ในขณะที่มีจอมยุทธหลายคนมารวมตัวกันในเมืองอัคนีในตอนนี้ กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีไม่ได้ตระหนักถึงการมาของพวกเขาเลย เนื่องจากมีกลิ่นอายผสมปนเปกันไปในเมือง ในตอนที่พวกเขาอยู่ห่างออกไป 10 กิโลเมตรจากเมือง ยามที่กำแพงถึงรู้ว่าพวกเขามา ยามบอกผู้บังคับบัญชาที่รับผิดชอบกำแพงเมืองทันที
ผู้รับผิดชอบเป็นเซียนสวรรค์ เขามาถึงที่กำแพงในชุดเกราะที่เป็นทังสเตนทั้งหมด ในขณะที่เขาเพ่งมองไปที่กลุ่มคนจำนวนมากที่ใกล้เข้ามาอย่างช้า ๆ
“หืม มีคนหลายคนกำลังมา ดูความเป็นระเบียบของพวกเขาสิ พวกเขาต้องมาด้วยจุดประสงค์ไม่ดีแน่ นี่เป็นข่าวร้าย พวกเขาต้องการที่จะมายึดเมืองอัคนีหรือไม่ ? พวกนั้นไม่รู้เลยหรอว่ามีตระกูลที่ทรงพลังคอยหนุนหลังพวกเราอยู่ ? ” หัวหน้าบนกำแพงเมืองเหยียดขณะที่ความเย้ยหยันปรากฏอยู่ในตาของเขา จากนั้นเขาก็หันไปหาคนข้าง ๆ “แอนดราธ อยู่ที่นี่และป้องกันมันเอาไว้ ข้าจะไปแจ้งท่านรองเจ้าเมือง”
“ขอรับ ! “
หัวหน้ารีบไปที่ปราสาทกลางของเมืองอัคนีอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะไปรายงานโหยวเยว่
กลุ่มใหญ่ของไป่เจี้ยนได้อยู่ห่างออกไป 5 กิโลเมตรจากเมืองแล้วในขณะที่โหยวเยว่ได้ทราบข่าวนี้ จอมยุทธทุกคนที่อยู่ในเมืองอัคนีสัมผัสได้ถึงพวกนั้นได้ในที่สุด เพราะพวกนั้นเข้ามาใกล้มากแล้วและหลายคนแสดงท่าทางไม่สบายใจออกมา
ในปัจจุบันนี้ ไม่มีใครในทวีปที่ไม่รู้ว่ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีมีตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยางและเมืองทหารรับจ้างคอยหนุนหลังอยู่ ยังมีกลุ่มหรือองค์กรไหนที่กล้าจะมายั่วยุกลุ่มกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีที่เป็นที่รู้จักกันดีอีกหรือ ? ถ้าเป็นแบบนั้น กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีก็คงไม่สามารถที่จะควบคุมเหมืองทังสเตนมาได้นานขนาดนี้ ไม่เช่นนั้นมันคงจะถูกแบ่งกันไประหว่างตระกูลสันโดษและตระกูลโบราณไปนานแล้ว
โหยวเยว่เคร่งเครียดทันทีเมื่อรู้ว่ากำลังจะมีคนมาโจมตี ลางร้ายเริ่มปรากฏในใจของนางมานานแล้ว นางรู้ว่าการก่อตั้งเมืองขึ้นมาอย่างเป็นทางการคงจะไม่สงบสุขเหมือนที่พวกเขาต้องการ ในเวลาเดียวกัน นางก็รู้ดีว่าคนที่กล้าที่จะมายุ่งกับพวกเขาในตอนนี้ต้องเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากเป็นแน่ นี่เป็นเพราะพวกเขามายุ่งกับเมืองในเวลานี้พอดี เวลาที่คนที่มีชื่อเสียงหลายคนของทวีปได้มารวมตัวกัน พวกเขาต้องมีแผนที่ยอดเยี่ยมแล้วแน่แน่
