บทที่ 8 : ครั้งแรกของเมีย (เด็ก)

นรินทร์ธิราใช้เวลาอาบน้ำสิบนาที เธอมาหยุดยืนหน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ ยืนมองรูปร่างเปลือยเปล่าของตนในกระจกเงาแล้วถอนหายใจ เธอมายืนอยู่ในห้องนี้แล้ว นั่นหมายความว่าตัดสินใจตั้งแต่รู้ว่าจะต้องถูกประมูล มันแก้ไขสิ่งใดไม่ได้ ถอยก็ไม่ได้จำต้องเดินหน้าต่อ เธอสูดลมหายใจลึกๆ คล้ายเป็นกำลังใจให้ตัวเอง เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้แห้ง หยิบผ้าขนหนูสีขาวอีกผืนมาพันตัว ก้าวเท้าเดินออกจากห้องน้ำไปให้เขาเชือดนิ่มๆ บนเตียง

เท้าเล็กชะงักเมื่อเห็นว่า ลอเรนโซ่ตอนนี้แปลงกายเป็นชีเปลือย เขากึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง แกว่งแก้วในมือเบาๆ หันมามองเธอด้วยสายตาประหนึ่งเสือร้ายหมายเหยื่ออันโอชะ เธอไล่สายตาตั้งแต่ศีรษะของเขาไปถึงแผงอกกว้างอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อ หน้าท้องเป็นลอนคลื่น แต่ต่ำลงมายังกลางร่างกายที่เห็นองคชาติเติบใหญ่ที่ไม่แน่ใจว่า มันใหญ่เต็มที่หรือยัง แต่เท่าที่เห็นก็เรียกความตื่นเต้นให้หัวใจสาวน้อยวัยละอ่อนเป็นอย่างมาก

โห...ใหญ่จัง นรินท์ธิรากลืนน้ำลายลงคอ