ฉินยีรับร้อนรับคำ. หยุนชางจึงพูดต่อไปอีกว่า "ข้าจะเขียนจดหมายไปถึงฝ่าบาทด้วยตนเองว่า ให้ฝ่าบาททำตามที่ใต้เท้าซูต้องการ ปล่อยให้เขาลาออก พร้อมทั้งยกเลิกคำสั่งปลดฮองเฮาลง หลังจากนั้น ส่งจดหมายหาฉินยี ให้นางรวบรวมข้อมูลความดีที่ฮวาฮองเฮาเคยทำไว้ พร้อมรวบรวมมาให้เรียบร้อย แล้วช่วยกันกระจายข่าวให้ราษฏรได้ทราบโดยทั่วกัน"
หยุนชางขมวดคิ้วขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงพูดต่อขึ้นมาอีกว่า "ใช้ประโยชน์จากนักเล่านิทานในเมืองจิ่นเสีย ให้พวกเขากระจายข่าวลืบไปเล็กน้อย อย่างแรก ให้พูดถึงการที่ฮวาฮองเฮาตกหน้าผา เนื่องจากซูฉีต้องการให้บุตรสาวของตนขึ้นมาเป็นฮองเฮา. อย่างที่สอง หลังจากที่ซูหรูจีขึ้นมาเป็นฮองเฮานั้น. เพื่อให้เป็นที่โปรดปรานต่อฝ่าบาท จึงได้ลอบสังหารทายาทขององค์จักรพรรดิ เนื่องจากเป็นเพราะร่างกายของซูหรูจีที่ไม่แข็งแรง จึงทำให้ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้. องค์รัชทายาทองค์ก่อน ย่อมต้องมิใช่ลูกที่เกิดจากฝ่าบาทและซูหรูจี หากแต่เป็นแมวดาวสับเปลี่ยนองค์ชาย "
แววตาของฉินยีพลันเบิกกว้าง. พร้อมจ้องมองไปที่หยุนชางด้วยความตกตะลึง สายตาเต็มไปความงุนงง "แมวดาวสับเปลี่ยนองค์ชาย"
หยุนชางแย้มยิ้มเล็กน้อย "ข่าวลืบเช่นนี้ เป็นทั้งเรื่องและเรื่องเท็จ จึงจะสามารถทำให้ผู้คนเชื่อถือได้. เรื่องที่ฮวาฮองเฮาตกหน้าผานั้น ถึงแม้ว่าจะไม่มีหลักฐานว่าซูฉีเป็นผู้กระทำก็จริง หากแต่เขาก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงความเกี่ยวข้องไปได้ ร่างกายของซูฮองเฮาในยามนี้. ย่อมไม่สามารถตั้งครรภ์ได้แล้ว เพียงแค่ต้องหาหลักฐานว่าซุฮองเฮาไม่สามารถตั้งครรภ์ได้เท่านั้น แม้ว่าองค์รัชทายาทองค์ก่อนจะเป็นซูฮองเฮาที่คลอดออกา ราษฏรย่อมต้องรู้สึกว่าไม่ใช่อย่างแน่นอน"
สายตาของหยุนชางเต็มไปด้วยความยินดี. มุมปากพลันกระตุกยิ้มขึ้นมา "งิ้วที่ข้าเตรียมไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว สามารถเอามาใช้ในยามนี้ได้เสียที"
หยุนชางจงใจให้หลินโยวหรานและสนมคนอื่นๆที่เข้าวัง เพื่อที่จะให้หนิงเชี่ยนและหลินโยวหรานที่ตั้งครรภ์นั้น ใช้เป็นตัวกระตุ้นฮองเฮา เพื่อให้นางรีบร้อนต้องการมีเด็กขึ้นมาเพื่อที่จะรักษาตำแหน่งของตนเองเอาไว้. หลังจากนั้น จึงให้ฮูหยินซู ลอบช่วยเหลือฮองเฮาในการหาหนทางการตั้งครรภ์ของนาง แล้วจึงให้นางไปหาหมอนรีเวชวิทยา เพื่อบอกล่าววิธีกับฮูหยินซูและออกใบสั่งยาให้ เพื่อให้ฮองเฮาเชื่อใจ. จึงให้พวกซูลั่วบอกกล่าววิธีกับนางอีกทางหนึ่ง หากแต่ วิธีทั้งสอง ย่อมเป็นวิธีที่ทำให้เกิดปัญหาทั้งหมด
หากแต่ปัญหาพวกนี้มิได้อยุ่ที่แผนการพวกนั้น กลับอยู่ที่ยาซูเหอเชียง เนื่องจากว่าแผนการทั้งสองนั้น มีตัวยาที่ไม่สามารถใช้ร่วมกับยาซูเหอเชียงได้
ฮองเฮาย่อมต้องใช้วิธีนี้ ยามที่หยุนชางไปเข้าเฝ้าที่ตำหนักเว่ยยางนั้นมักกจะได้กลิ่นของพวกนี้ หากตอนนี้ฮองเฮาต้องการที่จะตั้งครรภ์นั้น ก็สายไปเสียแล้ว
ฮองเฮาผู้ที่ดุร้ายและโหดเหี้ยวผู้หนึ่ง. และตระกูลที่ไม่รู้จักพอตระกูลหนึ่ง
หยุนชางหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นๆ ราษฏรพวกเขาย่อมตัดสินใจกันเองได้
หยุนชางอาศัยอยุ่ในเมืองหวายอินไม่นานมากนัก สิ่งของที่มีติดตัวจึงมิได้มีมากมาย เพียงแค่สายวันหนึ่งก็สามารถเก็บของทั้งหมดเสร็จแล้ว. หยุนชางจึงนั่งอยู่บนรถม้าเดียวกันกับจ้าวฮุหยินเพื่อเดินทางไปที่เมืองหลิงซี
เมื่อถึงเมืองหลิงซีแล้ว ก็เป็นเวลาพลบค่ำ. เมื่อเข้าไปในตัวเมือง หยุนชางจึงสั่งให้มุ่งหน้าตรงไปที่จวนเจ้าเมืองทันที
เจ้าเมืองของเมืองหลิงซีนั้น. สกุลจาง มีนามว่าจางสิง เป็นชายอายุประมาณราวสี่สิบปี อ่อนฌยนมีมารยาทยิ่งนัก สวมใส่อาภรณ์สีเขียวอ่อน ดูรวมๆ แล้ว ไม่คล้ายว่าเป็นนายพลเลยแม้แต่น้อย กลับแลดูเหมือนบัณฑิตเสียมากกว่า ภรรยาของจางสิงอายุมากกว่าเล็กน้อย อีกทั้งยังเรียบร้อยอ่อนหวานเป็นอย่างมาก