” ข้า เจี้ยนเฉิน ไม่ใช่คนที่พูดกลับกลอก เจ้าต้องล้มเลิกความคิดเหล่านั้น ข้าจะเอาลูกเสือขาวตัวนี้ไป” ดวงตาของเจี้ยนเฉินเริ่มเย็นชา เมื่อเขาเตรียมที่จะต่อสู้โดยไม่กลัวเซียนสวรรค์
บรรพชนของตระกูลมู่หยวนถอนหายใจเล็กน้อยขณะที่เขาพูดว่า” เจี้ยนเฉิน ลูกพยัคฆ์ขาวระดับ 6 เป็นสิ่งที่ตระกูลมู่หยวนของข้าต้องการ หากเจ้าต้องการที่จะยืนยันความคิดนี้ เจ้าจะต้องทำลายตระกูลมู่หยวนของเรา”
แววตาอันดุเดือดในดวงตาของเจี้ยนเฉินเริ่มเย็นชาลงเรื่อย ๆ ก่อนที่พวกมันจะทวีความรุนแรงขึ้นเป็นปราณอันแหลมคมจำนวนมากต่อผู้อาวุโส ” ถ้าเจ้ากล้าเคลื่อนไหว ให้พิจารณาว่าตระกูลมู่หยวนของเจ้าจะต้องตายด้วยน้ำมือของข้า จะไม่มีการประนีประนอม ข้าจะทำลายตระกูลมู่หยวนของเจ้า”
ด้วยคำพูดนั้น ใบหน้าของบรรพชนเริ่มสะดุ้งก่อนที่เขาจ้องมองที่เจี้ยนนเฉินกลับไป ” เจี้ยนเฉิน เจ้าไม่ได้คำนึงถึงสิ่งที่เจ้าพูด แม้ว่าเจ้าจะมีความสามารถและความแข็งแกร่ง เจ้าก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะกล่าวถ้อยคำเช่นนี้กับข้า”
“หืมมม ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้าแล้ว เจ้าก็มาลองพิสูจน์ให้เห็นด้วยตัวของเจ้าเอง สิ่งที่เจ้าต้องทำก็คือลงมือ และตระกูลมู่หยวนของเจ้าก็จะเป็นศัตรูกับข้าไปจนวันตาย หากเจ้าไม่ต้องการเห็นตระกูลมู่หยวนของเจ้ามีปัญหาใด ๆ ก็ให้ถอยออกไป ข้า เจี้ยนเฉินก็จะไม่ทำอะไรเลยในกรณีนี้” เจี้ยนเฉินจ้องมองด้วยสายตาอันแหลมคมราวกับกระบี่ของเขาและคำพูดของเขาก็ออกจากปากไปอย่างไม่ต้องสงสัย
สีหน้าของบรรพชนของตระกูลมู่หยวนเริ่มมืดครึ้มลงเมื่อนึกถึงเซียนปฐพีตัวเล็ก ๆ ที่คุกคามเขา แม้เขาจะเป็นคนที่มีความสามารถอย่างมาก เขาก็ยังไม่ใช่คนที่สามารถพิจารณาว่าเป็นคู่ต่อสู้ได้ มีการแบ่งแยกอย่างชัดเจนระหว่างเซียนปฐพีกับเซียนสวรรค์ ซึ่งเกือบจะแตกต่างกันราวกับสวรรค์กับโลก
ก่อนหน้านี้ เขาสุภาพกับเจี้ยนเฉิน เพราะเขากลัวพรสวรรค์ของเจี้ยนเฉินและต้องการที่จะมีความสัมพันธ์อันดีกับเขา ด้วยความหวังที่ว่าสักวันหนึ่งพวกเขาจะได้เป็นสหายกับเซียนผู้คุมกฎ แต่ด้วยถ้อยคำที่คุกคามเช่นนี้ บรรพชนไม่สามารถมีความคิดเหล่านั้นได้อีกต่อไป เขาเป็นเซียนสวรรค์ที่มีสถานะอันโด่งดัง ในทวีปเทียนหยวน เซียนผู้คุมกฎที่ดำรงอยู่นั้นแม้แต่เซียนปฐพีก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเคารพอย่างยิ่ง ไม่เหมือนกับเจี้ยนเฉินที่ตัดสินใจไม่ไว้หน้าต่อเซียนสวรรค์
