จักรพรรดิหนิงงุนงงอยู่ครู่หนึ่งและไม่สนใจพิธีอีกต่อไป เขาก้าวไปอยู่ด้านหลังฮองเฮากลับเห็นว่าด้านหลังเสื้อคลุมสีดำของนางเปียกชื้น ทำให้เกิดเป็นสีที่แตกต่างกันขึ้น ปรากฏออกมาเป็นอักษร "อัปมงคล" ตัวใหญ่
เมื่อเห็นดังนี้ จักรพรรดิหนิงก็ถอยกลับไปสองก้าว หน้าของเขาซีดลงทันที
ฮองเฮายังไม่เข้าใจสาเหตุ เพียงแต่รู้สึกว่าเสื้อคลุมนี้หนาหนักเกินไปและอึดอัดจนรู้สึกทรมานเล็กน้อย เสื้อคลุมมีทั้งหมดแปดชั้น แต่ละชั้นซับซ้อนมาก พิธีบวงสรวงสวรรค์ในวันนี้นางเดี๋ยวเดินเดี๋ยวคุกเข่าจนเหนื่อยมาก ในปีก่อนนางมักจะกำชับให้กองพระภูษาทำเสื้อข้างในทั้งเจ็ดชั้นด้วยผ้าลายเมฆให้บางเบาที่สุด ด้านนอกสุดทำด้วยผ้าที่ดูเป็นพิธีการ ปีนี้สนมซู่ไม่เข้าใจเหตุผลนี้ กลับใช้ผ้าที่หนาที่สุดในการทำ ทุกก้าวที่นางเดิน นางรู้สึกลำบากมาก บนศีรษะยังมีมงกุฎหงส์ที่หนักกว่าสิบกิโลกรัม ช่างเป็นเรื่องที่กินแรงจริงๆ
"ฝ่าบาท เป็นอะไรไปเพคะ?" ฮองเฮารู้สึกงงงวยเมื่อเห็นจักรพรรดิหนิงมีสีหน้าไม่สบอารมณ์ เมื่อหันศีรษะไปก็พบว่าเมื่อนางกำลังยุ่งยากใจอยู่กับเรื่องเสื้อผ้า ไม่รู้สาเหตุที่เหล่าคนที่อยู่ด้านล่างต่างก็ชี้มือชี้ไม้มาที่นาง
ฮองเฮามองไปที่ซิ่วซินยืนอยู่ข้างขั้นบันไดหอสักการะ กลับเห็นใบหน้าวิตกกังวลของนาง เมื่อเห็นว่าในที่สุดฮองเฮาก็มองมานางจึงรีบชี้ไปที่หลังของนาง ฮองเฮาจึงตระหนักได้ว่าที่หลังของนางต้องมีอะไรแน่ เมื่อเห็นการแสดงออกของฮ่องเต้และทุกคนต่างก็เคร่งขรึมมาก นางจึงไม่สนใจสิ่งอื่นใดและรีบถอดเสื้อคลุมชั้นนอกสุดของนางออก จึงได้เห็นตัวอักษร "อัปมงคล" เด่นชัดอยู่ด้านหลัง
นางตกตะลึงและรีบโยนเสื้อคลุมทิ้งอย่างรวดเร็ว รีบถอยไปหลายก้าว แต่ไม่ทันระวังจึงไปชนกับป้ายวิญญาญที่อยู่ด้านหลังจนล้มระเนระนาด
"ฝ่าบาท…" ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความหวาดผวา แต่นางก็พยายามควบคุมอารมณ์อย่างสุดความสามารถและรีบดึงแขนเสื้อของฮ่องเต้อย่างร้อนรน "ฝ่าบาท ต้องมีคนวางแผนทำร้ายหม่อมฉันแน่ ฝ่าบาทต้องช่วยคืนความเป็นธรรมให้หม่อมฉันนะเพคะ... "
ฮ่องเต้ขมวดคิ้วและส่งสัญญาญให้หัวหน้าขันทีเจิ้งที่อยู่ด้านข้าง เขาจึงโบกมือเล็กน้อยก็มีขันทีสองสามคนเข้ามาประคองฮองเฮาลงไป
เมื่อเห็นว่าทุกคนยังคงพูดถึงเรื่องนี้อยู่ ฮ่องเต้จึงคิดในใจว่าหากเรื่องนี้ถูกลือออกไป จิตใจของผู้คนจะต้องระส่ำระส่ายอย่างแน่นอน เขาต้องหาทางปิดปากคนเหล่านี้ต้องหุบปาก เขาจึงหันไปกล่าวกับขันทีเจิ้งสองสามประโยค ขันทีเจิ้งจึงเดินไปที่ด้านข้างหอสักการะฟ้าอย่างรวดเร็ว "เรื่องในวันนี้ห้ามพูดถึงอย่างเด็ดขาด หากพบว่าใครพูดจะโดนโทษประหารทั้งตระกูล"
เหล่าขุนนางและเหล่านางสนมจึงรีบปิดปากลงอย่างรวดเร็ซและนั่งเงียบๆอยู่ที่เดิม ขันทีเจิ้งรีบเดินลงมาจากหอสักการะมาพูดบางอย่างกับสนมซู่ นางสนมซู่ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อย นางกำนัลที่อยู่ด้านหลังนางก็จากไป ยังไม่ถึงเวลาชั่วจิบชา* นางกำนัลคนนั้นก็เดินมาพร้อมกับถาด สนมซู่หยิบชุดสีดำออกจากถาด ชุดนี้กลับเป็นชุดที่ทำขึ้นตามแบบชุดพิธีการ สนมซู่รีบสวมเสื้อคลุมนั้นและเดินตามหัวหน้าขันทีขึ้นไปบนหอสักการะ (*วิธีนับเวลาโบราณ เท่ากับเวลาประมาณสิบห้านาที)
"พิธีบวงสรวงสวรรค์ ดำเนินต่อ" เสียงประกาศของหัวหน้าขันทีดังขึ้น บนหอสักการะ จักรพรรดิหนิงและสนมซู่เดินไปด้วยกันตามกฎพิธีราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน เมื่อพิธีบางสรวงสิ้นสุดลง หยุนชางจึงเดินตามเหล่านางสนมกลับไปที่วังหลังด้วย เมื่อเดินมาถึงประตูอุทยานหลวงก็เห็นฮองเฮาที่กำลังโกรธจัดยืนอยู่ที่ประตู เมื่อเห็นทุกคนมากันแล้ว ตาของนางก็ดูราวกับมีดจ้องไปที่พระสนมซู่ แต่ยังไม่มีใครทันตั้งตัวทัน ฮองเฮาก็พุ่งเข้ามาผลักพระสนมซู่ล้มลงกับพื้นโดยตรง