ตอนที่ 17
บทที่ 17 ป่วยกะทันหัน
22 ตุลาคม 2569
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในตำหนักชิงซินและเสียงของฉินเมิ่งก็แว่วมา "พี่ฉินเมิ่ง วันนี้จะปลุกองค์หญิงให้ตื่นเร็วหน่อยหรือ เมื่อวานองค์หญิงเพิ่งถูกแต่งตั้งสมญานาม ตามปกติหลังอาหารเช้าในเช้าวันนี้จะมีนางสนมที่ต่ำกว่าขั้นหนึ่งมาแสดงความยินดี องค์หญิงชอบนอนตื่นสาย หลังอาหารกลางวันนางจึงจะตื่น หากพากนางสนมมาแล้วแต่องค์หญิงยังไม่ตื่นคงจะไม่ดีไม่ใช่หรือ?"
ฉิงยีครุ่นคิดสักพักจึงพูดว่า "พวกเราไปเตรียมอาหารกันก่อนและเตรียมของล้างหน้าทั้งหมดให้เสร็จก่อนดีกว่า คาดว่ากว่าเหล่าสนมจะไปทำความเคารพและทานอาหารกับฮองเฮาเสร็จแล้วและกำลังมาก็ให้คนไปรออยู่ข้างนอกริมทะเลสาบก็ได้ เมื่อเห็นพวกเขาแล้วค่อยปลุกองค์หญิงก็ยังไม่สาย ให้องค์หญิงได้นอนมากขึ้นอีกหน่อยเถอะ"
ฉินเมิ่งพยักหน้าเล็กน้อยและออกไปจากห้องอย่างอารมณ์ดี นางไปสั่งให้คนเตรียมน้ำ ฉิงยีมองตามร่างของนางแล้วก็ยิ้ม หันกลับมา เตรียมที่จะไปที่ห้องครัวเพื่อขอให้คนทำโจ๊ก แต่จู่ๆก็ชะงักฝีเท้า "ตามปกติหรือ? ในหมู่องค์หญิงแห่งแคว้นหนิง องค์หญิงหยุนชางเป็นคนแรกที่ได้รับตำแหน่ง ฉินเมิ่งรู้ได้อย่างไรว่าผู้ที่ระดับต่ำกว่าองค์หญิงต้องมาแสดงความยินดีกับนาง? ฉินเมิ่งไม่สนใจเรื่องพวกนี้ที่สุดเลยไม่ใช่หรือ?"