ตอนที่ 4035 คุณหลิน กุหลาบดำตกอยู่ในอันตรายเเล้ว

เมื่อมองรอยยิ้มที่โหดเหี้ยมของหลินมั่ว เฉียวมู่ก็สั่นเทิ้มไปทั่วร่าง

ด้านหนึ่งเป็นเพราะความเจ็บปวดเเสนสาหัสที่ส่งมาจากปลายนิ้ว อีกด้านหนึ่งเป็นเพราะความหวาดกลัวที่เขามีต่อหลินมั่ว

“คุณไม่ใช่มนุษย์ คุณคือปีศาจ!”

เฉียวมู่ใช้เสียงที่อ่อนเเรงเเผ่วเบาตะโกนสุดเสียง

หลินมั่วหัวเราะเยือกเย็น “ปีศาจ?”

“คนที่ปล่อยโรคติดต่อแบบนี้ออกมา นายยังมีหน้ามาบอกว่าฉันคือปีศาจอีกเหรอ!”

โรคติดต่อที่ไม่รู้ชนิดนี้ หากควบคุมไม่ได้

เกาะนรกทั้งเกาะจะเต็มไปด้วยซากศพ

เมื่อเผชิญหน้ากับคนสารเลวที่ไร้มนุษยธรรมเช่นนี้ หลินมั่วไม่มีทางปล่อยเขาไปอย่างสบายๆเเน่

ฆ่า ก็ง่ายไปสำหรับเขา!

หลังจากพูดจบ เขาก็ยกมือขึ้นปักเข็มลงไปที่กลางศรีษะของเฉียวมู่โดยตรง

“อ๊าก…”

ภายใต้ความเจ็บปวดอย่างรุนเเรง ร่างกายของเฉียวมู่ก็เริ่มกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้

ดวงตาทั้งคู่เบิกโพลง ราวกับจะทะลักออกมานอกเบ้า

ส่วนที่เป็นตาขาว เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย

ในขณะที่สติของเขากำลังจะดับวูบ หลินมั่วก็ดึงเข็มเงินออกในจังหวะที่พอดี

อย่าว่าเเต่ตายเลย แม้แต่การสลบไปในตอนนี้ก็ยังเป็นสิ่งที่เฉียวมู่ปราถนายิ่งนัก

การทรมานแบบอยู่ไม่สู้ตายแบบนี้ มีประสบการณ์มาแล้วหลายครั้ง

ขณะที่เห็นหลินมั่วดึงเข็มเงินออก

ในเเววตาของเฉียวมู่ก็พลันฉายเเววเเห่งความหวังขึ้นมาเเวบหนึ่ง

ในที่สุดก็จะได้ตายแล้วใช่ไหม

ดีจริงๆ!

เเต่ในขณะที่เขากำลังยินดี และหลับตาทั้งคู่ลงเตรียมตัวตาย

ก็พลันรู้สึกจุกแน่นที่หน้าอก

เพียงแต่ว่ามันไม่ใช่ความรู้สึกที่ดาบยาวแทงทะลุหัวใจ

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง สีหน้าของเฉียวมู่ก็กลับมาหวาดกลัวอีกครั้ง

หน้าอกของเขาถูกคว้านเนื้อออกไปก้อนหนึ่ง

“มองอะไร ใช้ประโยชน์ให้คุ้มค่าก็เท่านั้น”

พูดพลางหลินมั่วก็หยิบยาอวิ๋นช่วงออกมา

ป้ายยาเบาๆ รอยเเผลที่หน้าอกของเฉียวมู่เลือดก็หยุดสนิท นี่ก็เป็นการตัดโอกาสที่เขาคิดฆ่าตัวตายด้วยการเสียเลือดอีกครั้ง

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้นเมื่อคืนนี้ หลินมั่วจึงได้หยุดทรมานเฉียวมู่เสียที

หันกลับมาเริ่มปรุงยา เพื่อรับมือกับโรคติดต่อร้ายเเรงชนิดนี้