ตอนที่ 3583
ตอนที่ 3583 จะดื่มชาแก้เมาค้างสักหน่อยไหม
20 กันยายน 2569
เช้าวันต่อมา
เสียงร้องของนกนางนวลดังกระหึ่ม
ไรอันที่กำลังหลับใหลก็ค่อยๆฟื้นคืนสติมา พร้อมกับเอามือไปรองศรีษะ
ตัวเองอยู่ที่ไหน เกิดเรื่องอะไรขึ้น
ไรอันเริ่มนึกย้อนกลับไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
เมื่อคืนเขาเหมือนจะปิ้งย่างกับหลินมั่ว
เเต่หลังจากกินไปเรื่อยๆ ไรอันก็รู้สึกเบื่อ
เลยวิ่งไปที่คลังเก็บดินปืนเเล้วหยิบไวน์ที่องค์กรมนุษย์งูเก็บไว้มาสองขวด
ต่อมาไรอันจำได้ว่าตัวเองได้พูดอย่างหยิ่งผยองกับหลินมั่วว่า
เขาดื่มเหล้ามานานหลายปี จนถึงปัจจุบันนี้ยังไม่เคยเมา
ดังนั้นไรอันจึงดื่มกับหลินมั่วอย่างบ้าคลั่ง
ดื่มไปดื่มมา ไรอันจำได้ว่าตัวเองอาเจียนออกมา แต่หลินมั่วกลับไม่มีอาการอะไรเปลี่ยนแปลงเลยสักนิดเดียว
“เทพสุราแห่งหมู่เกาะซีว่านเซี่ยงของพวกเราตื่นเเล้วเหรอ”
“ผมมีชาแก้เมาค้างอยู่หน่อย คุณจะดื่มสักนิดไหม”
หลินมั่วเดินออกมาจากประตูเรืออย่างช้าๆ
ในมือถือถ้วยชาที่ปราณีตใบหนึ่ง
“ผมไม่ต้องการ”
ไรอันปฏิเสธเจตนาของหลินมั่วอย่างเงียบๆ
เมื่อคืนเขาเพิ่งจะไปอวดดีกับคนอื่นเขาว่าตัวเองคอแข็งขนาดไหน
เเต่สุดท้ายหลินมั่วก็ตบหน้าเขาฉาดใหญ่
ตัวเขาเองอาเจียนจนหมดเเรง แต่หลินมั่วยังไม่เมาสักนิด
“ไม่เอาสักนิดจริงๆเหรอ”
“เมื่อคืนคุณเป็นเเบบนั้น ถ้าไม่ดื่มสักหน่อย วันนี้คงจะทรมานทั้งวัน”
“ให้ผมเดา ตอนนี้คุณคงรู้สึกปวดหัว เวียนหัว และคลื่นไส้ใช่ไหม”
คำพูดของหลินมั่วทำให้ไรอันที่กำลังจะเดินออกไปหยุดชะงัก
“มั่วหลิน คุณพูดถูก”
“ตื่นเช้ามาก็คอแห้งเลยนะ”
ไรอันรับแก้วชาจากมือของหลินมั่วมาดื่มรวดเดียว
รสชาติจืดชืด ไรอันไม่มีท่าทีเปลี่ยนแปลง
นาทีต่อมา…
สีหน้าของไรอันเปลี่ยนไป เขารีบวิ่งไปที่ขอบดาดฟ้าเรือ