โหยวเยว่ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ที่สุด นางไม่ต้องการที่จะเพิกเฉยแม้แต่นิดเดียว นางเริ่มติดต่อจอมยุทธของกลุ่มทหารรับจ้างทันที ก่อนที่จะไปที่กำแพงเมืองกับเจียงหยาง ซู หยุนคง ไป๋ไฮ และเจียเต๋อไท่
ผู้บุกรุกกลุ่มใหญ่ได้หยุดอยู่อย่างเงียบ ๆ ห่างออกไปจากเมือง 5 กิโลเมตร ถ้ามีคนมองลงไปจากกำแพงเมือง พวกเขาคงจะเห็นกลุ่มคนสีดำขนาดใหญ่ที่เปล่งประกายไปด้วยพลังแห่งการมีอยู่ที่สูงตระหง่าน
ไป่เจี้ยนและเซียนผู้คุมกฎอีกประมาณ 20 คนจากกลุ่มทหารรับจ้างได้นั่งอยู่บนสัตว์อสูรระดับ 5 อยู่ด้านหน้าสุดในตอนนี้ แม้ว่าประตูเมืองจะถูกเปิดกว้างอยู่ แต่พวกเขาก็ไม่รีบเข้าโจมตี
พวกเขาต้องการที่จะจัดการกับจอมยุทธทั้งหมดที่รวมอยู่ในเมืองอัคนีและแยกพวกเขาไม่ให้มาสนับสนุนได้ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มโจมตี
ถ้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีไม่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลสันโดษและตระกูลโบราณ พวกเขาก็คงไม่สามารถที่จะขับไล่กลุ่มของไป่เจี้ยนออกไปได้ด้วยกำลังของพวกเขาเอง
โหยวเยว่ยืนอยู่อย่างไร้อารมณ์ที่กำแพงเมือง คิ้วของนางขมวดแน่น ในขณะที่นางเคร่งเครียด นางรู้ดีว่าลางร้ายที่นางรู้ก่อนหน้านี้ได้มาถึงแล้วในที่สุด
เจียงหยาง ซู หยุนคง ไป๋ไฮ และเจียเต๋อไท่ยืนอยู่ข้าง ๆ โหยวเยว่ พวกเขาทั้งหมดมองไปที่กลุ่มคนสีดำด้านล่าง
“บอกชื่อของเจ้ามา ! ทำไมพวกจ้ามารวมกันหลายคนด้านนอกแบบนี้ในตอนที่เมืองของพวกเรากำลังจะฉลองตัดริบบิ้น ! ? อธิบายมาเดี๋ยวนี้ ! ” ไป๋ไฮคำรามออกมา เสียงที่ดังของเขาระบิดออกไปในท้องฟ้าเหมืองเสียงฟ้าร้อง และกระจายออกไปทั่วรัศมีหลายสิบกิโลเมตร
“ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเจ้าเรียกพวกเราว่าพันธมิตรพิชิตอัคนีก็ได้ เจ้าน่าจะต้องรู้แล้วว่าทำไมพวกเราถึงได้มารวมกันมากมายเช่นนี้ในวันนี้ อีกไม่นาน เมืองแรกของทวีปที่ทำมาจากทังสเตนทั้งหมดก็จะตกเป็นของพวกเรา พันธมิตรพิชิตอัคนี ! ” ไป่เจี้ยนหัวเราะออกมาดังในขณะที่ความบ้าคลั่งปรากฎอยู่ในแววตาของเขา
“หืม เจ้าอย่าบังอาจที่จะเอาเมืองอัคนีของพวกเราไปเชียว ! ” ใบหน้าที่มีเสน่ห์ของโหยวเยว่โกรธเกรี้ยว เมืองอัคนีเป็นเรื่องที่เจี้ยนเฉินฝากเอาไว้กับนางก่อนที่เขจะจากไป ดังนั้นมันจึงเป็นของเจี้ยนเฉิน ในตอนนี้มันก็ได้ถูกสร้างเสร็จหลังจากที่พยายามด้วยความยากลำบากมาหลายปี นางจะปล่อยให้เมืองถูกแย่งชิงไปได้ยังไงกัน ?