ตอนที่ 410
บทที่ 412 ความลับของหลิ่วหยินเฟิง
22 ตุลาคม 2569
เมื่อเห็นเช่นนี้ หลิ่วหยินเฟิงคิดว่านางรู้สึกลำบากใจ จึงพูดอย่างรวดเร็วว่า "อาหยุนไม่บอกกับข้าก็ได้ แต่ข้าหวังว่าอาหยุนจะพูดความจริง ท่านอ๋องเจ็ด... ถือได้ว่าเป็นลูกศิษย์ของข้า ข้าแค่อยากรู้ว่า เขายังสบายดีอยู่หรือไม่"
จู่ๆหยุนชางก็นึกขึ้นได้ นางเคยให้คนตรวจสอบหลิ่วหยินเฟิง และนางก็รู้ว่าหลิ่วหยินเฟิงเป็นอาจารย์ของท่านอ๋องเจ็ดแห่งแคว้นเซี่ย และสิ่งที่สำคัญกว่า นั่นคือ ขุนนางหลายคนของแคว้นเซี่ยรู้ดีว่าหลิ่วหยินเฟิงเป็นชายรักชาย และฝ่ายตรงข้ามคือ ท่านอ๋องเจ็ดแห่งแคว้นเซี่ย ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเขา ตามรายงาน ในวัยเยาว์ของท่านอ๋องเจ็ดแห่งแคว้นเซี่ยนั้นรูปงามกว่าผู้ใด รูปลักษณ์เหมือนหญิงสาว และเนื่องจากสุขภาพของเขาไม่แข็งแรง เขาจึงไม่ค่อยมีส่วนร่วมในการขี่ม้าและการยิงธนู และเขาเอาแต่ติดตามหลิ่วหยินเฟิงทั้งวัน ตามรายงาน ทุกครั้งที่ท่านอ๋องเจ็ดแห่งแคว้นเซี่ยล้มป่วย หลิ่วหยินเฟิงจะไปเยี่ยมที่จวนอย่างแน่นอน และยังถูกคนพบเห็นในสถานการณ์ที่ทั้งสองกำลังกอดกัน และข่าวที่ว่าทั้งสองเป็นชายรักชายจึงถูกลือออกมา
หยุนชางลืมตาขึ้น มองอย่างครุ่นคิดที่หลิ่วหยินเฟิงด้วยความกระวนกระวายบนใบหน้าของเขา หลังจากนั้นไม่นาน ก็นึกถึงคำถามที่หลิ่วหยินเฟิงเพิ่งถามได้ขึ้นมา จึงส่ายหัวและพูดเบาๆว่า "ไม่ ท่านอ๋องเจ็ดไม่อยู่กับในมือข้า" แต่อยู่ในมือของจิ้งอ๋องแค่นั้น ประโยคหลังหยุนชางไม่ได้พูดออกมา