ตอนที่ 13
สมองสั่งให้ทำหัวใจสั่งให้หยุด
22 ตุลาคม 2569
เมื่อกลับมาถึงบ้านหมอพุฒตาลรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นจึงมาจัดแจงเตรียมชุดทำงานของเตชินแขวนเอาไว้ สำหรับใส่ในวันพรุ่งนี้ ก่อนจะเตรียมผ้าเช็ดตัวและชุดนอนไว้ให้เขา พร้อมทั้งบีบยาสีฟันไว้ให้เรียบร้อย ก่อนที่เธอจะล้มตัวลงนอนกับเวลาอีกเพียงแค่สองชั่วโมง สำหรับอาชีพหมออย่างเธอเวลาแค่นี้ก็มากพอ ในการพักผ่อน หมอพุฒตาลไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เพื่อตั้งนาฬิกาปลุกก่อนที่ร่างกายอ่อนล้าจะล้มตัวลงนอนอีกครั้ง พร้อมทั้งเปลือกตาของเธอที่มันค่อยๆ ปิดลงอย่างช้าๆ ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราในทันที
เตชินถูกแนทลากไปที่คอนโดเธอพยายามเล้าโลมให้ชายตรงหน้าให้เกิดอารมณ์ ความต้องการของแนทนั้น คือการได้เตชินมาครอบครอง ซึ่งสิ่งนั้นทำให้เตชินไม่ค่อยพอใจ เพราะการแสดงออกนอกหน้าของแนทมันมากจนล้น เลยกลายเป็นว่าสิ่งที่แนทพยายามทำนั้น เตชินกลับรำคาญ ผิดกับหมอพุฒตาลที่เป็นภรรยา เธอกลับไม่เคยแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ หรือตามหึงหวงตอแยเขากับผู้หญิงคนไหน จนบางครั้งก็ทำให้เตชินคิดว่าหมอพุฒตาล ไม่มีหัวใจหรือเธอไม่เคยต้องการเขาเหมือนกัน
"เตชินขา... รออะไรล่ะค่ะ เรามาหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่านะคะ" แนทพูดพร้อมกับค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของเตชินออกทีละเม็ดอย่างช้าๆ พร้อมกับมือเล็กเรียวได้ลูบไปตามแผงอกอย่างช่ำชองและชำนาญ เรียวปากแดงทาบเข้าหาริมฝีปากหนา ก่อนที่เธอจะใช้ลิ้นกระหวัดพัวพันกับลิ้นอุ่นของชายหนุ่มอย่างร้อนแรง มือเล็กของเธอก็อยู่ไม่เป็นสุข ลูบไล้ไปทั่วร่างกายกำยำ ก่อนที่จะไปหยุดอยู่ที่ช่วงล่างแล้วรูดซิปกางเกงเขาลง อุ้งมือของหล่อนเคล้นอยู่กับท่อนเอ็นนั่นเป็นพัลวัน เมื่อความต้องการของเธอที่มีต่อกามารมณ์นั้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนยากที่จะยับยั้งมันได้อีกต่อไป แนทรุกอย่างหนักราวกับว่าเธออดอยากขาดผู้ชายไม่ได้ ความกระสันในตัวของชายหนุ่มเริ่มทวีคูณมากขึ้น