไม่ชนกับงานแต่งงานขององค์หญิงแคว้นหรงเขาไม่ยอมข้าเลยขู่เขาว่าถ้าไม่แต่งกับองค์หญิงแคว้นหรงข้าจะประหารเจ้าเขาเพื่อปกป้องเจ้ายอมให้เจ้าเกลียดดีกว่าให้เจ้าต้องมาตายเพราะข้า ข้าผิดเองคนที่เจ้าจะสังหารควรเป็นข้าไม่ใช่เขา"
"คิดว่าพระองค์กล่าวมาเช่นนี้แล้วหม่อมฉันจะใจอ่อนงั้นหรอ ไม่มีวัน!! ในเมื่อเขาออกรบข้าก็จะไปให้เห็นกับตาและจะสังหารเขาในสนามรบเอง!!!"
ข้าคว้าดาบที่อยู่ข้างกายนายทหารคนหนึ่งก่อนจะวิ่งไปยังสนามรบที่แต่ก่อนเคยเป็นวังหลวงที่แสนมั่งคั่ง แต่บัดนี้กลับมีซากศพมากมายนอนเต็มพื้นไปหมด เพียงไม่นานศัตรูที่บุกเข้ามาต่างต้องตายตกและพ่ายแพ้ไปและหนีกระจัดกระจายไป ข้าลากดาบที่ข้าถือมาด้วยเดินไปเรื่อยๆมองหา อ๋องเจ็ดหรือก็คือกุนซือหลิว สามีสุดที่รักของข้าอย่างไรล่ะ