ทัศนคติของเจี้ยนเฉินไม่เพียงแต่ไม่ให้ความเคารพต่อบรรพชน แต่มันทำให้เขาโกรธแค้น เขาพูดด้วยเสียงราวกับฟ้าร้องว่า “ช่างเป็นเด็กเหลือขออะไรเช่นนี้ ลูกเสือขาวระดับ 6 เป็นสิ่งที่ตระกูลมู่หยวนของเราต้องการ! หากเจ้าไม่ต้องการส่งมอบมันให้กับข้า ข้าก็จะแย่งชิงมันมาเอง ! ” ด้วยเหตุนี้ บรรพชนได้เอื้อมมือของเขาออกไปพร้อมด้วยพลังมหาศาลที่ระเบิดไปยังแขนของเขา มีกระบี่สีเหลืองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นซึ่งมีคุณลักษณะธาตุดินของเขา ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงมันไปที่เจี้ยนเฉิน
ด้วยเสียงหวีดหวิวเล็ก ๆ ทักษะขโมยชะตาสวรรค์ได้เพิ่มความแข็งแกร่งของเขาขึ้น 3 เท่า ทำให้เขามีความแข็งแกร่งพอที่จะสู้ได้อย่างทัดเทียมกับคู่ต่อสู้ในระดับเซียนปฐพีวัฎจักรที่ 5 และสามารถตอบโต้กับเซียนปฐพีวัฎจักรที่ 6 ได้ ด้วยกลิ่นอายที่น่าประทับใจ เขาบินไปที่บรรพชนอย่างไม่เกรงกลัวเลย
กระบี่วายุโปรยร่ายกระบวนท่าขณะที่พลังเซียนธาตุดินแตกกระจัดกระจายออกไปโดยเจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะเปลี่ยนรูปพุ่งตรงไปหาเจี้ยนเฉินในทันที โดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ เพิ่มเติม เจี้ยนเฉินพุ่งตรงไปยังบรรพชนและแทงไปที่คอของบรรพชนด้วยกระบี่ของเขา
บรรพชนของตระกูลมู่หยวนแค่นเสียงแล้วยกแขนเสื้อขึ้น ในทันทีพลังงานรอบตัวเขาลอยไปรวมตัวกันบนพื้นรอบตัวเขาก่อนที่จะรวมตัวเป็นเสาดินสูง 2 เมตรพร้อมบินไปที่หัวของเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินโบกกระบี่วายุโปรยของเขายืมพลังจิตวิญญาณกระบี่และฉีกเสาหลักอย่างกับเต้าหู้ก่อนที่จะไปถึงมือของบรรพชน ด้วยแสงสีเงินอีกแวบหนึ่ง กระบี่นั้นบินไปที่ลำคอของบรรพชนอีกครั้ง
“ลืมไปว่าเจ้ามีทักษะบางอย่าง” ในชั่วพริบตาเดียว ตาของบรรพชนส่องสว่างอีกครั้ง ขณะที่อาวุธเซียนธาตุดินในมือของเขาขยับไปปิดกั้นกระบี่
“ติ๊ง ! “
เสียงที่ดังก้องกังวานไปทั่วอากาศ ในขณะที่กระบี่วายุโปรยของเจี้ยนเฉินปัดป้องอยู่ กระบี่ไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่นั้นและด้วยกำลังอันแรงกล้า ทำให้มันกลายเป็นภาพสะท้อนในกระจกนับร้อยที่แทงเข้าหาบรรพชนของตระกูลมู่หยวน
บรรพชนกังวลกับความเร็วของเจี้ยนเฉิน นี่เป็นความเร็วที่แม้แต่เซียนสวรรค์ก็ต้องระวังให้ดี
ในช่วงเวลาสั้น ๆ กระบี่ของเจี้ยนเฉินได้มาถึงความเร็วที่คาดไม่ถึง หลังจากผ่านมาหลายสิบกระบวนท่าซึ่งบังคับให้คู่ต่อสู้ของเขาไม่สามารถโต้ตอบได้ หลังจากนั้นไม่นาน ร่างของเจี้ยนเฉินก็หล่นลงมาจากอากาศแล้วตกลงบนพื้น