ตอนที่ 2543
ตอนที่ 2543 เถ้าแก่ที่พึ่งพาไม่ได้
20 กันยายน 2569
เมื่อมีคนตะโกนขึ้นมา
ทำให้พนักงานคนอื่นๆ ต่างลุกขึ้นด้วยความเร็ว
จากนั้นพวกเขาก็รีบมาเรียงแถวทั้งหมดสามแถว
การกระทำนี้ทำให้หลินมั่วอึ้งไป
เร็วมาก!
นี่คือพนักงานจริงเหรอ
ระหว่างที่หลินมั่วกำลังตกใจอยู่นั้น
พนักงานสิบกว่าคนก็โค้งคำนับให้เขา
“สวัสดีครับเถ้าแก่!”
พวกเขาเอ่ยทักทายเสียงดังสนั่น
หลังจากที่สิ้นเสียงทักทาย จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากทางลิฟต์
ติง!
ประตูลิฟต์เปิดออก จากนั้นก็มีชายหนุ่มวัยรุ่นรีบวิ่งออกมา
เขากำลังจัดแจงเสื้อผ้าพร้อมกับสวมรองเท้าหนังไปด้วย
ระหว่างที่หลินมั่วกำลังแปลกใจ
ชายหนุ่มก็รีบจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมตัวเองด้วยความเร็ว
เขายื่นมือออกมาจับมือของหลินมั่ว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“เถ้าแก่หลินยินดีต้อนรับครับ ผมคือวังเสี่ยวชุน
ผมรอคุณมานาน ในที่สุดคุณก็มา”
เหตุการณ์นี้ทำให้หลินมั่วรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
ใบหน้าเป็นเครื่องยืนยันจริงๆ เด็กหนุ่มคนนี้เป็นหลานชายของท่านผู้นำวังจริงๆ
หลินมั่วมองวังเสี่ยวชุนที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะยิ้มทักทาย
“สวัสดี ประธานวัง!”
ในตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองจะเสียมารยาทอีกแล้ว
“ประธานวังอะไรกันเล่า
เรียกผมว่าเสี่ยวชุนก็พอ ผมไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรมากนักหรอก
คุณลุงบอกผมหมดแล้ว
พวกเราได้เตรียมพนักงานและอุปกรณ์ไว้ครบหมดแล้ว
เถ้าแก่หลิน สบายใจได้ พนักงานตรงหน้าล้วนเป็นพนักงานเก่าแก่ พวกเขาเป็นคนที่คุณลุงพามา
ไว้ใจได้ทุกคน
แค่เงินของคุณมากพอ พวกเราก็สามารถทำงานได้ทุกเมื่อ
สิ้นเสียงของวังเสี่ยวชุน
พนักงานเก่าที่อยู่ด้านหลังก็มองหลินมั่วและรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ
อืม...
ความจริงหลินมั่วคิดว่าการจะรับช่วงต่อบริษัทเหมืองแร่จะต้องใช้ความพยายามอย่างหนัก
แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะกระตือรือร้นมากกว่าตัวเองเสียอีก