ตอนที่ 247 เรื่องไร้สาระทั้งเพ

“ท่านนายกเทศมนตรี เฉินผิงไม่เพียงแต่เข้าใจวิชาการแพทย์เล็กน้อย เขายังรู้อะไรอีกมากมาย โรคของฉันก็เป็นเขาที่ช่วยรักษาให้หายดี”

ซูเหวินจงพูดกับหลิงเจิ้นชวนอย่างภาคภูมิใจ

จะอย่างไรในอนาคตเฉินผิงก็ต้องกลายเป็นลูกเขยของตัวเอง และนี่เป็นเรื่องที่เป็นหน้าเป็นตาให้กับตระกูลซูของเขา

“จริงหรือ? อายุยังน้อยๆแค่นี้ มองไม่ออกเลยจริงๆ”

เห็นได้ชัดว่าหลิงเจิ้นชวนไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของซูเหวินจงมากนัก ถ้าคิดอยากจะเรียนวิชาแพทย์ให้ดี ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่ทำได้ในระเวลาอันสั้นเสียหน่อย อีกทั้งดูจากเฉินผิงที่อายุเพียงยี่สิบกว่าๆเท่านั้น ดังนั้นถ้าพูดว่าพอเข้าใจวิชาแพทย์ก็ยังพอเชื่อถือได้ แต่ถ้าให้พูดว่าวิชาการแพทย์นั้นสูงส่ง แน่นอนว่าหลิงเจิ้นชวนไม่มีทางเชื่อ แต่ว่าเขาก็ไม่คิดที่จะโต้แย้งกลับไป

“เฒ่าซู พวกคุณก็อยู่ที่บ้านรอกินข้าวกลางวันกันก่อนเถอะ ฉันจะรีบไปทำเดี๋ยวนี้”

หวังฮุ่ยเอ่ยพูดกับซูเหวินจง

“คุณหญิงหลิง ไม่เป็นการรบกวนจะดีกว่า...”

ซูเหวินจงรีบพูดด้วยความเกรงใจ

“เฒ่าซู รบกวนอะไรเล่า คุณรีบนั่งเถอะ อยู่เล่นกับฉันสักสองตา ตอนกลางวันก็ดื่มกับฉันสักสองสามแก้ว”

หลิงเจิ้นชวนหันไปโบกมือเรียกซูเหวินจง

ซูเหวินจงเห็นแบบนั้น ก็ไม่คิดจะปฏิเสธต่อไปอีก ก็จัดเตรียมวางหมากเพื่ออยู่เล่นหมากเป็นเพื่อนหลิงเจิ้นชวน

เฉินผิงมองดูอยู่ข้างๆ เขาเกิดความลังเลครั้งแล้วครั้งเล่า ว่าควรจะบอกให้หลิงเจิ้นชวนทราบดีไหมว่าในร่างกายของเขาโดนอาคมวิชาสะกดวิญญาณอยู่

หลังจากครุ่นคิดไตร่ตรองอยู่ชั่วครู่ เฉินผิงจึงตัดสินใจที่จะบอกกับหลิงเจิ้นชวน ไม่เช่นนั้นหลิงเจิ้นชวนอาจจะโดนนักธุรกิจชาวฮ่องกงพวกนั้นหลอกใช้เป็นแน่

“ท่านนายกเทศมนตรีหลิง ผมมีเรื่องหนึ่งที่จำเป็นต้องบอกคุณเอาไว้”

เฉินผิงเอ่ยขึ้นมา

“เจ้าหนุ่ม มีเรื่องอะไร พูดมาเถอะ”

หลิงเจิ้นชวนเอ่ยพูดโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามอง

“เมื่อครู่ผมตรวจสอบร่างกายของคุณ พบว่าในร่างกายของคุณมีคนร่ายวิชาสะกดวิญญาณไว้อยู่ มีบางคนต้องการใช้คุณเป็นเครื่องมือ และคนคนนั้นเป็นไปได้ว่าจะเป็นพวกนักธุรกิจชาวฮ่องกงพวกนั้น”

เฉินผิงพูดออกไปตามตรง