“เมื่อครู่เราพูดถึงเรื่องการพัฒนาเกม งั้นเชิญรองประธานหลี่แสดงความเห็นสักนิดครับ......” โอเล่ย์ดำเนินการประชุมต่อด้วยใบหน้าที่สงบ อันที่จริงแล้วใจเขาก็เป็นห่วงเสี่ยวเนี่ยนด้วยเช่นกัน ที่สงบนั้นคือแกล้งทำ
เวลานี้ เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของตัวเองที่ฝ่ายกิจการทั่วไป ดื่มน้ำแก้วแล้วแก้วเล่า เริ่มจากวันนี้กลางวัน เธอรู้สึกอยากกินน้ำเป็นพิเศษ น่าจะเพราะอารมณ์ตื่นเต้นจนเกินไป และยังร้องไห้อีก จึงหิวน้ำเช่นนี้ แต่การดื่มน้ำก็มีประโยชน์ที่ช่วยปลอบประโลมกระเพาะอาหาร เดิมทีตนนั้นอยากอาเจียนเป็นอย่างมาก ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว
เรื่องของกงเจี๋ยหรู เธอไม่ได้ไปถามเซียวเซิ่ง ไม่ต้องคิดก็รู้ ว่าคู่หมั้นนั่นคงจะเป็นแม่สามีจัดการ เซี่ยจิ่นช่างโหดเหี้ยมนัก เพื่อที่จะแยกเธอกับเซียวเซิ่ง กลวิธีอะไรก็สามารถคิดออกมาได้ เพียงแต่.....ท่าทีของเซียวเซิ่งที่มีต่อผู้หญิงคนนั้น ทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ เหมือนว่าหึง ไม่เช่นนั้นเธอก็จะไม่คุยกับเซียวเซิ่งด้วยเสียงประหลาดแบบนั้น ทำให้เขาโมโหจนไปตีคน
การที่ผู้ช่วยเย่โดนตีครั้งนี้ ได้ผลักให้เธอไปอยู่ที่จุดที่การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด ความขัดแย้งที่มีกับเซี่ยจิ่นไม่มีทางที่จะไกล่เกลี่ยอีกแล้ว
เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนถอนหายใจ หยิบถังน้ำของตนขึ้นมา รองน้ำแล้วไปทำงาน ความรับผิดชอบหลักของเธอคือความสะอาดของทั้งห้องโถง เช็ดโต๊ะ เช็ดประตู ถูพื้น ขัดพื้นให้เงา......
เพิ่งมาถึงห้องโถง เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนก็เห็นเซี่ยจิ่นเดินเข้ามาอย่างกระฉับกระเฉง ด้านหลังตามมาด้วยผู้ช่วยเย่และถังเหวยที่มีบาดแผลเต็มหน้า คาดว่าคงจะมาหาเซียวเซิ่งเพื่อสอบถามเอาความ เซี่ยจิ่นก็เห็นเธอเช่นกัน ดวงตาที่สวยงามหรี่ลงอย่างมาดร้าย ใบหน้าบังเกิดความขยะแขยงขึ้นมา
จริงๆแล้วเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนก็ไม่ได้หวังว่าเซี่ยจิ่นจะแสดงสีหน้าดีๆเมื่อเจอเธอ และก็ไม่ได้เตรียมที่จะฉอเลาะเธออีก เพียงแค่ก้มศีรษะลงอย่างมีมารยาทแล้วเดินผ่านไป
“หยุดก่อน” เซี่ยจิ่นออกจะโมโหอยู่บ้าง พนักงานทำความสะอาดที่ต่ำต้อยคนนี้ถึงกับกล้าที่ไม่เห็นเธออยู่ในสายตา เฉยเมยต่อเธอ?
“คุณนายคะ คุณเรียกฉันหรือคะ?” เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนถือถังน้ำหันหลังกลับมา มองไปที่เซี่ยจิ่นด้วยสีหน้าสุภาพ นัยน์ตาแจ่มชัดไม่มีอารมณ์ที่มากจนเกินไป แต่ในสายตาของเซี่ยจิ่น เธอแสดงท่าทีที่ยั่วยุแล้ว “ทำหน้าอย่างกับคนตายให้ใครดูหรือ? ถังเหวย ไปตีสินค้าราคาถูกที่หน้าไม่อายนี้ให้ฉันที ลากไปที่ห้องทำงานของฉัน ตีให้มันตาย”
“ค่ะ หัวหน้า” ถังเหวยในใจพลันรู้สึกยินดี ง้างมือไปลากเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน เฮอะ หากเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนแท้งเพราะเรื่องนี้ จะมาโทษเธอถังเหวยไม่ได้นะ คงได้แต่โทษคุณย่าของเด็กเอง
“เธออย่ามาโดนตัวฉัน!” เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจ้องเธออย่างโกรธเคือง เซไปก้าวหนึ่งเพื่อเลี่ยงจากการลากดึงของเธอ “โดนเธอแล้วยังไง?” ถังเหวยหัวเราะอย่างยั่วยุ เดินเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