"มิจำเป็นต้องปฏิบัติต่อนางเป็นเหมือนหนึ่งในเจ้านาย คิดเสียว่านางเป็นหมาตัวหนึ่ง ที่จวนฉู่อ๋องเลี้ยงไว้เพียงเท่านั้น" แพทย์หญิงอัจฉริยะที่ทะลุมิติมาเข้าร่างพระชายาฉู่อ๋อง ถูกผู้คนกดขี่ข่มแหงราวกับหมูหรือสุนัขที่เลี้ยงในเล้าก็มิปาน? นางที่นั่งอยู่เบื้องหน้ากระจก มองดูเรื่องราวของสตรีที่อยู่ด้านในด้วยสายตาที่เหม่อลอย สภาพผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง เบ้าตาที่เป็นหลุมลึกลงไป ใบหน้าที่ซีดขาวพร้อมกับรอยแผลเป็นเล็กๆตรงกลางระหว่างหัวคิ้ว "การฆ่าคนมิใช่เพียงแค่การก้มหน้า เจ้าอย่าได้ทำตัวเหิมเกริมมากไปนัก !" ราชาแห่งพิษงั้นหรือ ? ที่ผ่านมาเขาปฏิบัติต่อนางเช่นไรนั้น นางจักไม่ถือสา หากแต่ยังกล้าปฏิบัติต่อนางเช่นนี้อีก อย่าหาว่านางไม่ไว้หน้าผู้ใดแล้วกัน! ด้วยทักษะด้านการแพทย์อันสูงส่ง นางสามารถชุบชีวิตไท่ซั่งหวงที่ใกล้สิ้นชีพฟื้นคืนขึ้นมาได้ ในยามนี้ นางเป็นดั่งน้ำขึ้นเรือย่อมลอยสูงขึ้นตามเสียแล้ว ราชาแห่งพิษถึงกับสบถ " เจ้าอย่าได้คิดว่า ทำเช่นนี้แล้วจักดึงดูดความสนใจข้าได้ คนต่ำช้าอย่าไรก็เป็นเพียงคนต่ำช้า จักทำเช่นไรก็ไม่สามารถเปลี่ยนไปได้หรอก ! " จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่ง สตรีผู้นั้นพลันยื่นหนังสือหย่ามาให้ นั่นทำให้พระราชาแห่งพิษตื่นตระหนกไปในทันใด! ........